in

Car detailing. Een soort poetsen++

Car detailing. Dat heette vroeger ‘poetsen’. En buurman Peter – die als klussenbedrijf een perfectionist is – had schade aan zijn bus. Dat rooie ding behandelde hij vrij liefdeloos. De Fiat was een soort flets schaamrood met plekken in de lak waar een huidarts zich zorgen over zou maken.


De schade was een verzekeringszaak

De rode Fiat Ducato kwam dus terug met een nieuw gespoten paneel. Dat zag er niet uit. Peter betaalde 250 euro om de bus te laten poetsen en de hele buurt dacht dat hij een nieuwe bus had.

Zinvol werken in plaats van zinloos studeren

Entree Jelte Beukema. Dat is een mede Dierenaar, dorpsgenoot. Hij zal net twintig zijn en bedacht na een half jaar studeren dat de opleiding waar hij voor gekozen had volstrekt zinloos was. Dat hij feitelijk heel weinig had met het ‘school concept’. Hij stopte zijn studie en dacht na wat hij wel wilde. Jelte is geen absolute autofreak. Maar hij heeft een hang naar perfectionisme. En hij wilde iets gaan doen waar hij blij van werd en waar hij mee kon verdienen. Hij dook in de zee die Internet heet. En besloot autopoetser HERSTEL ‘car detailer’ te worden. En hoe een car detailer werkt? Dat leerde hij van YouTube. Jelte schreef zich in bij de KvK en werd bedrijf.

Via de tamtam en Feestboek kwam ik hem tegen

En met de wonderbaarlijke wedergeboorte van de bus van Peter bedacht ik mijn Lief te verrassen door haar BX te laten detailen.
We maakten een afspraak. Mijn Lief had haar auto uitgezogen, en binnen en buiten schoongemaakt. Dat leek me bijna aanmatigend voor een car detailer. De BX zag er toch keurig uit? Ruim vier uur later bleek dat ik het mis had gehad. Heel erg mis. Ik stond erbij en keek ernaar. En ik kan altijd oprecht genieten van het kijken naar hard werkende vakmensen. Want wat me duidelijk is geworden: Car detailen is meer dan poetsen. Het is een vak.

Veel water, twee emmers, kwasten en veel zachte doeken

Het eerste stuk is overzichtelijk: De auto wordt zorgvuldig schoon gespoten met een hogedrukreiniger. De zeepdouche. Daarna weekt vuil los en de detailer is daarbij druk in de weer met kwasten om de hoekjes en gaatjes (emblemen etc.) van vuil te ontdoen. Na de hoogst serieuze schoonmaakactie is de auto schoon en vrij van oude wasresten. Vervolgens wordt de lak gepolijst, zeg maar ‘dun geschild’. Na die actie heeft de lak zoveel mogelijk van zijn glans terug. Want de waslaag die over de lak wordt aangebracht dient om de lak te beschermen, niet voor de glans.

Vier tot zes uur later en 149 euro verder staat de auto dan weer op vers gezwarte banden klaar. Ons fotomodel is een daily driver. De auto is goed onderhouden en bijgehouden. Maar de lak is wel 30 jaar oud. En dat zag je heel duidelijk op de liggende vlakken. De flanken waren nog ‘mooi genoeg’. Het gaat te ver om te zeggen dat de brave BX weer op de eerste rij in de showroom kan. Maar volgens de blije eigenaresse is de 149 euro een goede investering geweest. Als ook het ‘staande’ plaatwerk mee was gepolijst en gepoetst was de rekening – voor een uur of zes noeste arbeid – op 250 euro gekomen.

Wij kwamen bij Jelte alias Professor Detail terecht omdat hij ook in Dieren woont. Zijn meest verre klant zit intussen in Apeldoorn. Maar onder ‘car detailing’ kun je meer van dit soort bedrijven vinden.

Kijk wel even wat er geboden wordt. Want in het putje van de car detailingswereld zitten ook broeders voor wie een spuitbus met siliconenspray het belangrijkste gereedschap is. En die leveren glans voor een dag.


Bevalt het u waarover we schrijven? Dit artikel werd u – net als al het andere dat u hier leest – gratis aangeboden. We doen niet aan premium artikelen, en willen dat ook niet gaan doen. Maar daarbij kunnen we wel uw hulp gebruiken. Abonneer u daarom op Auto Motor Klassiek. U krijgt dan ook nog eens elke maand een AMK in uw brievenbus. Dat kan via de link hierboven. Of doneer een gewenst bedrag via onze betaalpagina, via deze link en vermeld bij omschrijving donatie. Help ons de dagelijkse artikelen gratis te houden.


 

 

 

 

20 Comments

Leave a Reply
  1. Wij noemden de BX vroeger een Tupperware auto. Dit wegens een kunsstof motorkap en dite achterklep. Als je er een brood ik legde, bleef deze een week vers. Maar er wel om denken om de ramen dicht te laten………..

  2. 250 goed gespendeerde euro’s
    wat ziet ie er goed uit!
    lijkt wel alsof deze van de jaren 80 naar 2021 is gebeamed

    complimenten aan de vakman en aan de eigenares die deze coole auto nog heeft

    • Opeens snap je dat auto/klassiekerhandelaren dat geld er graag aan uitgeven. Dat verdienen ze makkelijk terug. Nog een gouden tip: Zorg voor nieuwe kentekenplaten en gepolijste koplampglazen

      • Beste Dolf, ziet er niet uit die kent.platen.
        Nieuw op oud.
        En, glazen van kopkampen gaan eeuwig mee, plastic moderne, zowel chinese, beslist niet. Over milieu gesproken……

  3. Vroeger , in de jaren 60 en 70 stikte het van de ” Car-Detailers” bij mij in de straat . Elke zaterdag begonnen met afspoelen , emmer sop , afspoelen en dan met de poets en crome-cleaner aan de slag , praatje en sigaretje erbij ,was het nog gezellig ook . Helaas is tegenwoordig de auto de drol van de samenleving geworden , zeker onder lease-rijders .
    Toch denk ik , toch zeker eens in de 14 dagen , terug aan die tijd als ik mijn ” personal Lease Aygo ” verwen alsof het mijn auto is . Alleen chrome-cleaner hoeft niet meer .Sigarettje trouwens ook niet .

    • Inderdaad perfect verwoord.
      Vroeger was er ook een mooiere samenhang tussen buren en kennissen als vandaag de dag.

      sigaretje hoeft idd niet meer maar de chromespray hou ik nog voor de velgen van mijn motor

  4. Dat “Madame” hier blij mee was kan ik mij levendig voorstellen. Wat ziet de BX er mooi
    uit na de behandeling. Ik weet dat het nonsens is, maar een mooie schone auto, vooral van binnen,
    rijdt prettiger. Als ik mijn CX goed schoonmaak en poets word ik daar erg blij van. Toen ik nog
    meedeed aan het arbeidsproces, nam de dealership waar ik voor werkte de auto een paar keer
    onder handen. Vooral na de clay-bar treatment en de waslaag er weer vers op, was het zeerzeker in mijn ogen weer een nieuwe CX. Een lastige auto trouwens voor een detailer, wij noemde het “Lexus Spa” De CX limo met het lange dunne dak en de nogal groot uitgevallen motorkap, waren finicky om te behandelen. Voor 250 Euro ziet jullie wagen er een paar Mille beter uit.
    Leuk artikel, bedankt.

    • En mede dankzij BXfix/de snoekfabriek en die ene enthousiaste BX rijdster binnen onze eigen club groeit de kans om goeie, nette BXsen te zien intussen aanmerkelijk. En 1 op 16 is ook heel niet voud

  5. De BX, wat een fijne en technisch ook heel goede auto was dat. Jarenlang kon je ze voor een paar centen kopen. Mensen zeiden dan “ja, wacht maar tot je iets aan de hydraulische vering krijgt”. Maar een setje veerbollen was helemaal niet duurder dan een setje schokdempers en meer ging er nooit aan kapot. Betrouwbaar, prettig in de omgang, praktisch ingesteld en mooi, zo’n vriendinnetje wil iedereen wel.

  6. Prachtig, ik reed vorige week nog op de autoroute A81 richting Rennes. Een essentiële rit uiteraard. Daar werd ik nog even ingehaald door een snelle BX GTI. Ook die zag er nog uitstekend uit. Ondanks mijn 326 pk, besloot ik toch maar om de BX in zijn waarde te laten. Ik reed al de maximale snelheid van 130 km. Tegen de snelle motoren Yamaha FJR1300 motoren van de Gendarmerie moet ik het onderspit delven.

  7. Mooi stukje vakwerk op zo’n strakke BX.
    Het kenteken van dit lijdend voorwerp doet mij overigens denken aan de eerste BX van mijn ouders, nieuw afgeleverd op hun 25 jarige huwelijksjubileum. Een rode in de 1.4 basisuitvoering met electronisch geregelde carburateur. YL-28-KJ. Daarvan hebben ze toen 2 maanden plezier gehad totdat mijn vader voor zijn werk in Hilversum moest zijn en over de Soestdijkerstraatweg reed, langs wegwerkzaamheden. Aan de andere kant stond een file waar tussendoor een andere auto schoot en de neus van de BX in de flank van de overstekende auto werd geparkeerd.
    Neus kort, koets krom en afscheid genomen.
    Moeders had er geen vertrouwen meer in en de BX werd, met schade en al, ingeruild op een witte BX Cannes, die in januari 1990 werd geregistreerd (kenteken YY-40-BV, en ook deze komt niet meer voor in de RDW registers). Later werd deze opgevolgd door een BX 19TZI (FV-TL-78)
    Zelf heb ik ook nog 9 jaar BX gereden
    Eerst een rode ‘88er GTI,(TB-05-KP) die weer werd ingeruild op een witte ‘91er GTI16V (ZB-88-DH). Helaas allen niet meer onder ons.

  8. Dat resultaat mag zich serieus laten zien!
    Wat een stuk professionele liefde zoal kan bewerkstelligen. Mooi om te zien.
    En zeg nou zelf, zo’n goudeerlijke BX verdient het om keurig gesoigneerd
    te mogen pronken, toch? Helemaal top. Complimenten aan de detailer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een Škoda met spierballen

Honda DN-01

Honda DN-01. Nu al voorzichtig gezocht