Bijzonder

De Ford Scorpio. Van misser tot goedkope klassieker

By  | 

In een klassiekermarkt waarin de prijzen als apen over elkaars ruggen omhoog lijken te klimmen moet je realistisch zijn. Tig miljoen voor een AC Cobra of een Ferrari GTB? So what? Toen ze nog maar een paar ton kostten konden we ze ook al niet betalen. Dromen moeten gewoon dromen blijven.

Maar een leuke klassieker hoeft niet veel te kosten

En welke keus er daarbij dan ook gemaakt wordt: de bruikbaarheid van zo’n minder exotische klassieker in onvoorstelbaar veel groter dan van een Sotheby Topper. De Mercedessen en BMW’s van onze grootvaders zijn intussen ook al stevig wat waard. En zelfs de ooit hartgrondig geminachte Porsches 912 en 944 zijn ‘ontdekt’. Maar in de schaduw van al die zonnebloemen staan nog steeds genoeg muurbloemen. Auto’s waarbij de onderdelenvoorziening nog verregaand zorgeloos is en waarbij de aanschaf van een nieuw uitlaatsysteem je nog geen twee maandsalarissen kost.

We bekijken de Ford Scorpio

Als het gaat om de grootste flops in de autogeschiedenis, staat de Ford Scorpio altijd hoog in de hitlijsten. Het was eigenlijk een topper, een geavanceerd mid-range voertuig, dat in 1985 als opvolger van de Granada op de markt werd geïntroduceerd. De Ford Scorpio was tenslotte de eerste in massa geproduceerde auto met een standaard antiblokkeerremsysteem (ABS) aan boord, later kregen de Ford Scorpio’s  ook nog bestuurders- en passagiersairbags. De autojournalisten waren er verrukt van. In 1986 werd de Schorpioen uitgeroepen tot Auto van het Jaar. En met die trofee in handen zijn er meer mislukkingen juichend ten grave gedragen. De Bundesgrenzschutz kocht Ford Scorpio’s. In de normale klantenkring kreeg de Schorpioen weinig vrienden

Alleen hatchbacks

Vooral omdat het de auto aanvankelijk alleen met onbeminde hatchback te leveren was. De stationwagon en sedan  kwamen te laat. Met de grote facelift in 1995 ging het helemaal verkeerd: met de rare koplampen, zijn vissenmond en vreemde kont was de Ford Scorpio alleen gewaardeerd door taxichauffeurs in loondienst.  Drie jaar later werd de productie gestaakt. Jammer, want de Scorpio was de laatste klassieke Ford sedan met achterwielaandrijving.

De Ford Scorpio was ongetwijfeld een ramp voor Ford

Maar zelfs flops worden nog steeds in massa geproduceerd, als je één een van de grootste autofabrikanten ter wereld bent. Per slot van rekening liepen 850.000 Scorpio’s van de band, dus je hoeft niet lang te zoeken naar overlevenden – zelfs als veel exemplaren slachtoffer zijn geworden van slooppremies. Het is moeilijker om een goed onderhouden exemplaar met mooi complete uitrusting te vinden. Scorpio-fans vanaf Den Beginne waren vanaf zeldzaam. De meeste eigenaren zagen in de auto slechts een ding om in te rijden. Bij gebrek aan beter. Of mooier.

Ford laat het erbij zitten

Onderdelen voor oude Fords zijn overal, behalve bij Ford. Weinig fabrikanten zijn zo liefdeloos voor modellen uit vervlogen tijden. Dit geldt ook voor de Ford Scorpio, die 13 jaar is gebouwd. Iedereen die op zoek is naar reserveonderdelen, is daarom afhankelijk van gratis dealers of clubs. Gelukkig zijn er daar veel van. Ford heeft een drukke fanscène die graag helpt bij het zoeken naar onderdelen. Vooral slijtdelen zijn massaal beschikbaar voor de Ford Scorpio’s.

Zelfs plaatwerkonderdelen zoals spatborden of deuren zijn nog steeds te vinden. Het volledig opnieuw opbouwen van een Schorpioen is economisch niet de moeite waard, omdat zowat elke investering hoger is dan de economische waarde van de auto. Daar gaat het bij liefhebbers natuurlijk niet om. Maar het telt wel mee.  Koop beter direct een goed mogelijk bewaard, duurder exemplaar. Een Ghia. Of een Cosworth. Dat is de beste investering.

Zo had Ford het zich gedroomd

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

7 Comments

  1. PeterU

    10 juli, 2018 at 09:07

    Ik vind die latere versies geen lelijke auto’s, hooguit een beetje Aziatisch anoniem. De eerste versies reed ik als uitzendkracht in de haven van Vlissingen de boot naar Engeland op. Mooie wagens.

    Wel ben ik erg beducht voor de elektronica in luxe versies van oudere wagens. Of het nu VW, Audi, Opel, BMW of Ford is. Die gaat vast een keer uitvallen of spoken.

    Mooi verhaal van Leo Eras!

  2. Rjab

    9 juli, 2018 at 22:25

    Heeft onze koningin destijds niet ook een verlengde Scorpio met van die bolle vissenogen (heeeel lang) gehad?

  3. Valère

    9 juli, 2018 at 21:51

    Ik heb een Cosworth full option, Lode Grün lease auto gehad.
    V6 2.9, 207 PK Din.
    Was snel en wendbaar maar een beetje gulzig 12,5 l benzine/100Km.
    Afgeschreven met 240.000 Km wegens grote kosten aan stuurbekrachtiging.
    Formidabele auto om in te rijden maar te lelijk om bij je vrienden op bezoek te gaan.
    En toch … heb ik hem een beetje gemist.

  4. Olav

    9 juli, 2018 at 20:08

    Grote, luxe auto’s mogen geen Ford, VW of Opel heten. Dat is al lang zo. Wie status wil, eist een sterretje of een blauw-wit propellortje op de motorkap. De Opel KAD-serie en later Monza en Senator waren technisch en kwalitatief prima in orde, maar ze verkochten beneden verwachting en daalden razendsnel in waarde. Nu worden ze wel weer geliefd. Voor een redelijke prijs koop je ook een wat oudere VW Pheaton, een auto van absolute topklasse.

  5. Gert

    9 juli, 2018 at 20:03

    In de nineties sloopten we Scorpios om replica Cobra’s van te bouwen; technisch zeer goede auto’s maar geen keiharde pk’s.

  6. Leo Eras

    9 juli, 2018 at 15:24

    het ging hier om een exemplaar van de eerste generatie scorpio’s

  7. Leo Eras

    9 juli, 2018 at 15:22

    destijds was er in Duitsland een Ford dealer die lid was van een zweefvlieg club. men gebruikte een 6cyl. Ghia Scorpio om de vliegtuigjes omhoog te trekken omdat de auto niet aan de straatstenen te slijten was.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X