Bijzonder

Autotelefoons waren groot nieuws

By  | 

Autotelefoons: Geboren omstreeks 1943 en ooit het toppunt van status. Nu volledig gedateerd: de autotelefoon. Voor ‘wannabees’ waren er zelfs nep auto telefoon antennes te koop. En nep autotelefoons. We schrijven 1988:

Gemak dient de mens

In 1988 was zo’n autotelefoon een duur ding dat zeker niet voor iedereen betaalbaar was.  Er moest toen zo’n 5.000-6.000 gulden voor een set betaald worden. Huren kon toen ook al. Tegenwoordig zouden we dat ‘leasen’ noemen. Maar onder wat voor naam dan ok, de gebruiker moest er zo’n 250 gulden per maand voor aftikken. En de leverancier, dat was toen nog alleen maar de PTT, kon de dingen niet aanslepen. Die PTT waarschuwde er overigens voor dat autotelefoons gewoon werkten volgens de wetten van het radioverkeer en dat autotelefoons dus afgeluisterd konden worden. In 1988 werd er overigens al druk aan gewerkt om dat afluisteren onmogelijk te maken door het uitgaand signaal te ‘scramblen’.

Er waren twee versies

In Den Beginne waren er twee autotelefoon varianten: de vaste- en de portable telefoon. Bij de vaste versie zat het zend- en ontvanggedeelte ter grootte van een serieus diplomatenkoffertje in de kofferbak. Aan de andere kant van het verbindingssnoer zat er in de cabine, nabij de bestuurder een telefoonhoorn met de bedieningstoetsen er op. Die toetsen waren – oh wonder! – vaak al verlicht. De portable unit was technisch eigenlijk niet meer dan een vaste unit met een korter snoer.

Het ‘bellen’ ging net andersom dan bij de gewone thuis telefoons. Eerst werd het nummer ingetoetst, pas daarna werd er op de verbindingsknop gedrukt. De kwaliteit van het signaal viel een beetje onder de wet op de kansspelen.

Rijdend bellen

Gemak dient de mens. Maar wie een telefonerende rijder slingerend over de weg ziet rijden, die zal wat minder enthousiast over dit fraaie stukje techniek – want dat is het – zijn (tekst uit 1988). De leveranciers adviseerden om de telefoon alleen te gebruiken wanneer de auto stil stond. Dat advies werd toen al net zo serieus opgevat als de huidige adviezen over het gebruik van telefoneren in het verkeer. Het bellen (tijdens het rijden) werd toen al mogelijk gemaakt door van te voren in geprogrammeerd nummers en een snel keuze mogelijkheid.

Diefstalgevoelig

Autotelefoons waren helemaal ‘hot’. Ze werden dan ook regelmatig gestolen. Zeker de portables. Die kregen hun voeding immers gewoon via de aansteker en ze waren voorzien van kleefantennes. Door de PTT dan direct het nummer te laten blokkeren kon vervolgschade dan worden voorkomen. Toen al.

Men zag er wel toekomst in

In 1988 zag men een grootse toekomt voor de autotelefonie. Zeker omdat de inschatting was dat de prijzen en beltarieven nog zouden dalen. Intussen vonden we bij de reorganisatie van het AMK archief zo’n oud bakbeest. We keken er vertederd na. Via Marktplaats vond hij een nieuw baasje. Want oude autotelefoons zijn intussen ook al geliefd bij klassiekerliefhebbers.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Rjab

    2 juli, 2018 at 22:00

    Heb idd aan het begin van ziekenhuisapparatensleutelcarriere een at3 telefoon gehad. Brandde snel uit en kreeg ipv dit vastingebouwde groooote orgel een superaanbieding voor Hfl 500,– voor een onbekend fenomeen genaamd GSM. Heb toen gelijk voor de 3 collega’s aangevraagd. Want die kon je mee naar binnen nemen:-). Er heeft ook nog een variant bestaan die werkte op vast aangegeven punten (tankstations…..) waar je telefoon dan tot op een paar honderd meter werkte.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X