Biezen (or not to biezen’. That is the question)

Biezen trekken is een makkie. Ik heb het mensen in een noodtempo, en uit de vrije hand zien doen. Open hartchirurgie is ook een makkie. Je hoeft alleen maar wat te snijden en er staat een heel stel hulpjes om je heen.

Maar het is allemaal wel mooi een zaak van vakpersoonschap en ervaring

Tot nu toe blijft mijn bieswerk zover onder de maat dat ik de openhartchirurgie nog even met rust laat. Ondanks dat er in dat veld aardig wat bij te klussen valt omdat allerlei hart- en kankerpatiënten nu gewoon op afpeigeren worden gelegd omdat de IC bedden… Nou ja, je zult maar antivaxer zijn. Voor je het weet zit je in een discussie die je niet wilt. Biezen dus.

Dat uit de vrije hand lijntrekken wordt het hem dus even niet

Niet alleen vanwege de benodigde soepele pols, vaste hand en een timmermansoog. Biezen trekken werd trouwens in Duitsland en Rusland door vrouwen gedaan. Dat biezen probleem speelt al een poos en is terug van weggeweest. Er zijn vaklui zoals Theo Terwel die nog wel uit de voeten – of handen – kunnen met zo’n marterharen sleeppenseel. Maar Theo’s kwaliteitsnormering begint bij ‘perfectie’. En daar zat ik bij mijn Chang Jiangproject echt niet op te wachten. Het feit dat we heel origineel BMW bieswerk hebben gezien dat verre van perfect is daar gelaten, Daar zijn ook hele discussies over gehouden. Tussen vroeger en iets later kon je bij elke autoshop biestape in alle kleuren en breedtes kopen. Die tijd is om onduidelijke redenen helemaal voorbij. Een oproep binnen de vriendenkring leerde dat er nog wel een paar man waren die een paar meter over hadden. Ergens.

Ik wilde ze het zoeken besparen

Toen kwam er hulp uit onverwachte hoek. Mijn Lief had voor iets textielachtigs ‘krijtstiften’ gekocht.  Markerstiften die een ca. 4 mm brede, goed dekkende, matwitte streep trokken.  Het resultaat leek me niet erg weerbestending, dus sprayde ik het af met blanke acryllak. Dat leidde tot een vervagen van de lijn en dat gaf een heel mooi patina effect. Maar het was niet wat ik zocht. Maar als er markerstiften in alle kleuren zijn? Dat verdient aandacht. Dat Internet, waar je tegenwoordig zo veel over hoort, bracht uitkomst. Zo kwam ik digitaal terecht bij 123inkt. Daar – maar zonder twijfel ook elders – hadden ze witte, dekkende weerbestendige markeerstiften met een vulling op acrylbasis.

Een gouden tip zonder al te veel keus uit de bandbreedte

Typex correctietape. Het spul om over typevouden te plakken zodat je op het nieuwe maagdelijk wit heel nieuwe dingen kunt typen. Als biestape werkt dat aardig. Maar het resultaat moet wel met blanke lak gefixeerd worden.

Puur goud!

Vanuit Zeist kwam edelsmederij docent/ouwe motorliefhebber Ben van Helden met een nog mooiere oplossing: twee (stanley) mesjes net iets van de gewenste biesbreedte er tussen aan elkaar plakken. Dan heb je een tweebladig mes. Waar de bies moet komen plak je rafelrandvrije schilderstape. Je snijdt je bies en trekt hem tussen de overgebleven tape weg. Daarna kan je met een willekeurig penseel en lak naar wens de uitgesneden strook inkleuren. Even wachten tot de lak niet meer uitloopt. De rest van de tape ook wegtrekken. En hoppa! Daar heb je een heel nette tot perfecte bies. Met dank aan alle meedenkers en tipgevers.