in

Pech onderweg – een column

Het is achterhaald, maar ik stop bijna altijd voor mensen (M/V of genderneutraal) met pech. Behalve voor leaseridders en prinsessen. Want die hebben structureel mobiliteitsgarantie.

Pech onderweg en ‘panne’

Na de bocht kwam iemand uit hurkhouding, draaide zich naar me toe en stak dwingend een hand naar boven. “Stop!” Ach, ik schatte de kans dat een oude BMW boxer een leasemotor zou zijn vrij laag in. Langszij de pechvogelares vroeg ik neuraal: “Panne?“ De dame keek me vragend aan. “Panne?’ “Zoals in ‘potten en pannen’?” Ze was niet spreekwoordelijk blond maar leek technisch gehandicapt qua vocabulaire.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

‘Het zal de leeftijd zijn’ schatte ik in. “Ja, en dan terug de keuken in. Prinsesjes horen te wachten op ridders op witte paarden. Niet rond te rossen op ouwe motorfietsen.”

Het is niet wat je zegt, maar hoe je het zegt. “Panne, komt oorspronkelijk uit het Frans. Betekent dat een auto of motor stuk is.” “Wat interessant! Ik ben docent Frans! Hoe komt ‘panne’ uit het Frans?“ Kijk, zo raak je aan de praat. “Het is een leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gedwongen oponthoud door motorstoring’ en is voor het eerst genoteerd in 1910. Daarbij werd de link gelegd naar wat de Fransen het geluid van een klapband vonden: ‘Pan!!!’”

Achterstallig onderhoud

“Leuk!” straalde de gestrande motarde. En een ‘motarde’ is de Franse versie van de Amerikaanse ‘biker babe’, maar dan meer biker en minder babe. “Maar waarom is hij ermee gestopt?”

De R45 zag er keurig uit. “Zit er benzine in? Staan de benzinekraantjes open?” Dat werd met een hoofdknik bevestigd. “Stopte hij er opeens mee?” “Nee. Hij ging steeds langzamer rijden. En hij stonk.” Met het contact erop startte de kleine BMW braaf. En hij bleef netjes op nullast lopen. Voor een R45je reageerde hij ook netjes op het gas. Ik tikte de jiffy in, controleerde of de vrijstandlamp brandde. Bij een Italiaanse klassieker betekenen wel of niet brandende controlelichtjes vaak weinig tot niets. Maar bij een BMW nemen ze hun werk serieus.

Soms werken Ate remmen wel

Heen en weer duwen van het ding ging moeizaam. Bij het naar voren drukken ging de boxer eerst in de veren. Ik  ging beduidend minder vlot door de knieën als dat zij uit hurkstand was gekomen. Een leeftijdsdingetje en de erfenis van een paar keer slordig afstappen. De remschijf was nog warm, maar blijkbaar veel heter geweest. Duidelijk: de voorrem bleef hangen. “Heeft dat ding een poos niet gereden?” “Ik heb hem geërfd. Maar had nog geen rijbewijs. Ik heb wel elk jaar op de sterfdag van mijn vriendin een stukje gereden. En dat deed hij goed. Maar nu heb ik mijn rijbewijs. En dit is de eerste echte rit die ik maak.”

Het is psychisch. Of zo

Ik keek de nieuwbakken motorrijdster rustig aan. “Voor zo’n oude motorfiets is een nieuw rijbewijs heel bedreigend. Het zal psychisch zijn.” informeerde ik. “Maak dat de kat wijs. Volgens mij hebben mannen en motorfietsen niet eens een psyche!” Dat was wel een punt. In elk geval als het om mannen van voor 1960 ging. Die gebruiken hun zachte kant alleen om op te zitten.

“Je hebt gelijk. De voorrem zit vast. Dat is doorgaans achterstallig onderhoud.” De nippel op de klauw kwam gewoon keurig los. Er kwamen een paar mistroostige druppels gepensioneerde remvloeistof uit. Het voorwiel draaide weer vrij. “Rustig naar huis rijden. Niet de voorrem gebruiken en een afspraak met een lokale motorzaak maken. Niet bij een officiële BMW dealer want daar tik je per uur 100 euro ex btw af.” De boodschap was helder.

En de weer mobiele motorrijdster straalde: “Ik geloof dat ik motorrijden heel leuk ga vinden!”

Meer columns vind je via deze link

Meer verhalen over klassieke motoren kun je hier vinden

5 Reacties

Geef een reactie
  1. Ha
    Gevalletje van pech dat ken ik ook.
    Vorige week nog gevalletje van pech. Bij de guus een gebroken kruiskoppeling. In de 2 uur dat ik langs de kant stond 2 rijders gestopt. Maar een legio door gereden met glimende fietsen.

    • Als Guzzi piloten onder elkaar: Een grote of een ‘kleine’ Guzzi? Bij de kleine schijnt het gewoon achterstallig onderhoud te zijn. Ik geef mijn V65 eind van het seizoen een verse via mijn hofleverancier Jan Robers. En stoppen is dus idd een dingetje

  2. En sommige remsystemen worden uiteindelijk buiten gevecht gesteld door een dicht gezwollen remslang.
    Remvloeistof is hygroscopisch spul en dat doet nare dingen. Echt tijdig verversen houdt de glimlach langer op het gezicht van de gemiddelde motorrijder (M/V/X). Evenwel blijkt het verversen van remvloeistoffen nog te vaak de sluitpost van de begroting te zijn. Maar al te vaak heb ik remvloeistoffen verwisseld van motorfietsen, waarbij het leek alsof er een soort van soepogen op dreven. De kleur “Cola” is een treffende omschrijving van het gevaarlijk geworden goedje.
    Dan nog maar te hopen dat er niet te langdurig geremd moet worden want dan gaat dat met water vol gezopen goedje aan de kook en knijp je met de rem in het niets. Geen lekker vooruitzicht met een pracht van een bocht in zicht.

  3. Sommige motorrijders (M/V/G) remmen met cola, zó donker is hun remvloeistof.
    Gegarandeerd dat dan ook het ontluchtingsgaatje in de remcylinder dichtgeslibd is..
    Gevolg; remmen die wel remmen, maar niet meer ‘lossen’..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *