Sluitingsdatum aprilnummer -> we zijn aan het afsluiten
Fiat Ritmo 60 S: De nieuwe norm voor Evert
Zo werd de Fiat Ritmo eind jaren zeventig in de markt gezet: als een nieuwe norm voor de werkende klasse. Een revolutionair model, zowel qua techniek als vormgeving. Italiaans design met uitgesproken lijnen, ronde koplampen die in de kunststof bumpers waren geïntegreerd en wieldoppen met een geheel eigen uitstraling. In Italië groeide de Ritmo uit tot een succesvol middenklassemodel. Niet braaf, niet traditioneel, maar anders, en dat was precies de bedoeling.
De Fiat Ritmo werd geïntroduceerd in 1978 en bleef, in diverse uitvoeringen en evoluties, ongeveer tien jaar in productie. Daarmee was het een belangrijk model binnen het Fiat-gamma, bedoeld als opvolger van de Fiat 128, maar duidelijk moderner van opzet.
Fiat persmap
Volgens Fiat moest een mooie auto vooral op zijn kwaliteiten worden beoordeeld. En ja, de Ritmo was mooi, daar was de fabrikant zelf van overtuigd. Maar belangrijker nog: de auto was gebouwd rond vijf fundamentele eigenschappen die in deze klasse doorslaggevend waren. Ruimte, geluidscomfort, prestaties, brandstofverbruik en kwaliteit. Voeg daar veelzijdigheid aan toe en je had volgens Fiat de kern van de Ritmo te pakken. Praktisch, betaalbaar en eigentijds, zonder zijn Italiaanse karakter te verloochenen.
Vergeten en verdwenen?
Als je het aan Evert vraagt, zeker niet. Hij is de eigenaar van deze witte Fiat Ritmo 60 S en heeft al meer dan twintig jaar een Ritmo in zijn garage staan, mét Bertone-handtekening: een Fiat Ritmo Cabrio. Die open versie, door Bertone ontwikkeld, is inmiddels een zeldzame verschijning en geliefd bij klassiekerliefhebbers. Een auto die nog steeds harten verovert en langzaam maar zeker is uitgegroeid tot verzamelobject. Een ode aan vrijheid, zon en la dolce vita.
Gereden, gebruikt en afgedankt?
Ook daar zet Evert een dikke streep door. Zijn Fiat Ritmo 60 S is origineel en staat nog altijd op Italiaans kenteken. De auto beschikt over een handgeschakelde vijfversnellingsbak en heeft slechts 55.000 kilometer op de teller. Waar hij zijn bandensporen exact heeft achtergelaten, is niet bekend, maar vaststaat dat hij nu helpt om de herinnering aan dit model levend te houden.
Evert is realistisch genoeg om te erkennen dat veel Ritmo’s het niet hebben overleefd. Ze werden gereden, gebruikt en uiteindelijk afgedankt, vaak mede door de bekende roestgevoeligheid van carrosserie en constructie. “De sloop lonkte”, zegt hij nuchter. Toch noemt hij zijn auto liefdevol de “witte tornado”. Het motortje loopt soepel, levert voldoende vermogen om probleemloos met het moderne verkeer mee te komen en de auto verkeert, alles bij elkaar genomen, in een eerlijke en redelijk goede staat.
Adoptie
Met deze Fiat Ritmo adopteert Evert een tastbaar stuk autohistorie. Het is waardering voor Italiaans design uit de jaren tachtig, voor de eigenzinnige Ritmo Cabrio van Bertone én voor deze bescheiden maar karaktervolle Ritmo 60 S. Hij laat zien dat auto’s uit de jaren tachtig geen wegwerpproducten waren, maar auto’s met een ziel, gebouwd om langer mee te gaan.
(Hieronder gaat het nog verder met de foto’s.)


Inmiddels zijn de zeldzaam overlevenden ook al stevig aan de prijs, deze late Abarth versie staat op een Italiaanse site te koop voor maar liefst 19.399,- euro.
Bij zowat ieder merk en model vind ik de modernisering van de karosserie na een aantal jaren steeds een afbreuk doen aan het oorspronkelijke design en een beetje spijtig, maar dat is mijn persoonlijke mening.
Was pas getrouwd in 1980. Mij vrouw was in verwachting en reed toen in een Fiat 3P. heel leuke auto maar mijn vrouw zat te laag en in elkaar door de lage zit. Ging kijken bij een Fiat garage in Utrecht en zag de pas uitgekomen Fiat Ritmo was toen een aparte verschijning. En ik werd meteen verliefd op het model. De garage had op dat moment een demonstratie model staan, Wel de meest luxe uitvoering. Te weten een Ritmo 85 CL in een oranje uitvoering. Ritje gemaakt en ik was verkocht.
Het was april 1980. omdat mijn vrouw 4 maanden zwanger was, konden wij nog net op vakantie. wij hebben toen een rondreis door Finland en Zweden gereden. Halverwege Finland reden wij over een grote kei, meteen een hoop herrie, uitlaat afgebroken bij de voorste demper. Daar sta je dan 300 km van een garage, Uitlaat vastgezet met ijzerdraad. en langzaam 7 uur naar de garage gereden. Om kort te gaan de plaatselijke garage heeft het geheel gelast, da auto was zo nieuw dat er nog geen reserve onderdelen waren in die tijd. Wij hebben de auto daarna nog vier jaar gehad en nooit een probleem met de auto gehad inclusief de gelaste uitlaat. Veel mensen vonden de auto ook leuk en apart met veel binnenruimte in die tijd, heb nog steeds een nostalgisch gevoel bij het zien van de Ritmo.
Leuk ding zo’n Ritmo, maar deze witte kan wel wat stoerder gemaakt worden, paar centimeter verlagen en een set Ronal Turbo’s of ATS Cup wielen zouden er wat meer smoel aan geven!
Die Ritmo’s waren absoluut prima auto’s. Die Italianen verstaan hun autovak(!) De 130TC varianten waren stevige bijters. Het enige dat ik van de Fiats niet zo prettig vond, was de wat gevoelloze schakeling. Een beetje jammer dat ze uit het straatbeeld verdwenen zijn met hun karakteristieke snoet.
Deze Ritmo is geen S, maar een standaard L. Zie typeplaatje en interieur. Deze Ritmo heeft ook niet de typische Ritmo wielen.
mooie auto, zeker de cabrioversie
vond ik trouwens van de punto ook
Wij hebben een Ritmo 60 CL nieuw gekocht eind 1987. Was een pittige, fijne en ruime auto. Maar met 1 op 11 gemiddeld was de 60 CL niet bepaald zuinig. En de roest duivel sloeg al snel toe. Helaas na anderhalf jaar total loss gereden …
goeie herinneringen aan, alleen de Seat versie was minder betrouwbaar!
Ritmo’s waren qua opzet gewoon prima, veelzijdig en ruimer dan de meeste concurrenten. Ik kreeg een goede leerschool door het rijden met en onderhouden van een 130TC in 1989. Jemig, wat een geweld maar in feite nog steeds dezelfde kloeke familiehatchback. Die rode hield het uiteindelijk uit tot 2009, dus 26 jaar op de weg in weer en wind. Een prima prestatie.