Blue Flame Chevrolet

Ver voordat Gary Gabelich op 23 oktober 1970 met zijn door Reaction Dynamics uit het Amerikaanse Milwaukee gebouwde ‘Blue Flame’ op de zoutvlakten van Bonneville in Utah een wereldsnelheidsrecord vestigde, was ‘Blue Flame’ in de autowereld al een door Chevrolet gevestigde naam.

In 1953 verscheen de eerste Chevy met zo’n zespitter – gekoppeld aan de Powerglide automatische versnellingsbak – op de markt. Uiteraard was die motor aan de buitenkant (fel) blauw gespoten. De 235 CuIn, 3.850 cm3 krachtbron was voorzien van verschillende nieuwtjes. Hydraulisch bediende (kop) kleppen en permanente hoge druk smering. Dat laatste echter alleen voor auto’s die besteld werden met een Powerglyde automatische transmissie. Het zou een van de beste motoren van Chevrolet worden, tot eind 1963 gemonteerd in alle basismodellen van genoemd merk. De ‘small block’ V8 verscheen in 1955. Voor wat de naam Blue Flame betreft moeten wij teruggaan tot 1934. Chevrolet gebruikte die in al haar reclame uitingen. Dat kwam doordat de ingenieurs die bezig waren met de ontwikkeling van die motor constateerden dat de ‘vonk’ van de bougies blauw was in plaats van de gebruikelijke blauw/gele. Twintig jaar later kwam dat goed van pas. Overigens en ondanks het grote succes was de Blue Flame Chevrolet motor een vreemd ontwerp. De grootste beperking om er meer vermogen uit te krijgen zat ‘m in de drie in- en vier uitlaatpoorten. Een zogenaamde siamese opstelling. De cilinders een en twee, drie en vier evenals vijf en zes deelden een inlaatkanaal; aan de uitlaatzijde waren het cilinder twee en drie alsmede vier en vijf die hun uitlaatkanaal deelden. De eerste en de zesde cilinder hadden hun ‘eigen’ uitlaatkanaal. Bovendien was het ontwerp van het inlaatspruitstuk zodanig dat de middelste twee cilinders meer ‘gas’ kregen aangevoerd dan de vier aan het uiteinde. Daarom presteert zo’n motor eigenlijk maar matig en loopt-ie stationair onrustig…