Historie

Patina, het nieuwe oud?

By  | 

Ooit, in den beginne, werd elke klassieker volkomen gestript, opnieuw gespoten en verchroomd. En zeker onze Amerikaanse en Duitse vrienden keken daarbij niet op een onsje lak of chroom  meer. Zo zijn er heel wat klassiekers van de dood gered om als een phoenix te herrijzen.

Patina is het nieuwe oud

Maar toen kwam er een omslag. ‘dans son jus’ en ‘as found’, daar kon je opeens mee wegkomen. Aan een klassieker mocht, nee moest, je kunnen zien dat hij geleefd heeft. De prijzen van authenthiek bewaarde klassiekers stegen en er werd steeds kritischer gekeken naar wat we voor die tijd ‘perfecte restauraties’ noemden.

Het blijft natuurlijk een kwestie van smaak.

Iemand als mevrouw Patricia Paay ziet er natuurlijk fantastisch uit voor haar leeftijd. Daar is tijd en geld in gaan zitten. Wij zouden zeggen ‘perfect gerestaureerd!’. Maar je zou er natuurlijk over kunnen wegdromen wat een mooie oudere dame ze zou zijn geweest als ze de natuur zijn beloop had gelaten en je haar zonder make up bij de buurtsuper was tegen gekomen. Mensen worden niet ouder. We krijgen gewoon meer patina! Dus we hoeven hoogstens technisch gerestaureerd worden.

Authentiek moet!

De auto’s in het bovenste segment van de markt tref je nog het makkelijkst in authentieke staat aan. Want er is een redelijke kans dat een Lamborghini 350 GT uit 1966 met maar 13.000 mijl op de teller nog nooit uitgedeukt over gespoten en gepimpt is. En om het even Italiaans te houden: Er zijn redelijk veel van de ooit verkochte MV Agusta viercilinders louter voor ‘het mooi’ of als investering gekocht. Bij Gallery Aaldering staan er momenteel twee. In nieuwstaat.

Maar ‘gewone’ klassiekers?

Daar aan kun je vaak het leven afzien. Nu moeten we even duidelijk stellen dat roestgaten geen patina zijn. Gescheurde bekleding en somber afhangende hemeltjes evenmin. Onder ‘patina’ verstaan we een mooie doorleefdheid op een keiharde, technisch in orde zijnde basis. Dat impliceert een lang en droog voorgaand leven onder niet te zware omstandigheden. Als de uiterlijke kwalificaties okay zijn, maar als de techniek aandacht vraagt, of versleten is, dan is de insteek het uiterlijk te respecteren, maar de techniek weer in orde te brengen.

Er zijn grenzen aan patina

Maar we leven in een decadente wereld. Dus er zijn mensen die er geen been in zien een heerlijk overlevende VW Kever van een Porsche blok en de breedste wielen te voorzien of een 1956’er Chevy pick up te voorzien van een BMW turbo diesel en zes versnellingsautomaat. Dat is lachen als het licht op groen springt, maar in onze ogen net een brug te ver.

Decadent of juist slim?

Een trend die blijkbaar aardig populair aan het worden is, is om een structureel gezonde klassieker met matig lakwerk er nog doorleefder uit te laten zien. Het resultaat is net zo nep als dat het overtuigend over komt. En buiten het feit dat hipsters er gek op zijn, is zo’n ‘wheatering sessie’ ook nog eens aanzienlijk goedkoper dan het conventionele strak maken en spuiten. Hier in Nederland is er een kunstenaar, en dat is niet flauw bedoeld, want hij maakt ook schilderijen, die in elk geval een verdienmodel heeft gevonden om een klassieker er uit te laten zien alsof hij veertig jaar aan de seizoenen is blootgesteld. Dat is niet echt, maar wel overtuigend en vertederend. En zoals gezegd: Niet eens duur. Maar wij waarderen de ware tekenen des tijds meer…

Het is overigens natuurlijk wel zo dat een in jaren gegroeid patina hier in Nederland heel snel om slaat in ordinaire roest…

En je hele klassieker inkwasten met Owatrol is ook zo wat…

Met dank aan Frans Mandigers, www.rustlook.nl

Niet perfect, maar zeker niet onaardig: echt patina

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X