Nieuws

De Saab van tante Cornely

By  | 

Saab maakte auto’s  voor individualisten. Tante Cornely was internist, haar leven lang ongetrouwd en Saab rijdster. Ze reed bij voorkeur in blauwe auto’s, maar had ook een zilvergrijze Saab. Tante Cornely was hoog opgeleid, hoogst intelligent, best een beetje apart en ze had een hang naar veiligheid. Ze was wat ooit een typische Saab eigenaar M/V was.

Het was een eigenwijs merk

In Scandinavië koesterde de automobielindustrie heel andere criteria dan de concurrentie in de rest van de wereld. Eenmaal gekozen modellen werden gekoesterd. Maar aan de evolutie op veiligheidsgebied werd constant gesleuteld. Dat resulteerde niet in de meest swingende, moderne toonaangevende koetswerken, maar wel tot doordachte, solide en veilige auto’s. Auto’s die lang meegingen bovendien. Tante Cornely had besloten dat het inruilpunt van haar Saabs op 100.000 kilometer lag. Daarna kwam de auto doorgaans in de familie- of kennissenkring terecht. Om vervolgens nog een paar ton mee te gaan. Oh ja: ze gaf haar auto’s de namen van oude Noordse Goden…

In 1976 was het dus tijd voor ‘Njord’

Altijd handig om te weten: Njord is de echtgenoot van de reuzin Skaði en vader van Yngvi-Freyr en Freyja. Volgens de Heimskringla was hun moeder Njords eigen zuster. De naam van zijn zuster zou eveneens Njord kunnen zijn, volgens een naamreconstructie van een Suevische godin, die door Tacitus werd getranslitereerd naar het Latijn als “Nerthus” (= Njörðr). Hij verbleef in Nóatún (“Scheepsstad”). Njord is een god die nauw in verband wordt gebracht met vruchtbaarheid, net als de andere Wanen in het algemeen.

Een 1976’er Saab verschilde niet revolutionair van de 1975’er.

De 99 L’s en GL’s waren technisch identiek. Het verschil was voornamelijk uitrustingstechnisch. Dingen als de verwarmbare bestuurdersstoel en de ‘opengewerkte’ in de rugleuning opgenomen hoofdsteunen maakten het verschil van 2.000 gulden verklaarbaar. De elektrisch verwarmde achterruit was bij de Saab een heldere zaak. Bij Lada’s was het zelfde systeem daarbij trouwens comfortverhogend: geen koude handen bij het aanduwen. Dingen als koplamp was/wissers, tapijt op de vloer en halogeenlampen voor beter zicht in het Noorderlicht lijken vanzelfsprekend, maar waren alleen in de GL’s aanwezig.

De 100 pk sterke Saab 99 GL was soepel en krachtig

In zijn tijd was een tijd van 0-100 in krap 13 seconden een best nette tijd. Het blok pakte bij lage toeren op en kon dus schakellui gereden worden. Bij gemiddeld gebruik verstookte de viercilinder daarbij een liter benzine per tien kilometer. Onder barre omstandigheden kon dat dan wel 1 op 9 worden, maar bij dat soort ‘perfect storm’ omstandigheden bleef de Saab ongevoelig voor zijwind en was het comfort aan boord prima.

De combinatie van vering, demping en de heel goede stoelen droegen daar erg aan bij. Het rijgedrag van de Saab kenmerkte zich door een stevig onderstuurd karakter. Erg licht sturen deden de Saabs niet. Zeker bij het inparkeren moest er stevig gedraaid worden aan het stuur. De versnellingsbak deed zijn werk licht en precies, maar zeker niet sportief dynamisch.

Stoer en elegant

Al met al was zo’n Saab een elegant stoere auto met een hoge mate van passieve veiligheid. Hij had comfortabele en overtuigende rijeigenschappen, was uiterst degelijk en bood een hoge mate van individualiteit. Zijn kenmerkende lijnen maakten hem onverwisselbaar en zorgden voor een heel laag windgeruis. ‘Njord’ heeft Tante Cornely 17.990 gulden gekost. Tante Cornely is niet meer bij ons. Maar een achternichtje van haar rijdt nog steeds in ‘Njord’. De teller van de Saab staat momenteel op iets van 380.000 kilometer.

Saab

Toen persfoto’s nog zwart/wit waren: de Saab 99GL

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    4 Comments

    1. L de vos

      12 september, 2019 at 21:38

      Weer een mooi verhaal prachtig ,en Saab ? Ik heb een 99 gl 5 speed perfecte auto toen en nu ook nog ,kan heel goed mee met het dagelijkse verkeer ,maar komt alleen met mooi weer op de weg ,ze worden langzamerhand zeldzamer . Koesteren zo,n auto !

    2. Roel Dekker

      4 juni, 2019 at 22:38

      Leuk artikel!
      Mijn vader had precies zo’n blauwe.Carolinablauw was de kleur uit 1975. Twee liter motor en vijfdeurs.
      Kocht deze auto tweedehands van de firma Kaat&Wezel uit Koog aan de Zaan. Was dealer van het eerste uur,zeg maar.was eigenlijk zijn serviceauto. Zelfs bij zeer zware storm was hij gemakkelijk in toom te houden.
      Zijn vorige auto was ook een Saab, een witte tweedeurs uit 1970. Ook daar tweedehands gekocht.
      Gelukkig hebben de foto’s nog….

    3. Rjab

      30 mei, 2019 at 21:36

      Saab en veiligheid. Een goed koppel. Een collega is er in Noorwegen tijdens een vakantie een talud mee afgeduikeld, ongeveer 20 x om zijn as gerold, uitgestapt en naar een nabij gelegen boerderij gelopen. Geeft daar toch wel een ardig idee van.
      Mijn schoonvader een keer een potentiele’auto van de zaak’ laten zien, met alle toeters en bellen die je in die tijd maar kon verzinnen (was dacht ik een Hyundai Sonata) , antwoordde heel droog ” dat is geen veilige auto.” . Hij heeft idd alleen Saab gereden. Reed ze altijd over de 300.000 km. Liet 1x per jaar een beurt doen (>30.000km) maar zette dan altijd een kan Mobil 1 klaar om erin te laten doen.

    4. Bos tjm

      30 mei, 2019 at 11:38

      Misschien kochten mensen wel een Lada omdat ze een Saab niet konden betalen.
      Ze zijn nog niet zo slecht. Er rijden er in de Oostblok landen nog genoeg!
      Was trouwens een clone van de Fiat 124,en DIE zie je niet meer!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *