Motoren

Klassieke choppers. Mag dat?

By  | 

Milwaukee? Dat is Harley. Mandello de Lario? Dat is Moto Guzzi. Hamamatsu? Dat is Honda. En Locust Grove? Dat is Cycle One Manufacturing LLC. De makers van de in custom kringen erg beroemde ‘Santee’ frames. ‘Amen’ is net zo’n bedrijf.

Choppers en klassiek. Toch is het waar

Bij Santee, en Amen en nog een stel van dat soort bedrijven, maken ze al tientallen jaren ‘custom’ motorfietsen. Motorfietsen ‘op maat’ gemaakt naar de wensen van klanten. De ‘kracht’ van die merken ligt voornamelijk in de framebouw. De bouw van eigen rijwielgedeeltes. Daarbij wordt al vanaf de jaren zeventig niet alleen gebruikt gemaakt van Harley-Davidson blokken, maar ook van Britse twins en – jawel! – Japanse motorblokken. Dit soort machines wordt dus al zo lang gemaakt dat ze intussen volgens alle gangbare normen ‘klassiek’ zijn.

Alles moest er af

Een chopper was oorspronkelijk een motorfiets waarvan alle niet vitale onderdelen afgesloopt (to chop = hakken) waren. Hier komt de term chopper (to chop: hakken, afhakken, slopen) vandaan. Het idee ontstond na WOII toen teruggekeerde Amerikaanse soldaten hun (ex-leger) Harley’s met zagen te lijf gingen om ze lichter, dus sneller te maken. Vrij kort daarna begonnen de Amerikanen in hun kinderlijke onbevangenheid hun motoren ‘mooier’ en persoonlijker te maken. Dat was ook de tijd dat motorrijden in de States een slechte naam kreeg. Want al die motorrijders, de ‘bikers’, waren niet de braafste jongetjes uit de klas. Pas in de jaren zestig gaf Honda de nette motorrijders in de States weer bestaansrecht met de kreet ‘You meet the nicest people on a Honda’. Maar voor die tijd waren motorrijders in veel gemeenschappen in Noord Amerika gewoon ongewenst volk.

Een matig succes in Europa

Het resultaat van al dat gebouw heeft zelfs in Europa volgelingen gevonden. De chopper & custom-fotograaf Onno ‘Berserk’ Wieringa droomt er zelfs over om een choppermuseum te beginnen. Veel van die Amerikaanse machines zijn in de ogen van ons, Europese motorrijders, indrukwekkende maar volstrekt zinloze wrochtsels. Ze kunnen goed rechtuit rijden, een bochtje pikken is beangstigend en ik krijg er in elk geval enorme pijn in mijn rug van. Bovendien hebben ze de remweg van een middelgrote ertstanker. Waar gaat het dan helemaal over? Het gaat over ‘lifestyle’.

En dat is een sneu concept

Frames waarbij het balhoofd zo ver onderuit staat dat het voorwiel bijna kantelt in plaats van draait. (Zo goed als) starre achterframes. Sturen die zo hoog zijn dat je oksels er longontstekingen van krijgen. Minuscule tankjes. Veel gemodelleer met de fameuze ‘Bondo’ (polyesterplamuur). En in sommige Amerikaanse staten is het hebben van een voorrem op een motor niet eens verplicht. Open uitlaten. Dat is dan weer wel leuk. De stickers ‘Loud pipes save lives’ komen niet voor niets uit Amerika.

De Echt Klassieke Amerikaanse customs/choppers die hier terecht komen zijn geen wereldhandel. De dingen zijn voor ‘ons’ toch wel wat erg extreem. Je kunt je erover verbazen. Je kunt zo’n machine zelfs mooi vinden. Hoewel de ‘paint jobs’ van dat soort machines ons toch vaak wat te uitbundig lijkt. En voor lange ritten over de Afsluitdijk zijn ze ideaal. Maar bij het bekijken ervan zie je dat ambachtelijk vakmanschap in the States toch iets heel anders is dan de Europese versie van dat stiel.

choppers

 

choppers

Het moet je smaak zijn



Ook leuk om te lezen…

contentbanner

Nu in de winkel

Het novembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand onder andere restauratieverslagen van de NSU Prinz, b en een Rabeneick prototype. Heel bijzonder is de Honda City, sowieso bijna niet gezien in Europa en deze is ook nog eens nieuw.

En verder:

  • Rover P5B Coupé
  • Laverda RGS
  • Shelter en andere dwergauto’s
  • 40 jaar Lancia Delta
  • Oldtimer en Classic Cars Leek

En meer dan 25 pagina's nieuws, technische tips, evenementenverslagen, previews en ruim 40 pagina's oldtimers te koop. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    5 Comments

    1. Max

      25 februari, 2019 at 16:16

      Leuk, AMEN Savior ( van Save-your-ass ) ivm de “achtervering” zonder demping. Zijn er weinig van in Nederland. Ik heb er een met een 750 DOHC Honda-blok. Origineel had ik er een OHC in maar die blies ik op in Frankrijk 🙁 Iets van 30 jaar geleden gebouwd en heeft al diverse reïncarnaties gehad 😉

    2. Ed van der Meulen

      13 februari, 2019 at 09:36

      ???Wat een verhaal !

    3. Jan

      13 februari, 2019 at 07:10

      Sommige vinde open uitlaten leuk , ik niet zo , maar betekend inmiddels wel dat je op de leukste plekjes niet meer mag komen in de zomermaanden .

    4. Bas

      13 februari, 2019 at 04:06

      long onsteking in je oksels, hoe verzin je het? Ik kom niet meer bij, bedankt

      • Dolf Peeters

        13 februari, 2019 at 08:51

        Aardig volk die chopperlui 🙂

        Leddy was gezegend met een bizar gevoel voor humor. Hij was ook het soort Harley rijder waar ze bij The Harley-Davidson Motorcycle Company Benelux, heel onrustige nachten van hebben. Het soort Harley-Davidson rijder waar de roemruchte fabriek al tientallen jaren niet – herhaal NIET – mee geassocieerd wil worden. Zijn unieke gevoel voor humor zorgde er telkens voor dat hij er met zijn volle twee meter en honderdvijftig pond wat beschadigd uit zag. Bij een lokale horeca uitbater, the Cockroach, waar het wit schuimend bier net zo gulzig werd geabsorbeerd als het witte poeder dat zulke wonderbaarlijke dingen met neustussenschotten doet schopte Leddy de deur van de herentoiletten open onder het slaken van de strijdkreet “NARCOTICABRIGADE!”. De verbijsterde gebruiker die in de schrik niet alleen zijn portie suikerpoeder, maar ook zijn scheermesje en zakspiegeltje had opgesnoven, klapte in de assertieve stress die zo kenmerkend is voor coke gebruikers. De neutraal kijkende broeders voerden de stoere 150 pond botten en bloed af. Van achter de doorbloede zwachtels klonk een vergenoegd gegrinnik. Leddy had ze weer mooi tuk gehad. Zijn foute opmerkingen resulteerden ook in structureel minder agressieve omgevingen in verbijstering en agressie. Toen zijn Lief bevallen was stond de altijd in techniek en vrouwen geïnteresseerde Leddy er met zijn neus boven op toen de vroedpersoon naald en draad pakte om zijn ingeknipte Lief te hechten. Met blije onbevangenheid keek hij de kortgeknipte, compacte kraamdame aan. Hij haalde diep adem en sprak blij: “doe maar twee steken extra, dat is lekker strak”. De kraamdame was er een van de assertieve soort. Ze vloog hem aan. Leddy liet zich niet slaan door vrouwen en mepte terug. De kraamdame stak hem met twee vingers in de ogen en gaf hem een FC Utrecht knietje. De ambulance moest komen. Voor de trotse vader. Maar Leddy’s absolute hoogtepunt was de move toen hij en een maat achtervolgd werden door de politie. Ter hoogte van Lunetten waren de twee chemisch benevelde kwajongens heel snel en luidruchtig zigzaggend onderweg. “Loud pipes save lives” Ook om half drie ’s nachts. Terwijl de politiewagen rechts langszij kwam drukte Leddy hem meteen de vluchtstrook op. Toen de agenten uit hun auto kwamen rende Leddy ze tegemoet. Hij gilde: “Jullie moeten hem pakken! Hij heeft mijn zusje vermoord!” Vervolgens viel hij de vrouwelijke agent snikkend om de hals. Want een vrouw. Dus prettig omhelsbaar. De politie gaf algemeen alarm. En zelfs een heel stoere criminele Biker heeft geen duidelijk verweer tegen een arrestatieteam dat aan alle kanten uit een donkerblauwe Volvo buitelt . Er volgde veel gericht, maar zinvol geweld. Leddy’s maat werd geboeid als Houdini in de Volvo gepropt. Zijn trots, zijn verchopte Harley werd achtergelaten en later door ongeïnteresseerde bergers op een vrachtwagen gesmeten. In de tussentijd had Leddy de schik van zijn leven. Want wat had hij iedereen weer tuk gehad!
        Omdat we verder met beschaafde mensen onder elkaar zijn vertel ik niet hoe zijn maat het verhaal afrondde. Maar Leddy ging weer in een ambulance naar het Medisch Centrum Utrecht.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *