in

Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse bescheidenheid

© Arie-Jan Vreeken
ER Classics Desktop 2022

Het contrast is groot. Ik heb net de asfaltjungle van de A2 ingeruild voor lieflijk Oud-Hollands. Ik rijd over dijkjes die een prachtig verbond sluiten met het lieflijke landschap rondom Portengen en Kockengen. Het laatste stukje van een lange rit voelt als rijden in een oase. Het is de passende opmaat naar wat komen gaat: het 50 jarig jubileum van de Peugeot 104, dat samen met het 40 jarig jublieum van de Talbot Samba wordt gevierd.

De navigatie aan boord zegt dat de bestemming is bereikt. En het eindpunt van de route is de Wagendijk, waar de boerderij van de familie Segers de habitat is voor het dubbele jubileum. De Opel verkeert in goed gezelschap, want even verderop staan twee Peugeot 504 Cabrio’s geparkeerd. De zonnekoningen van het Leeuwenmerk opereren vandaag in de schaduw van de vergeten geschiedenis van de 104 en de Samba. En die historie is ook mijn geschiedenis, want voor beide modellen heb ik een heel groot zwak. Al sinds zij vijftig en veertig jaar geleden geboren werden.


Ongeacht uitvoering en carrosserievariant is de 104 ingetogen, maar wie goed kijkt ziet welk meesterwerk de ontwerpers indertijd creëerden. De technische oplossingen en de markante carrosseriestructuur maken indruk, al zullen de eigenaren dat nooit van de dagen schreeuwen. Bescheidenheid siert de mens en de auto, de Peugeot 104 indachtig. En dat, terwijl haar basis diende voor meerdere modellen uit het zelfde concernhuis. En daar plukken wij vandaag de vruchten van.

Het is heerlijk om vandaag de 104 en haar familieleden te zien. De Samba’s zijn heel fraai, de enige LNA in het gezelschap verkeert in een fijne patinastaat. Vooral de 104-tjes presenteren binnen de landelijke setting een doorsnede van hun ontwikkeling. Er staan twee vierdeurs sedans, er is een aantal vijfdeurs exemplaren, er zijn vroege en late driedeursversies. De overblijvers laten zien waarom het onterecht is dat de 104 jarenlang werd ondergewaardeerd. Ook dat is een reden van de ingetreden zeldzaamheid. En dat geldt ook voor de Samba en de LN/LNA. Het is lang geleden dat ik drie van die dekselse Samba’s bij elkaar zag

Ja, de verzameling van vandaag vertegenwoordigt een zeldzame categorie. De meesten verdwenen. Soms waren de reparatiekosten hoger dan de waarde van de auto, die jarenlang snel kelderde. “Eén keer investeren en je kon er weer jaren mee toe”, hoor ik. Zie daar het geheim van sommige overlevers. En verdraaid, ze komen langzaam maar zeker prominenter op de klassiekerkaart. Ja, in bescheidenheid, maar vergeten worden ze niet meer. En het is echt niet alleen de zeldzaamheid die de 104 zo bijzonder maakt. Dat was zij ten tijde van de introductie in 1972 al.

Ik schud Chris van Haarlem opnieuw de hand. Zijn auto speelt de hoofdrol in de reportage die wij vanwege het vijftig jarige bestaan van de 104 maakten. Het jubileum is daar ook een onderdeel van. Chris en ik praten bij, ook over de mooie dag die wij samen in Friesland beleefden. Ik spreek ook met Arie-Jan Vreeken, Leen Rozeboom en Freek Aberson, coryfeeën uit het klassieke Peugeot-wereldje. En met nog meer enthousiaste bezoekers, zoals André Reus. Ineens is mijn West-Friese accent terug, zo gaat dat. De eigenaar van de fraaie rode Samba cabrio komt uit een echt Simca-nest in Venhuizen. Hij maakt er met zijn vrouw een mooi weekend van. Vandaag het jubileum, morgen op stap in Buren met de Simca-Club. Heerlijk, zulke dagen. En heerlijk, om met zoveel aardige mensen te spreken.

Ellis Blase- onder meer manager PR en sponsoring van Peugeot Nederland- komt samen met haar vader, de aardige man die haar het Peugeot-gen doorgaf. Ellis maakte van haar jeugdliefde haar beroep. Tijdens de coronajaren hadden wij regelmatig online contact, maar in levenden lijve zagen wij elkaar voor het laatst op het Concours op Paleis Soestdijk in 2019. We hebben veel te bespreken, en de klik is als vanouds.

Het gebeurt in een prettige sfeer van kleinschaligheid en vriendelijkheid. En over sfeer gesproken: het evenement is- in samenwerking met Peugeot Club Nederland- echt puik georganiseerd. Organisator Jan-Pieter Reitsma van het 104-register heeft een hart voor de 104 en de Samba, en dat zie en voel je in alles terug. Tot in de kleinste details, die zich geen moment in een sfeer van gedwongenheid presenteren.

Het bord, waarop met krijt de bezoekers welkom worden geheten, past precies in het plaatje. Er zijn stickers en reclamefoto’s. Er is voor iedere bezoeker een heuse jubileumuitgave, er is banket met de afbeelding van een 104 en een Samba. En de catering is ook op andere vlakken prima voor elkaar. De decoratie is bescheiden, maar bijzonder genoeg om niet aan de aandacht te ontsnappen. Ik zie het Peugeot 104 schaalmodel van Polistil, exact hetzelfde als het exemplaar dat ik op mijn zevende verjaardag van mijn ouders kreeg. Stuk gespeeld, maar reken er op dat ik de grijze 104 heel lang bij mij hield.

Er staat geen rondrit op de agenda, maar Arie-Jan Vreeken neemt toch een aantal eigenaren van een 104 en een Samba op sleeptouw. Bij de Kockengense Molen, op de dijkweggetjes, tussen de wilgen en het kool- of raapzaad in de berm maakt hij juwelen van foto’s die de idylle van de omgeving en de dag treffend weergeven. Jelle ten Harkel bestuurt de Peugeot CC, en Arie-Jan schiet ieder plaatje raak. Hierna beweegt de dag zich prettig naar het einde, iedereen heeft genoten van een knus evenement. Het typische lichtmetalen geluid overheerst bij het afscheid, de fijne en lichtvoetige motorklanken begeleiden de meeste bezoekers ook weer lieflijk op weg naar huis.

Na het dubbele verjaardagsfeest van de Franse kleintjes rijd ik naar Lopik, even een kop koffie halen bij Ron Moës. Hij en zijn neef Jan Hendriks reden in een ver verleden met 104-tjes. Daar hebben wij het natuurlijk ook over. Het is gezellig, natuurlijk loopt het bezoekje uit. Na een laatste slok koffie stap ik weer in de Opel voor een rit van dik twee uur. De fijne rit wordt gedragen door het vredige avondgloren en de mooie indrukken van een dito dag. En door mijn eeuwige liefde voor de 104 en zijn familieleden, die op een fijn evenement de verjaardag vierden die bij hen past. Zij brachten mij terug naar één van de snoepwinkeltjes uit mijn jeugd. Zij deden dat groots, in sierlijke bescheidenheid.

In AMK 8-2022 leest u alles over de Peugeot 104 GL van Chris van Haarlem, het jubileumevenement en het vijftigjarig bestaan van de Peugeot 104

Met veel dank aan Ellis, Jan-Pieter, Chris, Arie-Jan en Leen

Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse bescheidenheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
© Arie-Jan Vreeken
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
© Arie-Jan Vreeken
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse bescheidenheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse bescheidenheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse kleinschaligheid
Peugeot 104 en Talbot Samba jubileum. Groots in knusse bescheidenheid

5 Reacties

Geef een reactie
  1. Een maat van me had zo’n korte 104 ZS van zijn (welgestelde) ouders gekregen, was best een rap karretje alleen een beetje krap voor vier gasten van een jaar of 19. 😀

    Ik had een oranje berline met zo’n zwart vinyle dak. Prima motor, reed ook wel goed eigenlijk. Later verwisseld voor een Renault 14 die hetzelfde motorblok had.

    In 1966 staken de hoge heren van Renault en Peugeot de koppen bij elkaar en toen de koppen zich weer teruggetrokken hadden, was er besloten dat zij samen een motorenfabriek zouden bouwen. Zo gezegd, zo gedaan: in het Noordfranse Douvrin (vlakbij de Belgische grens) verrees een mooie fabriek waar de partijen ieder voor de helft eigenaar van waren. In 1971 startte de productie in de fabriek ‘Société Française de Mécanique’ met de ‘Moteur X’ voor de 104 en 14. Het blok is natuurlijk in nog vele andere auto’s toegepast, maar alleen van PSA. Sommige Renault liefhebbers vinden de 14 nog steeds een rare eend in de bijt, maar ook dat is raar, want uit deze fabriek kwam ook de befaamde PRV-zescilinder. En nog veel meer. In 2013 gingen alle aandelen naar PSA en Renault bouwt nu, samen met partner Nissan, z’n eigen motoren.

  2. Leuke auto’s die Peugeot 104 en afgeleiden, zeker de Talbot Samba. De Citroën LN was eigenlijk een beetje gekunsteld, ik kan me nou niet voorstellen dat die, met z’n tweecilinder, nou veel goedkoper te produceren was als wanneer die gewoon een standaard (Peugeot) motor had gehad. De 104 werd wel een beetje als sjiek autootje gezien, maar dat kwam vooral doordat die wat duurder was dan z’n klasgenoten en doordat vele echtgenotes er één kregen als manlief een dikke 504 of 505 uitkoos. Zo ging dat toen.
    Het waren overwegend ook goede auto’s, ik heb er ook één gehad, maar ik begrijp niet wat er speciaal aan is. De tegelijkertijd geïntroduceerde R5 was natuurlijk wel revolutionair, met name door z’n grote achterklep, schildbumpers, volwassen rijgedrag en redelijke prijs, wat Peugeot pas elf jaar later wist te bereiken met de 205.

  3. Ik had ooit een LN zonder A. Dus met een 602 cc 29PK en nog met contactpunten.
    Wat een leuke auto was dat. Als je vooruit keek door de voorruit zag je een serieuze neus. Als je naar achter keek (naar de achterruit) zag je hoe kort de (Peugeot ZS) LN eigenlijk was. Geniaal bedenksel en boordevol rijcomfort. Een dapper karretje met een dashboard waar de huidige scooterrijder zijn neus voor ophaalt. Ik heb hem niet heel lang gehad (toch weer een eend) maar ik heb er wel veel plezier van gehad.
    Eigenlijk is de ZS een ideale Smart.

  4. We hebben ooit zo een nieuwe Talbot Samba in de familie gehad. Startte al zeer moeilijk bij lichte vriestemperaturen met het standaard 28 Ampere batterijtje.
    Het was een zeer licht gebouwde constructie alom, niet bedoeld om jarenlang solide en probleemloos mee te rijden. Ik heb er vanaf de jaren 90 ook geen enkele meer zien rijden.
    (Wat ben ik weer lekker negatief bezig)
    Als student was het een (toen) moderner alternatief voor de Citroen 2 PK en Renault 4/5

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Porsche 944

Porsche 944 – rijden met een glimlach

Voorjaarsschoonmaak

Voorjaarsschoonmaak