in

Daffodil 32 restauratie

Daffodil 32

Frank van der Sanden is jaren bezig geweest met de restauratie van zijn Daffodil 32 LE uit 1965. Nu is de auto eindelijk klaar en deelt hij graag zijn ervaringen. 


Door: Hans Rodenburg

Naast de bekende redenen voor een Daf als klassieker, gaf zijn vrouw de doorslag: “zo’n Dafje is leuk!” In januari 2004 gekocht, voor de onderdelen en de technische kennis gelijk lid geworden van de DAF Club Nederland en 15 jaar later was de restauratie gereed. Er was namelijk nogal wat werk en de tijd beperkt.

Lassen en stralen

Eerst werd het laswerk aan de carrosserie uitgevoerd. Om aan alle zijden van de DAF te kunnen lassen zijn twee bokken gemaakt. Door een stalen buis in de lengte door de carrosserie en de bokken te steken hing de gehele auto vrij van de grond en was 360 graden rond te draaien. 

Alle slechte plaatdelen zijn er met een slijptol uitgeslepen en nieuwe plaatdelen precies passend gemaakt. De motorkap is vervangen door een met het originele embleem met de geschreven letters “Daf” dat op de vorige ontbrak: de Daffodil zou zo origineel mogelijk moeten worden. Steeds meer onderdelen zijn verwijderd, waarna de volledig kale carrosserie naar een straalbedrijf kon. Daar zijn alle randen van de carrosserie gestraald en geschoopeerd. 

Tweekleurig

Vervolgens ging de auto naar een spuiter die ’m zowel van binnen als van buiten heeft gespoten. De bodem en wielkasten met een anti-steenslagcoating en daarna ook in de carrosseriekleur. De DAF had eerst helemaal de kleur Tanita (licht beige) maar een tweekleurige met een Rubina (aubergine/donkerrood) dakkleur werd na enig speurwerk in oude DAF-documenten en boeken gevonden en gekozen. Toen de carrosserie terug was, zijn alle holle delen eerst voorzien van ML-tectyl: onderdelen blijven schoon en alle delen zijn goed bereikbaar.

Onderdelen en motor

Alle onderdelen zijn schoongemaakt, ontroest en van een nieuwe verflaag voorzien. In die periode is ook de Variomatic naar de DAF Club gegaan voor revisie en balanceren. De motor lekte behoorlijk veel olie en werd dus voorzien van nieuwe krukaskeerringen, cilindervoetpakkingen, klepstoterbuizen inclusief rubber ringen en nog wat overige ringetjes en slangen die voor lekkage zorgden. Het inlaatspruitstuk en de startmotor werden vernieuwd en de dynamo is gerepareerd. De schoenen en veertjes van de centrifugaalkoppeling vernieuwd, net als de lagers in het koppelingshuis. Als laatste nog een 10.000 km-beurt setje zodat ook de bougies, bougiekabels, vogelbekje, rotor, verdelerkap, klepdekselpakkingen, etc. allemaal weer in orde waren.

Wederopbouw

Eindelijk kon het opbouwen beginnen! Als eerste is de auto weer rollend gemaakt door er de assen, wielen en stuurkolom weer in te bouwen. Daarna volgden het dashboard en de kabelboom, de verlichting en toen het interieur. Nadat de opgeknapte hemel er weer inzat konden de voor- en achterruit er ook weer in. Vervolgens werd een nieuwe tapijtset van de club erin gelijmd. 

Het verlijmen van de nieuwe kofferbak- en deurrubbers was niet eenvoudig. Uiteindelijk is alles gelijmd met Loctite 454 snellijm gel. Toen de deuren afmonteren, het losse raamkozijn er weer in, het raam en het raammechanisme. De hoekjes van de hardboard-deurpanelen waren omgekruld: de panelen plat op de vloer gelegd en er een half jaar lang een grote stapel straatklinkers op laten liggen waarna ze weer gemonteerd konden worden. Onmisbare onderdelen zijn ook de nieuwe leidingen. Het is een mooi gezicht om de blinkende benzineleiding, vacuümleiding en remleidingen onder de Tanita bodem te zien. Als laatste werden de motor en het primaire deel van de Variomatic teruggeplaatst.

Daarom een DAF!

Het spannendste moment na de restauratie is het voor de eerste keer starten van de motor: een mooi moment! De motor liep als een zonnetje. De eerste rit naar het APK-station volgde; en ja hoor: wegwaardig! Tijdens een rit daarna kwam de auto erg traag van zijn plek en moest het gaspedaal behoorlijk ver ingetrapt worden. Het stangetje van de roterende vacuümklep zou middels de schroefdraad iets korter of langer te draaien, de oplossing moeten zijn. Slechts na enkele omwentelingen, reed de Daffodil geheel anders: sneller van z’n plek en veel rustiger. Toen nog overgeschakeld van euro 95 naar super 98 en ook de ontsteking weer opnieuw afgesteld. “Nu ben ik heel tevreden,” vertelt Frank.

“Na deze langdurige en uitgebreide restauratie ben ik wel tot de conclusie gekomen dat dit de laatste auto is die ik volledig restaureer.”

DAF Club Nederland

Als eigenaar is een clublidmaatschap natuurlijk erg handig. De club heeft zo’n 1900 leden met gezamenlijk 2600 DAFs geregistreerd. Dat is een onmisbare bron van technische en praktische kennis. Daarbij zijn via de clubshop rond de 13.000 onderdelen leverbaar, worden evenementen en toertochten georganiseerd en het tijdschrift ‘Variomatic’ vier keer per jaar uitgegeven. Voor de jaarcontributie hoeft u het ook niet te laten. Meer informatie via www.dafclub.nl.

Lees ook:
De laatste personenauto met de merknaam DAF: de 46
De Kalmar Daf. Een doelgerichte Daf
Hollands glorie. De DAF 55.
Daf 66 Marathon. Een sportieve Daf
Daf, een dagje rijden met een glimlach


Bent u klassiekerliefhebber en bevallen u de gratis artikelen? Overweeg dan ook eens een abonnement op Auto Motor Klassiek, het gedrukte tijdschrift. Dat ploft voor een luttele jaarbijdrage elke maand bij u op de deurmat. Boordevol interessant leesvoer, speciaal voor de klassiekerliefhebber. Genoeg om u dagenlang van de straat te houden. En alsof dat niet genoeg is, draagt u ook nog eens bij aan het hele platform voor en door klassiekerliefhebbers. Daarbij heeft zo’n abonnement nog meer voordelen. Kijk maar eens op de link hierboven voor meer informatie.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


Daffodil 32

23 Reacties

Geef een reactie
  1. Prachtig gedaan. De DAF32 daffodil was mijn eerste autootje, kenteken 49-97-AS van 1965. We gingen er met plezier in toeren met 6 kinderen en een Duitse herder. Vooral achteruit naar en door het dorp rijden wat veel bekijks gaf. De voorspatborden waren met koper gesoldeerd waarbij het een klusje was om die te vervangen omdat ze bij de slijkrubbers doorroesten. Heerlijk autootje. Jammer dat er veel verloren gegaan zijn met het achteruitrijden op Zandvoort. Veel plezier er mee!

  2. Prachtig mooi gedaan , heel mooie auto .
    ik heb dan ook geen kritiek met mijn volgende vraag , maar waarom Tectyl in de holle ruimten en geen vet blijvende Wax-oil of Dinitrol ?

  3. Wat een juweeltje!! Mijn vader werkte als eindverantwoordelijke in de controle van de produktie in Eindhoven en kwam vaak thuis lunchen. We mochten als kind dan een tourtje meerijden. Als ik dit zie, herleeft dat gevoel en ook de fabrieksgeur van de nagel nieuwe Dafjes weer helemaal.

  4. Mooi ! Iedere DAF is een restauratie waardig. Unieke techniek, de Daffodil heeft met het technisch idee van het pientere pookje de nodige voordelen (CVT) in de praktijk gebracht. Daarnaast:
    Die DAF’s zijn ook bijzonder qua design. Praktisch, sterk, sierlijk, zonder poespas en vriendelijk op de weg. Kom daar tegenwoordig maar eens om…. 😉

  5. Mooi ook dat de auto op bokken stond en 360 graden draaibaar was om alle plaatwerk de goede aandacht te geven. Dan kun je nog eens een mooi stukje werk opleveren. Geweldige restauratie.

  6. Top restauratie!!!!! complimenten. Wéér een stukje Nederlandse historie in ere hersteld.
    Volgens mij is hij beter als toen hij de fabriek in Born verliet. Houd hem in ere.

    • Eens met je commentaar. Een plaatje en waarschijnlijk beter dan toen hij de fabriek verlaten heeft, maar volgens mij is deze nog gebouwd in Eindhoven, Born heeft pas in 1967 de deuren geopend.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Voor behoud van ons rijdend erfgoed! Ook na maart – column

Ford Orion 1,4 CL (1993)

Ford Orion 1,4 CL (1993). 100.000 km plezier voor Jelle