Sluitingsdatum maartnummer -> we zijn aan het afsluiten
DAF Daffodil (1965) Feest van herkenning voor Guus
Een verhaal over een stuk Hollandse glorie. Over verbondenheid met DAF, de Nederlandse personenauto, gebouwd door de Nederlandse Automobielfabriek in Eindhoven. Het eerste model, de Daffodil, markeerde een belangrijk moment in de Nederlandse autogeschiedenis. Als eerbetoon gaan we even terug naar het begin, naar 1958, het jaar waarin DAF zijn eerste personenauto presenteerde en Nederland ineens een eigen auto had.
DAF schreef destijds paginagrote advertenties vol zelfvertrouwen: “Op de RAI presenteren wij een Nederlands product, ontworpen en geproduceerd door Nederlandse werkers en voor het Nederlands publiek.” Dat was inderdaad meer dan een tikkeltje chauvinisme, maar het paste bij de tijdgeest.
Wij citeren nogmaals uit die vroege DAF-teksten: “30 jaar ervaring en ontwikkeling in constructie van voertuigen hebben geleid tot een conceptie waarin technische ontwikkelingen werden gerealiseerd die hun tijd ver vooruit waren. Door een zeer lage prijs, het minimale brandstofverbruik en het uiterst geringe onderhoud kan thans de wens van velen, een volwaardige gezinsauto te bezitten, in vervulling gaan. Wij verwachten u graag op de RAI!”
Oude tijden herleven
Gelukkig zijn er in Nederland nog altijd liefhebbers die die geschiedenis levend houden. Guus van Eijk is daar een schoolvoorbeeld van. Bij zijn DAF Daffodil voel je meteen het leven van toen. Guus spreekt met hoorbare passie over zijn klassieke schoonheden. Naast deze DAF bezit hij ook een klein Italiaantje, een Fiat Topolino, en niet toevallig is hij voorzitter van de bijbehorende club van enthousiaste liefhebbers. Het enthousiasme klinkt door in zijn stem, in zijn houding en in het plezier waarmee hij vertelt over het bezit van zijn Daffodil. Diezelfde bevlogenheid stopt hij dagelijks in zijn werk als restaurateur en specialist in het onderhoud van bijzondere auto’s.
DAFFODIL is bijzonder
De DAF Daffodil, in dit geval een exemplaar uit 1965, dankt zijn charme niet alleen aan zijn vriendelijke lijnen. Door de Variomatic rijdt men volledig ontspannen: geen koppelingspedaal, geen handmatig schakelen, maar een traploos automatisch transmissiesysteem dat schokvrij en vrijwel onmerkbaar zijn werk doet. Het eenvoudige maar ingenieuze mechanisme was in zijn tijd technisch vooruitstrevend en bleek opvallend duurzaam. Voorin ligt de luchtgekoelde tweecilinder boxermotor van DAF, veilig geplaatst en eenvoudig van opzet, precies zoals Van Doorne het bedoeld had. Natuurlijk maakt het rijden in een Daffodil elke rit speciaal.
De sleutel van voldoening
Guus sleept je graag mee in zijn enthousiasme over de vondst van deze Daffodil in België. “De eerste en enige eigenaar was Jan de Bock uit Meerdonk. Hij kocht de auto nieuw bij garage Van Kasteren in Sint-Niklaas. Een serieuze eigenaar ook, want alles was bewaard gebleven: serviceboekjes, facturen, originele folders en zelfs staalkaarten van de kleuren. Dat is tastbare liefde.”
De auto werd gevonden in een oude loods van een ijzerhandelaar. Toen hij weer daglicht zag, leek hij volgens Guus wel een botsautootje. Ijzerhard, maar vol kuiltjes, ouderdomsvlekken, schrammen en rimpeltjes. “Toch zag ik als restaurateur in één oogopslag het charmante leven dat erin zat.”
De vondst was geluk
Guus: “Als we het over geluk hebben, dan is er één ding waar we het allemaal over eens zijn: daar kun je nooit genoeg van hebben. De DAF was technisch gezond, met een prachtig interieur, maar wel bedekt met stof en roestresten van het lange verblijf in de loods.”
Zoals het hoort, werd eerst de techniek aangepakt: nieuwe remleidingen, een volledige technische beurt, verse olie en vloeistoffen en diverse kleine werkzaamheden. Na een nieuwe laklaag stond de Hollandse Glorie er weer fris bij, bruisend en in uitstekende conditie. En zo vond de Daffodil weer zijn glorie terug.
Van Doorne’s als werkgever
DAF was niet alleen bijzonder door zijn auto’s, maar ook door de manier waarop het bedrijf met zijn personeel omging. De DAF-persdienst gaf maandelijks de DAFBode uit, speciaal voor de medewerkers. Daarin stonden talloze reacties die de tevredenheid van de werknemers onderstreepten. Bij de introductie van de Daffodil in 1961 kregen medewerkers zelfs een servies cadeau voor Sinterklaas: zes kopjes en schotels met daarop de kleurrijke narcis, de bloem waaraan de Daffodil zijn naam dankt. Ook dit servies heeft Guus bewaard en het staat trots te pronken in zijn vitrine, naast alle andere documentatie.
Waardering
Wij waarderen het enorm dat Guus zijn Daffodil koestert. Wie zo’n fraaie en karaktervolle klassieker bestuurt, draagt niet alleen bij aan zijn eigen geluk, maar ook aan dat van anderen. Tegelijk is het een eerbetoon aan de vindingrijke constructeurs, de voortvarende ondernemers en de grondleggers van de DAF-bedrijven, die Nederland een auto gaven met een geheel eigen karakter.
Abonnement op Auto Motor Klassiek
Met een abonnement gaat u met ons mee op reis. Verhalen over ontmoetingen en ontdekkingen, over beleving en passie, over youngtimers, klassiekers en oldtimers op twee of vier wielen. Ontdek hun waarde en voel de verbondenheid: twaalf nummers per jaar, nu nog slechts € 49,50.
(Hieronder gaat het nog verder met de foto’s)
Stel je eens voor dat er nu nog steeds een Daffodil op de markt zou zijn: Een stevige, kleine, zuinige automaat voor het gezin in (veelal filerijk) stadsverkeer. Dan zie je hoe geniaal het ontwerp (Brabants glorie!) destijds al was.
Wat jammer was is dat de matige (ahum) marketing de auto de das om deed. De auto werd neergezet als een eenvoudig te bedienen auto (ingekopt door een journalist: truttenschudder met jarretelles).
Feit is dat anno 2025 in NL een automaat versie de meest verkochte auto is.
Lang geleden die van mijn opa gesloopt voor onderdelen.
De Daffodil was het eerste autootje waarin is als jonge tiener reed. Door het weiland van het boerenbedrijf van mijn oom en tante. Onvergetelijk, zo’n eerste keer. Gaaf! Het geluid van die Daf’s mis ik wel in het verkeer. In een oud leerboekje voor het motorrijbewijs las ik ooit een waarschuwing, dat de motorfiets over het algemeen ‘altijd sneller zal optrekken als een auto’. Bijzondere aandacht moest geschonken worden aan een Daf omdat deze auto ‘ongemeen fel kan accelereren’. Jaja, dat pientere pookje toch!
De Daf’s waren zeer betrouwbare en degelijk gebouwde auto’s, evenals de werkgever! Later, onder Volvo Cars, waren ze niet persé beter. Van de werkgevers kan ik zeggen: de rest is puur schijnheilig, links lullen-rechts vullen!