Nieuws

Een Honda CB125 is een heel leuk Hondaatje

By  | 

Maar wat vooral opvalt: de kwaliteit van zo’n Honda CB125 uit het begin van de jaren zeventig van alweer de vorige eeuw is zoveel beter dan die van de Honda CBF125 van een jaar of vijf oud waar mijn zoon op rijdt. Maar dat ding dat schaamteloos 1 op 50 loopt komt dan ook uit Thailand of zo’n ander soort land waar Harley-Davidson en Triumph tegenwoordig ook veel van hun spullen laten maken.

Piepklein en vertederend

Zo’n Honda CB125 van toen is zo gedateerd dat het hier alleen nog op de meer serieuze fietspaden en binnenwegen met minderwaardigheidscomplexen inzetbaar is. Oh ja: ze doen het ook leuk achter op een beetje camper. Leuker dan zo’n wanhopig Chinees scootertje. Met een volwassen Hollander er op loopt zo’n Honda CB125 een kilometer of tachtig max. En veel plek voor de duopassagier is er dan niet. De remmen kunnen overigens niet veel meer aan dan dat soort snelheden. Het frame ook niet. Wat ook ernstig door de mand valt is de achtervering zonder noemenswaardige demping. Deze motorfietsjes werden trouwens berekend op berijders van ca. 65/70 kilo. Ik weeg er 104.

Qua inzetbaarheid is zo’n Honda CB125 nog 100%.

Aan onderdelen zit er niet veel meer op, maar uitlaatbochten en dempers worden wat schaars. Zo’n klein rijzend zonnetje valt en staat bij zijn originele kleuren. Gelukkig is het strak maken en spuiten van zo’n eencilindertje ook geen zaak waar je op leeg loopt. Maar neem wel de moeite om het goed te doen. Want qua kleuren en afwerking was zo’n Honda CB125 best een chique fietsje.

De eencilinders zijn echt trouwe gebruiksfietsjes.

De twinnetjes zijn ‘sportiever’. Ze wilden juichend toeren draaien. En als dat maar lang en enthousiast werd gedaan, dan gingen ze stuk. Meestal gaven de top-end lagers de geest. Ze stuurden wel beter dan de eencilindertjes. Grappig genoeg duiken er met enige regelmaat nog heel nette exemplaren op. Doorgaans zijn die door ‘de handel’ meegenomen om de kleinste hoekjes in de container te vullen. Let er dus bij adoptie op dat er geen getik en gebonk uit het vooronder komt.

Met al hun beperkingen zijn 125’ers trouwens enorm leuk. Je pakt ze zelfs om even mee van de bank naar de ijskast te rijden. En iedereen die je er op ontmoet is vertederd.

De twinnetjes

De Honda CB125 Twin werd geïntroduceerd in een tijd dat fabrikanten met 125’ers elkaar de tent uit vochten. Maar er werden in Europa en de States steeds zwaardere motoren aangeboden en gevraagd. Zodat de Honda CB125 op het laatst een van de weinige 125cc motorfietsen was die beschikbaar was … Dat duurde tot in de jaren tachtig.

Intussen is er een soort oplevinkje in die klasse

En grappig genoeg is een deel van het aanbod nog steeds gebaseerd op Chinese clones van de Honda blokjes van toen. Alleen zijn die torretjes nu vaak voorzien van inspuiting en zijn ze duidelijk kwalitatief minder (mooi) dan de originelen.

Een oude 125 voorzien van zo’n vers gewokt Bamiblokje, dat doe je voor een paar honderd euro. Dat is niet origineel. Maar kan een optie zijn.

De onderdelenvoorziening van originele nieuwe (cmsnl.com) en gebruikte onderdelen is echter nog prima.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X