Column

Motorclubs. Voor iedereen wat?

By  | 

Ik rijd mijn driewieler op keiharde bandjes. Grip hoef je van  voormalig Sovjetrubber toch niet te verwachten. Maar met drie bar in de rubbers loopt de Uralcombinatie sneller en kan ik met de dik dertig pk hele rotondes powerslidend pakken. En dat is leuk. Vind ik.


We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Natuurlijk kunnen er geen tubeless banden om de spichtige spaakvelgen. Ik rij dus met binnenbanden. Ex USSR binnenbanden. Daar heb ik ooit een doos vol van meegenomen uit Kladno. Als een band met drie bar klapt, dan geeft dat echt een klap. Ik zette het span in de berm en maakte aanstalten om mijn reservewiel te monteren. Dat is voorzien van de stoerste Siberische noppen, maar het zou me wel thuisbrengen.

Stoppen voor collega motorrijders?

Dat gebeurt niet meer, wist ik uit eerdere ervaring. Maar uitzonderingen bevestigen de regel. De Suzukipiloot zette zijn V Strom achter me in de berm. Hij had zijn paniekzaaiers aan. Hij legde zo’n handig platvoetje onder zijn jiffysteun en zette de motor zo mooi stabiel neer.

Voor hij begon te praten zette hij zijn helm af, een correct gebaar. Of ik hulp nodig had? Ik zei dat de zaak volledig onder controle was en we keken naar de ontplofte band. Ik krikte de achterband los van de grond en ging aan de slag. Intussen praatten we prettig door.

Op een of andere manier kwam het gebabbel op motorclubs

Mijn helper in de niet zo hoge nood meldde dat hij lid was van een motorclub voor homosensuelen. Met dat soort dingen heb ik het altijd wat moeilijk. Clubs voor gelijkgestemden snap ik. Maar het gaat over de criteria. Motorclubs? Die gaan voor mij over motorfietsen. Ik snap niet goed hoe iemands seksuele, politieke of religieuze geaardheid van belang kan zijn bij zijn of haar hobby. Motorrijden voor homosensuelen? Sjoelen voor Griffo’s? Beeldhouwen voor Boedhisten? Kookclubs voor veganisten? Nou ja, dat laatste misschien. En er is ook een motorclub voor moslims. En dat snap ik wel qua groepsgewijs bidden. Binnen een niet religieuze omgeving zouden de dagelijkse buigingen naar het oosten ontregelend op het groepsgebeuren kunnen werken.

Bovendien heb ik een heel slecht voorbeeld gezien van de combinatie tussen motorrijden en gelovig zijn. Ik sprak ooit in een motorzaak een iemand in een rolstoel. Toen hij in een lange, snelle bocht besefte dat hij een inschattingsfout had gemaakt had hij in een reflex zijn handen omhoog gegooid en zijn schepper aangeroepen. Die was op dat moment blijkbaar even offline. Dat was het einde van een motorrijders carrière. Wat dan wel weer sterk was, was het oprechte ’Inshallah’ waarmee het verhaal werd afgesloten.

Maar een motorclub voor homosensuelen?

In alle jaren dat ik motorrijd ben ik nooit geïnteresseerd geweest in het sexuele, religieuze of spirituele denken van collega motorrijders van de mij tot nu toe bekende genders. In motorclubs voor huisartsen, longartsten, caviabestrijders, wiskundedocenten, tweede generatie oorlogsslachtoffers en dergelijke heb ik nooit veel gezien. In een motorclub voor oorlogsveteranen geloof ik wel. En dingen zoals Satudarah en de Hells Angels? Die worden alleen in de media ‘clubs’ genoemd. En bij merken- of typeclubs kan ik me ook wel wat voorstellen trouwens. Ik heb een motorrijdende kennis waarvan ik weet dat hij de herenliefde is toegedaan – hij heeft een BSA A65 Lightning, de motorrijder met Arabische roots ken ik toch voornamelijk van zijn Kawasaki zescilinder en zo zijn er nog wel een paar. Inclusief een motorrijdende acupuncturist. En Ghislaine met de verbijsterend flessengroene ogen? Die rijdt beter dan ik ooit een man heb zien doen. Maar door haar lobbywerk in Brussel heeft ze natuurlijk wel heel scherp leren laveren.

De vriendelijke motorrijder die was gestopt om zijn hulp aan te bieden zag dat toch wat anders

Hij was geen clublid geworden uit de meest avontuurlijke redenen. Als homo voelde hij zich gewoon minder op zijn gemak tussen groepen heterosexuele mannen. Het was dus een kwetsbaarheidsdingetje. En daar hebben we tegenwoordig alle begrip voor. Maar voor mij wordt het allemaal zwaar overschat. Ik heb zonder zondige gedachten tussen twee vrouwen in een tentje geslapen. Ik heb met drie te grote kerels in een te klein tentje geslapen.

Mij enige seksistische vooroordeel had ik in een conversatie met Jinny, Madame électricienne. De homo’s en humo’s die telkens in het gesprek voorkwamen? Dat waren de HoofdMotoren en de HulpMotoren aan boord van de ferry waar ze de bedrading deed.

Laten we het leven niet gecompliceerder maken dan dat het al is.

 

 

Nu in de winkel, het juninummer

Auto Motor Klassiek van juni ligt nu in de winkel. Dus haast u om een nieuw exemplaar te bemachtigen. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Als hoofdartikel hebben we een uitgebreid aankoopadvies van de Mercedes-Benz S-klasse W116. Alles wat u moet weten, vanaf zwakke punten tot specialisten en lectuur. Een must voor de koper, maar zeker ook voor de liefhebber.

In het juninummer hebben we weer een paar mooie restauratieverslagen. Een daarvan is er een van de restauratie van een Innocenti 90L uit 1981. Maar zeker interessant is ook de restauratie van de Victoria Vicky type 117, van een jonge Belgische bromfietsliefhebber. Hij heeft er nog meer gerestaureerd of in de planning staan. Waaronder een DKW en Express. Ook de Moto Guzzi V7 Special uit 1971 is helemaal gerestaureerd.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Ford Thunderbird 1966
  • Panhard 24 CT
  • Solex van Tivan
  • Beleef de bevrijding
  • ROZ Classic 2020

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Ook leuk om te lezen…


Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *