Motoren

De Honda CBR 1000F. Wat moeten we daar nu mee?

By  | 

Als je het over ‘klassiek volgens de wet en verzekeraars’ hebt, dan praat je over motorvoertuigen van 25 jaar en ouder. En dat is een Honda CBR 1000F intussen, want de introductie daar van was in 1987. Maar tussen de regels en het gevoel, daar zit een spanningsveld. Want veel klassiekerliefhebbers herinneren zich dat ‘die dingen vorig jaar nog nieuw in de showrooms stonden’.

Een neo-klassieker misschien?

Het is duidelijk: de looks van de Honda CBR 1000F zijn aanzienlijk anders dan die van een CB750 OHC of en Norton Commando. De bijna volledige kunststof omhulling liet een klassieker liefhebber vlak na de presentatie al verzuchten: “Het is net een heel grote zetpil met weerhaken”. Wij vinden de CBR niet echt het toppunt van schoonheid. Maar om hem zo af te serveren, dat vinden we wat heftig. De in de kuip opgenomen knipperlichten zijn domweg heel strak ontworpen en het achterlicht dat naadloos in het kontje ligt was eigenlijk ook best mooi bedacht.

Intussen is de vormgeving van de Honda CBR 1000F in elk geval al prettig gedateerd. Net als wat er onder dat ooit hoogst moderne kleed zat, of zit.

De CBR 1000F was een zware, snelle toermotorfiets

Een motor waar op ook de passagier een serieuze zitplaats had. De soepel draaiende vierpitter net zijn indrukwekkende koppel zat in 11,9 secondes op de 180 km/u. En 135 pk is ook in 2018 nog best veel vermogen. En dat zwaar, dat mochten we ook best letterlijk nemen. Zijn leeggewicht alleen al was 235 kilo.

En de Honda CBR 1000F bewees dat de Japanners het maken van prima sturende en remmende rijwielgedeelte ook helemaal in de vingers hadden gekregen. Remmen deed de Honda overtuigend met twee schijven van Ø 300 mm aan de voorkant die omhelsd werden voor vierzuiger remklauwen. Achter zat een schijf van 256 mm diameter. Vanaf 1993 kregen de Honda’s een heel nieuw ‘Dual CBS’ remsysteem dat – net als bij Guzzi – een samenspel tussen de voor- en achterrem verzorgde. Dat gekoppelde remsysteem werd toen zelfs nog  gezien als een betere oplossing dan een ABS. En met de windbescherming zat het ook goed. En door de 21 liter tank hoefde er maar om de 250 kilometer getankt te worden. Het dashboard was voorzien van een benzinemeter. Maar nog niet van een klokje.

De zitpositie van berijder en passagier waren qua bescherming en ergonomie bijna perfect en de Honda had slimme details zoals uitklapbare haakjes om de bagage vast te maken.

De Honda CBR 1000F verkocht goed

En ze zijn nog niet gillend gewild bij investeerders. Voor minder dan € 2000 kun je al een heel net exemplaar vinden. Dan heb je een heleboel (klassieke) motorfiets voor je geld. En als er aan zo’n machine gewoon onderhoud is gepleegd, dan hoef je niet te schrikken van kilometrages tussen de 50.000-80.000.

De Honda CBR 1000F ’s zijn zelfs voor Japanse fietsen erg duurzaam

Het is wel handig om de distributie ketting  zo om de 70.000 km te vervangen. Ondanks de constructie van de Honda (al dat plaatwerk en zo) vindt de machine het niet erg lekker om met de hogedrukspuit schoon gemaakt te worden. Er treedt snel lagerschade door op omdat het vet uit de lagers wordt geblazen. Vervangend plaatwerk is duur en het uitlaatsysteem heeft de neiging te rotten als het (door te korte ritjes) niet op temperatuur komt.

Grijze import. In de States heette hij Hurricane

Voor lange, snelle reizen. Maar dit lijken wat veel koffers

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Patrice

    10 september, 2018 at 22:38

    Onverwoestbare fiets. Mijne is een modeljaar 1990 en heb hem sinds 1993. Zoals je al zei, gewoon onderhoud doen, benzine tanken en gaan. Krachtig, stevig, baanvast.

  2. Pascal

    10 september, 2018 at 19:24

    Voor mij een beetje de onbekende voorganger van de ST1100 (Pan European).
    Heerlijke reisfiets, maar tikkie lomp door het hoge zwaartepunt.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X