in

De korte route – column

omslag3
ER Classics Desktop 2022

Een kennis heeft een tripje Frankrijk geregeld. Alles helemaal digitaal voorbewerkt en geregeld. Tot aan de koffiestops aan toe. Bij de lunch wordt geen wijn gedronken. Op de hotelkamers is roken verboden.

Wij doen dat anders

Wij doen maar wat. Binnendoor, dat scheelde dertig kilometer op de kaart. Kaarten zijn handig. Je hebt er meer overzicht bij dan bij GPSserij en de batterijen gaan nooit stuk. We reden dus in slentertempo door het bos. Koersend op de zon. De paden waren duidelijk. De dag was mooi. Er stapte een dikke man met een geweer over zijn schouder en een jonge slungel op ons pad. In Frankrijk neem je mannen met geweren serieus. “Wat we deden?” “We hebben een korte route naar ‘X’ gevonden”, glimlachten we onschuldig. De boswachter keek naar onze motoren. Buitenlandse off-roads, daar mocht op geschoten worden. Maar twee doorleefde toerfietsen, waarvan een met een boulemisch zijspan, die vielen niet onder het lokale jachtbesluit. ”C’est d’accord. Continuez votre route”, glimlachte de dikke.


Op tamme wilde zwijnenjacht

We vroegen of hij ook met een kortere route bezig was of iets anders aan het doen was. Ah! Dat was wel degelijk zo! ”Allons, nous cherchons Drouff”. “Drouff avec double ‘f’“ verduidelijkte de dunne, die boswachter in opleiding bleek te zijn. Drouff met de dubbele ‘f’ bleek het tamme wilde huiszwijn van de boswachter te zijn. Het beest ging er soms vandoor. Het erf af. Het bos in. Er volgde een korte uitleg over de wilde zwijnenlocatie. Na de middag zitten ze in de dalen, aan de oostkant van de vochtigste hellingen. “En hij is gek op witte chocolade”, vulde de dunne aan, terwijl hij een hap nam van een reep witte chocolade. We vroegen of we met de onzinnige zwijnenjacht mochten helpen en kregen witte repen chocolade.

Drouff werd gevonden en blij knorrend aangelijnd

De dunne en het zwijn gingen in het zijspan. Het zwijn had daar hoegenaamd geen probleem mee. Want het beest hoefde niet te lopen en de voorraad witte chocolade bleek onuitputtelijk. De dikke ging achterop de Honda. Van achter af gezien leek het of de dikkerd onbezorgd in een halve hurkstand boven de grond zweefde. Zijn geweer stak parmantig boven de helm van zijn chauffeuse uit. Het spul werd bij de bedrijfs Landrover afgeleverd en we werden uitgenodigd om later een glas op het lokale terras te komen doen.

In Frankrijk gaan verkeer en alcohol prima samen

Op het terras kwam er een dikke Mercedes-Benz langs. Die toeterde. De net zo dikke chauffeur stak een zwaar met goud beringde hand op. Om zijn pols had hij een gouden horloge ter grootte van een pizzabord. Boswachter en boswachtershulp keken elkaar aan met een lege blik. “Le con.” ‘De lul’ dus…

De man was de lokale aannemer. Had veel Franse euro’s. Hij werd alleen getolereerd omdat hij de beste meute drijfhonden uit de regio had. Maar de vorige herfst zat hij achter het wildscherm te wachten om wat opgejaagd wild panklaar te krijgen. Hij hoorde wat achter zich. Draaide met onverwachte souplesse van zijn krukje, hurkte en schoot. Zijn beste jachthond kreeg twee keer dubbel nul vol in de borst en stierf met een laatste verbaasde blik op zijn baasje.

‘Le con’.  Proost. Het werd laat. We sliepen in de boswachterswoning. Want in Frankrijk gaan drank en verkeer prima samen. Maar er zijn grenzen.

Lees meer columns via deze link.

9 Reacties

Geef een reactie
  1. Mooi verhaal. Vind het zelf wel eens leuk om een route te nemen die ik 50 jaar geleden reed naar een vakantie adres. Zie je pas hoeveel er veranderd is en hoe weinig je tegenwoordig nog ziet als je op je tomtom rijdt.

  2. Prachtig stuk weer, bedankt 🙂 Tig jaar een GPS geweigerd aan te schaffen, vond kaart op schoot of in de tanktas perfect voldoen. Maar ja, op een goed moment moet je helaas dan toch echt een leesbril opzetten en dat leidt dan tot de keuze om kaart te kunnen lezen óf de weg te zien. Ok, of stoppen natuurlijk om de kaart te kunnen lezen 😉 Maar dat werkte niet bepaald ideaal meer, na uiteraard tijdenlang doormodderen om voor jezelf vol te houden ‘dat het nog best ging’.
    Kortom, uiteindelijk toch maar een GPS (enkel in de auto overigens) gekocht en het werkt meestal uitstekend om van A > B te komen. Maar kaarten blijven leuk en in principe gebruikt worden bij motorritten net als handgebaren i.p.v. een communnicatiesetje, al zijn die motorritten helaas door allerlei omstandigheden wat uit beeld geraakt. Kijken of het komend jaar lukt dat weer op te pikken!

  3. Ik vind de GPS toch echt veel beter dan de ouderwetse kaart! Ik gun hem iedereen!

    Dan blijven de mooiste routes voor mijzelf over, uitgestippeld op die ouderwetse kaart…

  4. Als ik hier thuis naar de wc moet, doe ik dat met de routeplanner omdat ik anders verdwaal ! Ik raak werkelijk overal de weg kwijt en zou, als er geen routeplanners waren, nagenoeg nooit eens “ergens” (aan) komen.
    Mijn ervaring is dat de meeste mensen totaal geen besef hebben hoe vervelend dit is.
    En leuke stukjes Nederland en Duitsland heb ik juist ontdekt door de routeplanner: tik je bestemming in, trek daar een rechte lijn naar toe en zorg dat je overal tussenstops “prikt” zodat je op die manier de aller kortste weg hebt via de kleinste weggetjes.
    Ben echter (nog) geen witte chocolade etende tamme witte zwijntjes tegen gekomen….. wel vaak roze olifantjes na het aandoen van lokale aan de weg liggende etablissementen.

  5. Leer rijden met een navigatie en als die de pijp aan Maarten geeft weet je niet half meer waar je bent. Oriëntatievermogen verschrompeld tot het formaat van een erwt. Zoals de Duitsers zeggen:
    “Im Notfall funktioniert nur Einfaches”(!)

  6. In de jaren negentig werkte ik als vertegenwoordiger in Frankrijk, ben letterlijk overal geweest op de onmogelijkste plaatsen. En dat met Michelin kaarten, kaartjes van de vvv en vragen. Wel vaak verkeerd gereden, maar kwam overal. Geweldige tijd gehad! Navigatie is veel makkelijker, maar niet leuker.

    Mooi verhaal overigens en geinig zo’n chocola etend zwijn.

  7. Sinds mijn domdom de geest heeft gegeven rij ik een stuk rustiger en heel soms een afslag te ver…
    Maar ik kom net als vroeger nog steeds overal en in tegenstelling tot met de domdom rijden onthoud ik nu de routes (ongeveer)….

    Vroegah deed oma het zonder, dus nu kan ze het ook wel zonder.
    En als ik helemaal de weg zoek ben kan ik altijd nog even de telefoon met maps opstarten…

  8. Leuk artikel, het zet ons weer eens met beide voeten op de grond in deze over-gedigitaliseerde wereld.
    Een volledig op voorhand uitgestippelde vakantie laat helemaal geen ruimte voor improvisatie of leuke afslagjes, en dat is nu net hetgene een vakantie zo leuk maakt: improvisatie en onvoorspelbaarheid en niet weten welk avontuur de volgende dag zal brengen.
    En met een ouderwetse kaart kom je vaker verborgen schatten tegen als met een suffe GPS, maar dat is ieder zijn ding

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het meinummer, met daarin:

  • Chevrolet Corvair Monza Sport-Sedan
  • Fiat 238
  • Honda TL250
  • Renault Mégane Coupé
  • Revisie van hydraulisch bedienbare remklauwen – Deel 1
  • Volkswagen 411
  • Volvo Duett restauratie.
omslag amk 5 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Daimler Sovereign

Daimler Sovereign: Industriële archeologie?

Evenementen nieuws 2022. InterClassics Maastricht naar september, Bremen opnieuw online in februari