Morris Minor 1000 uit 1961 van Rein. Engelse degelijkheid.

Auto Motor Klassiek » Toevallige ontmoetingen » Morris Minor 1000 uit 1961 van Rein. Engelse degelijkheid.

Sluitingsdatum meinummer -> we zijn aan het afsluiten

Automatische concepten

Waarom speciaal een Morris Minor als klassieker? Andere klassieke Engelse auto’s hebben natuurlijk ook goede eigenschappen en misschien net zoveel comfort en ruimte. Nee, voor Rein geeft de Morris Minor juist dat stukje extra: Een aparte stijl, betrouwbaar ook na 60 jaar. Inzetbaar in het huidige (drukke) verkeer en probleemloos bij lange afstanden. Bovendien is hij technisch goed te onderhouden. 

Door: Dirk de Jong

De Morris Minor was een wereldauto en werd in verschillende landen geassembleerd. Voor Nederland was dat J.J. Molenaars automobielbedrijf in Amersfoort. Op de RAI (1960) riep Molenaar op om een bezoekje te brengen aan de Morris stand om te kijken wat Morris te bieden had. “De Morris is een uitblinker, in stijl in constructie en bouw, een fantastische kleine wagen”, schreef Molenaar over deze blikvanger op de RAI. 

Nieuw-Zeeland

Het geboortebewijs van de Morris van Rein is afgestempeld in Nieuw-Zeeland, waar hij samen met zijn vrouw 10 jaar woonde. Misschien wel logisch dat daar de liefde voor de Engelse degelijkheid is ontstaan. Immers de wagen reed daar volop rond. In 2008 kwam de familie terug met in de bagage deze Morris Minor 1000 samen met een ‘van’ uitvoering. 

Solide en betrouwbaar

Rein: “Mijn Engelse auto’s (ik bezit ook nog twee Austin Gliders en een Rover 214) maken mijn vrije tijd betekenisvol. Mijn Minor 1000 is een “running restauration”, de body en chassis zijn staalhard, alleen de dorpels hadden aandacht en liefde nodig. De wagen is zeer solide en betrouwbaar, de vele vakantieritten door Europa: Spanje, Schotland en Wales, Duitsland en de Benelux zijn voor mij het bewijs. De enige moderne aanpassing is een elektronische ontsteking die ik heb geplaatst, waarbij de motor feilloos en als een zonnetje loopt. Onderweg krijgen we veel reacties waaruit bewondering spreekt. We ontmoeten vele gelijkgestemden, kunnen met elkaar praten en de hobby delen.”

Ze zijn misschien uit het normale straatbeeld verdwenen, maar in het (hobby)leven van vele liefhebbers speelt de Morris Minor nog steeds een heel belangrijke rol. De aandacht die het trekt is gewoon heel erg leuk. 

Ook leuk is dat u dagelijks kunt genieten van klassieker/oldtimer verhalen op deze site. Voor deze service kunt u zich gratis registreren via het formulier hieronder. Maar nog belangrijker, Auto Moto klassiek kan elke maand op uw deurmat vallen met een flinke korting op de winkelprijs. Dat geeft de klassieker/oldtimerhobby kleur!

Lees ook:
De Morris Minor. “Moggy” wordt zeventig jaar
Morris Minor ‘Convertible’
Morris Minor Pickup
– De Morris Minor 1000 (1966) van Piet Schoon. “A supreme small car.”
Morris Minor 1000 Estate (1966). De auto van Ciska.

Schrijf je in en mis geen enkel verhaal over klassieke auto’s en motoren.

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

6 reacties

  1. De Morris Minor blijft toch wel speciaal!
    We hebben thuis een Van van 69′ in de schuur staan.
    Stond er als kind bij te kijken terwijl m’n vader de auto aan het restaureren was.
    Als kind zaten we achterin op de tweede rij op auto stoelen speciaal gemaakt met gordels.
    Jaren later net in het bezit van een rijbewijs kreeg je de Morris gewoon mee van thuis als je iets moest ophalen of wegbrengen , het bleef immers een bestel wagen!
    Er is ooit een moment geweest dat de Morris maar verkocht moest worden vanwege omstandigheden , maar de Morris bleef en is door de jaren heen in gebruik geweest en dan weer in de schuur beland om hem toch enigszins te sparen.
    De meeste tijd ging altijd zitten in de remmen weer in orde te krijgen voordat hij gebruiksklaar was.
    Ik heb het vermoeden dat de Morris blijft tot het eind der tijden.
    De naam Morris zit en blijft in ieder geval zeer zeker in mijn hart till the end.

    Gr M

  2. Ha, ik zie overeenkomsten: ook ik heb meerdere jaren in Nieuw-Zeeland gewoond (in Rotorua) en ben tevens in 2008 weer in Europa beland.
    Bovendien heb ik in Nieuw-Zeeland ook een Morris Minor gehad: een 1950 low-light model, zie foto’s.

    • Ik heb precies het zelfde model gehad een Morris minor 1000 van 1948 ook een kopklepper als hij stationair liep hoorde je alleen de kleppen rammelen was mooi om te horen veel plezier aan beleeft maar ook veel werk om de carrosserie goed bij te houden

  3. Beste Peter, 6 maanden tot een jaar dat is meer realistischer.
    Ik heb mijn Amazone de laatste keer gedaan en ben er ongeveer een jaar met bezig geweest.
    En Volvo’s zijn over het algemeen toch stevig auto’s altans ik rijdt al 40 jaar Volvo Amazone.

  4. Dit artikel roept mooie herinneringen op. Tijdens mijn HTS Wtb praktijkjaar heb ik tage gelopen bij Molenaar in Amersfoort alwaar o.a. de Morris Minor werd geassembleerd. Ik werd ingedeeld in een ploeg die het (punt)laswerk deed wat nodig was om van panelen en stukjes en beetje een complete carrosserie te maken. Ik had de eer om het watergekoelde puntlasapparaaat te bedienen dat als enige niet aan een pendule hing en dus geheel op spierkracht verplaatst moest worden, ja en dan vooral voor de lassen waarvoor je in de carrosserie moest kruipen. Wat een klus. Onze target was 13 stuks per dag in elkaar zetten; daarvoor werd zo hard mogelijk werkt omdat de “professionals” daarna konden gaan zitten kaarten, hoe eerder klaar hoe langer kaarten. Mijn suggestie om er nog een paar achter aan te doen, werd niet goed ontvangen: ‘levert niks extra’s op”. Leerzaam verblijf tussen mensen die het echte/zware werk deden. Na Amersfoort ben ik voor een maand of vier naar Oxford (Cowley) en Birmingham gegaan om me verder te verdiepen in kwaliteits- en service vraagstukken. Ondanks het feit dat ik het geheime project Balanza mocht gaan bekijken, was het me op slag duidelijk dat er weinig toekomst meer was voor de Britse autoindustrie.

  5. Mijn ervaring met rijdende projecten is dat het project met de tijd steeds groter wordt en uiteindelijk er vanafgezien wordt wegens niet meer rendabel en zo weer een exemplaar verloren gaat.
    Om de zaak grondig aan te pakken met oog op behoud voor de toekomst, moet zo een wagen gedurende minstens een half jaar uit het verkeer.
    Zelf heb ik enkele auto;s gerestaureerd waarvan ik dacht het binnen 2 maanden rond te krijgen. 6 maanden is realistischer.
    Uitzonderingen zijn er altijd.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maximale bestandsgrootte van upload: 8 MB. Je kunt uploaden: afbeelding. Links naar YouTube, Facebook, Twitter en andere diensten die in de reactietekst worden ingevoegd, worden automatisch ingesloten. Bestanden hier neerzetten