in

Een sollicitatiebezoek – column

Een sollicitatiebezoek

Stoppen voor pechgevallen. Wie doet dat nog? Wij doen dat nog! Omdat het altijd leuk is nieuwe mensen te ontmoeten. En als je iemand kunt helpen, ach, waarom niet? Waar we vroeger dan direct een gereedschapsrol uitpakten en met geïmproviseerde mogelijkheden onderdelen, zoals een zuiger van een bierblikje, of een drijfstang van een stuk eikenhout, maakten, is het leven nu eenvoudig. Is er geen benzine, dan kunnen we helpen. Als de gestrande motorrijder zijn – of haar – GSM vergeten heeft, dan ook. Anders is het tegenwoordig iets elektronisch en dan kunnen we niet helpen. Oh, ja; een tubelessband kunnen we onderweg ook flikken. Inmiddels heeft de doorsnee motorrijder een GSM en een Mobiliteitsgarantie. Maar wat we nu met gemiddelden aan moeten?

De man die op de Straatweg naast een bijna geheel gedemonteerde motorfiets stond, was duidelijk geen doorsnee exemplaar. Net zo min als dat zijn motor doorsnee was. De biker zelf leek – op de twee laag op de heupen hangende Colts na – zo uit ‘The Good, the Bad and the Ugly’ gestapt. Zijn motorfiets leek opgebouwd te zijn uit onderdelen van alle Japanse fietsen van tussen 1980 tot 1990 of daaromtrent.


Overal bengelde bedrading. Het zag er allemaal erg serieus uit. Net een paard met een buikschot. Maar het bleek mee te vallen. Onze Italo cowboykloon vertelde op mild vriendelijke toon dat hij op weg was voor een gesprek over een nieuwe job. Maar hij had wind mee gehad en was dus een half uurtje te vroeg. Die tijd gebruikte hij om verder te gaan met het trekken van bedrading op zijn verbazende tweewieler. “Er staat een 1170 Wiseco kit op. Met een supercharger” wees hij blij naar het motorblok en de kop waaraan een gigantische carburateur zo enorm veel mooier hing te zijn dan een brandstofinspuiting maar zijn kan.

Voor iemand die een kwartier voor een sollicitatiegesprek stond bleek onze collega-motorrijder nog erg rustig. “En waar hij dan wel moest zijn? En hoeveel tijd hij nog nodig had om zijn creatie weer in elkaar en draaiend te krijgen?” Ah. Dat was simpel. Hij wees naar het kantoorgebouw aan de overzijde van de weg. “Ik hoef alleen maar over te steken. En als ik daar klaar ben, dan steek ik weer over en maak het hier even af.”

Ik dook eens in mijn eigen sollicitatie verleden en besefte dat ik mijn zaken nooit zo Zen had aangepakt. De lang bejaste carrièrejager sorteerde wat dingen bij elkaar in zijn rugzak, meldde dat hij even naar de overkant ging. “En geen foto’s maken hoor!”

Ik besloot te wachten, stak een sigaar op en keek nog eens verder naar het technisch samenraapsel voor me. Feitelijk zagen alle dingen die er gedaan waren er gewoon doordacht en professioneel uit. Alleen van die bedrading kon ik niets maken. Ik herkende een ontstekingsschakelaar. Toen ik die omzette gingen er allerlei lichtjes branden. Vreemd…

Halverwege mijn tweede sigaar kwam de Clint Eastwood copycat weer naar buiten. Ik kreeg direct Ennio Moriciones mondharminicatune tussen de oren. De teruggekeerde sleutelaar gaf me een high five en meldde tevreden “Het is in orde. Ik heb de job”. Al pratend zette hij de tank op zijn plek terug en sloot de snelconnectors van de brandstofleiding aan. De zijdeksel werden ingehangen. De buddy ging er op.

Helm op. Handschoenen aan. Contact aan. Een druk op de knop. De Yamahosuki Special kwam met een huilende compressor op gang. Na een paar rustige halen aan het gas liep het ding met het brokkelige uitlaatgeluid van een blok met heel hete nokkenassen verbazend mooi rustig op nullast. De berijder brulde: “bedankt voor het stoppen!”. Gaf gas. Daverde weg.

Wat voor baan dat jong nu gekregen had? Wat voor bedrijf er in het neutraal ogende gebouw zat? Geen flauw idee. Maar stoppen voor blijkbaar gestrande motorrijders? Dat blijf ik doen.

Lees meer columns via deze link

Meer verhalen over klassieke motoren vind je via deze link

7 Comments

Leave a Reply
  1. Wat je daar zegt over dat het moeilijker wordt met elektronica in het spel, dat klopt. Een hoed jaar geleden op de A79 nog gestopt voor een gestrande een cilinder tweetakt Aprillia.
    Het ding wilde niet meer. Maar toen zijn baasje hem startte, liep hij pardoes weer. Dat was een veeg teken.
    We zijn nog nét veilig en wel tot aan de volgdende afrit gekomen alwaar het ding alweer als met een schakelaar uit ging. De ontsteking had het begeven. Ik heb met de alarmlichten aan de man begeleid naar veiligere positie tijdens het naar beneden rollen op de afrit. Zijn GSM bood uitkomst om hulp te regelen.
    Hij moest nog vanaf storingslocatie Valkenburg tot Eindhoven…. In elk geval nog íets kunnen betekenen voor hem. Met contactpunten en een bobine was het wellicht gemakkelijker geweest. Zucht!

  2. Dit soort mensen vindt op alle niveau’s een job, zowel in handarbeid als in het hoger management of bedrijfsleiding.
    Het zijn van nature geboren probleemoplossers en doeners die met de glimlach tegen iedere uitdagende hindernis opkijken.

  3. Wow, een echte “Cliffhanger” zonder einde………………..Ik heb het twee maal gelezen
    en vooral om te kijken of ik iets heb gemist, nee dus. Ai.

  4. Jawel…ze zijn er nog, al moet je ze tegenwoordig vooral bij laagwater en met een UV lamp zoeken; de zelfsleutel-/-knutselaars…
    En stoppen voor pech, dat zit er gewoon ingebakken

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het oktobernummer, met daarin:

  • Citroën CX 25 Prestige Turbo 2
  • Framebouw in nederland
  • Friese Firebird liefhebbers
  • Lancia Fulvia
  • Toyota Corona RT40
  • BMW R90S
  • Classic Days Düsseldorf
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XVIII
omslag 10 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Opel Kadett B Typ 91

Opel Kadett B Typ 91 en Typ 96, luxe carrosserievarianten van een bestseller

Ford Prefect uit 1952 van Tean. Van Project naar Prefect. 

Ford Prefect uit 1952 van Tean. Van Project naar Prefect.