in

Het motorwereldje is…

…niet meer wat het geweest is. Natuurlijk hadden motorfabrikanten vroeger ook hun technische problemen. Zeker de Italiaanse motorfabrikanten die keer op keer hun boekhouders gewoon in de hoek zetten om van elke 1000 verdiende lires er minimaal 5000 in de wedstrijdsport te investeren.

Maar dat waren- hoe dom en enorm ze ook waren- fouten uit passie

De laatste decennia is er een nieuw soort mismanagement in motorland ontstaan. En we noteren dat omdat het daarbij doorgaans gaat over het uitbuiten van ooit gerenommeerde motormerken. Het meest recente, traantrekkende fenomeen in die hoek was de- zoveelste- ondergang van het ooit legendarische Norton.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Slecht management 1.0

Misschien is slecht management voor motorfabrikanten niet in ‘Engeland’ uitgevonden, maar de Britten hebben het fenomeen wel tot perfectie geoptimaliseerd. Daarbij kun je dan nog stellen dat een man als Edward Turner net zo geniaal als knettergek was. In de eerdere fase, voor de tijd dat het bergafwaarts ging met de Britse motorindustrie- ooit waren er 639 Britse motormerken- heeft dat gedoe wel de meesterlijke boeken ‘Whatever Happened to the British Motorcycle Industry?’ en ‘Decline of British motorcycle industry opgeleverd’.

Ten eerste het positieve nieuws: Door de aankoop door het Indiase TVS is het ooit toonaangevende, succesvolle merk weer eens gered. Maar dat betekent niet het einde van het verhaal voor voormalig Norton CEO Stuart Garner, een moderne manager van het zuiverste water, een waar roofdier.

Boontje komt om zijn loontje

De Britse justitie heeft Garner veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 14 miljoen pond. Zoveel geld  zou hij immers gestolen hebben van pensioenfondsen op naam van Norton en de voormalige CEO was daarvan de curator. De veroordeling tot het betalen van dat geld staat voor de overwinning van 30 investeerders die Garner hebben aangeklaagd. Maar daarmee houden de problemen voor de voormalig CEO niet op. En hij moet natuurlijk ook nog even 14.000.000 pond ophoesten. Maar omdat de slimmerd alles op naam van zijn echtgenote of wat dan ook heeft gezet… heeft hij persoonlijk nada centen.

Naast het terugbetalen van dat geld heeft de roofridder nog verschillende verschillende aanklachten aan zijn broek hangen omtrent zijn moreel loze gedrag over diverse verplichtingen. Zo zijn er nogal wat mensen die de Norton die ze gekocht en al betaald hadden nooit hebben gekregen. Onder Indiase vleugels moeten er nu weer snel Nortons geleverd gaan worden. En dat ze in India weten hoe ze motorfietsen moeten maken? Tsja… Dat hebben ze in de koloniale tijd van de Britten geleerd toen Enfield zijn ‘Royal’ kwijt raakte en Enfield India werd. En intussen is Enfield India weer Royal Enfield en kan het bedrijf de vraag naar de fenomenale, neo klassieke 650 cc twins bijna niet aan.

Dus wat Norton betreft zou het zomaar een happy end kunnen worden na de Brexit van het merk.

De Norton op de foto’s is uit de collectie van Rob Remmerswaal uit Wezup. De 850 (met werkende startmotor!) dateert uit de tijd van net weer een vorig bedrijfsfaillissement van Norton.

 

Vroeger, toen geluk nog heel gewoon was (archief Jan Eggink)

2 Reacties

Geef een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *