Bijzonder

Fritz Egli leerde Vincent rennen

By  | 

De 1000 Vincent was de eerste Superbike aan tot het begin van de jaren 70. Daarna kwam de Honda CB750. Die nam de vaandel over. Toch?  Niet helemaal: voor Vincent puristen is hij gewoon tijdloos en blijft hij de ultieme wegmotor, en daarom is het niet fair om hem met een andere motorfiets te vergelijken. Zelfs niet met een Egli Vincent.

De hele opzet was inmiddels achterhaald, maar het motorblok bleef een indrukwekkend kunstwerk

Er waren mensen die daar wel wat mee konden. En een van de toppers uit die hoek was Fritz Egli. Die begon met zijn Vincent Rapide in 1965 mee te doen aan Zwitserse heuvelklim wedstrijden. En na twee seizoenen zwaar sleutelwerk zonder te winnen besloot hij dat het rijwielgedeelte van de Vincent de schuld van het gebrek aan succes was. In de winter van 1966-1967 bedacht hij hoe dat beter kon. Het seizoen daarop werd hij de absolute winnaar in de heuvelklimseries. Datzelfde gebeurde in 1969, 1970 en 1971. Daarna was de naam Egli legendarisch.

Dat deed wonderen voor de verkoop van de kenmerkende Egli frames met hun dikke centrale bovenbuis

En vooralsnog werd Engeland exportland nummer 1. Roger Slater was er de succesvolle importeur die de frames bij Egli kocht om daar verder zelf motorfietsen van te bouwen. Later ging hij de frames onder licentie bouwen en weer wat verder in de tijd ging hij zijn ‘Shadow 70’ motoren met HRD blokken maken op basis van frames die door Eric Cheney werden gemaakt. Die laatste serie wordt overigens niet erkend als zijnde ‘Egli’.

 Je gaat je tijdens het zoeken voor dit verhaal wel afvragen waar al die Vincent blokken vandaan kwamen

Veel van de originele, vroege, Egli Vincents kwamen of komen tegenwoordig in Frankrijk aan hun wedergeboorte toe. Patrick Godet is daar zo’n toegewijde Egli Vincent man dat Fritz Egli hem de zegen gaf en zelfs zelf een motor bij hem bestelde. Het Egli frame was echter ook de ideale drager voor andere motorblokken. Er werden frames gemaakt voor Laverda’s, Ducati’s, Honda’s. Noem maar op. En die frames hadden buiten hun verschijningsvorm doorgaans niets te maken met Fritz Egli. Ten eerste was zo’n Egli frame makkelijk (na) te maken. Ten tweede was er rechtens niets vastgelegd over de productie. En de Britse wet maakte het super eenvoudig om allerlei bouwsels op een ‘prototype kenteken’ te krijgen. Zo waren er in Engeland alleen al een stuk of zeven bouwers van ‘Egli’ frames. Hier in Nederland deed de firma Janton het trucje nog eens dunnetjes over.

Natuurlijk waren er nog andere avontuurlijke geesten dan Egli als het op het gebruik van Vincent blokken aan kwam

Zo is een Norvin natuurlijk een Norton frame met een Vincent blok er in en er zijn ook Vincati’s gemaakt. Elke motorfiets met een Vincent blok is een museaal kunstwerk met een fantastisch mooi motorblok en een heerlijk geluid. Een heel originele Vincent (HRD) is daarbij voor veel liefhebbers een soort Heilige Graal. Maar de hybrides op basis van de Vincent V twins zijn vaak zoveel mooier, en beter rijdend dan het origineel.

De overeenkomsten tussen de Originelen en de Egli (achtige) fietsen zit hem in de fantastische motorblokken. En de hoogte van de marktprijzen. Bij Sotheby’s werd er recentelijk eentje af gehamerd voor zo’n 100. 000 euro. Dat is wel veel geld. Maar niet leuk meer. En voor Egli rijwielgedeeltes met andere motorblokken liggen de prijzen ook al niet laag meer.

Een Vincati, dat kan natuurlijk ook

Een Egli frame voor een Honda viercilinder

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X