in

1956 Chevrolet Bel Air. Wat een mooie vondst. Deel 3

1956 Chevrolet Bel Air

In het voorjaar kwam ik een 1956 Chevrolet Bel Air op het spoor. Een origineel in 1957 in Nederland auto, van eerste eigenaar, roestvrij en sinds 1985 gestald.

Over het op het spoor komen, het ophalen en de eerste werkzaamheden kunt u lezen in het eerste deel via deze link. Meer werkzaamheden volgden, waarover we nog een deel publiceerden, die vindt u via deze link.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

We zijn weer een aantal maanden verder en hebben alle onderdelen die we nodig hebben bij elkaar verzameld. Ondertussen hadden we bougies, kabels, rotor verdeelkap bobine en dergelijke van de 1956 Chevrolet Bel Air al vervangen en hebben we een mooie vonk! Ook heeft Erwin de carburateur gereviseerd met een revisie set van C&P.

Het vervolg van de werkzaamheden

De radiateur en kachelradiateur zijn ook binnen, dus we kunnen weer aan de gang en hebben er zin in! We beginnen met de tank. Deze hebben we nieuw besteld en past perfect. Het is dan ook zo gepiept deze te monteren en aan te sluiten, de tankvlotter werkt ook goed, waarna de leidingen nog even werden gecontroleerd.

Na de tank wordt ook de nieuwe brandstofpomp geplaatst. De mechanische brandstofpomp zit op de zijkant van het blok gemonteerd. Als dit klusje is gedaan laat ik 20 liter benzine in de tank lopen (Super 98) en kijk nog eens goed of er niets lekt, dat is gelukkig niet het geval.

Koelsysteem

Nu zijn de remmen aan de beurt. We monteren nieuwe remcilinders en voeringen. Terwijl Erwin alles demonteert maak ik de trommels schoon en schuur ze lichtjes op zodat we direct alles weer netjes kunnen monteren.

De remmen was een karwei wat lekker wilde vlotten en voldaan drinken we een bak koffie met een lekkere plak cake, om daarna aan de radiateur te beginnen.

De vorige keer hebben we het koelsysteem lekker doorgespoeld. Helaas begon de kachelradiateur te lekken en hebben we deze nog uitgebouwd om ook in orde te laten maken.

We hebben de kachelradiateur en de gewonde radiateur weggebracht naar RDN in Waalwijk. Een bedrijf gespecialiseerd in het reviseren van radiateuren. Er wordt gewerkt met een vriendelijk en vakkundig team. Eigenaar Harrie denkt graag mee en heeft me geadviseerd een iets dikker blok in de radiateur te bouwen voor meer koelcapaciteit. Zijn advies neem ik ter harte.

Het inbouwen van de radiateur is geen moeilijke klus. We plaatsen eerst de nieuwe waterpomp. In het vooronder van de grote 1956 Chevrolet Bel Air is meer dan genoeg ruimte. Je kunt een rondje om de motor lopen. Ook de slangen worden vernieuwd en een nieuwe thermostaat geplaatst. Dit zijn de kosten niet en hier besparen we dus niet op. De kachelradiateur vormt ook geen enkel probleem. Wat een ruimte overal, dat is wat anders dan de tegenwoordige auto’s, waar alles volgepropt is en voor zulke klussen regelmatig een compleet dashboard moet worden verwijderd om ergens bij te kunnen.

Nu zijn we dan zover. We checken alles, lopen het samen na, en vullen de radiateur. Even in de slangen knijpen en even wachten… en er kan nog een paar liter koelvloeistof bij.

Starten en…

De olie wordt ververst, dat is nodig ook, de oude olie ruikt sterk en ziet er best vies uit.

Het wordt spannend. Het moment van het starten breekt aan. “Start hem maar”, zegt Erwin. “Start jij hem maar”, antwoord ik. Ik heb het zweet in mijn handen staan.

Erwin stapt in de Bel Air en draait aan de sleutel, de motor gaat vlot rond maar maakt geen aanstalten aan te willen slaan.

Vonk hebben we, dat is al getest de vorige keer. Dus we kijken of er brandstof komt, klein beetje druk op de tank met luchtspuitje en bij de carburateur draaien we de leiding los. Na een paar keer rondstarten krijgen we brandstof.

De leiding wordt weer vastgedraaid en wederom starten we. De motor slaat nu direct aan. Even een dikke pluim uit de uitlaat door de olie die we op de zuigers hebben gespoten een paar weken geleden.

Hij loopt als een naaimachine. Geen rare bijgeluiden of tikkende kleppen, enthousiast stappen we in. We zijn reuze benieuwd of de automatische transmissie ook nog wakker wil worden. Maar deze is allang wakker en reageert direct bij het inschakelen naar de R van achteruit.

Proefrit

We kijken elkaar aan met een glimlach van oor tot oor en zetten hem in de D van drive. En jawel hoor, we gaan vooruit. Rustig aan de remmen even testen, die werken ook. De auto blijft mooi rechtuit gaan, terwijl vaart wordt geminderd.

De motor mag nu rustig warmdraaien. We voeren het toerental iets op, de automatische transmissie schakelt ook naar zijn 2. Dat is alweer een hele geruststelling en de 15 minuten durende proefrit gaat geweldig goed, totdat de temperatuurmeter de hoek ingaat, waarop we besluiten om de bolide weer te parkeren in de werkplaats.

Nog wat probleempjes

We zien wat water langs de radiateurdop naar beneden lopen en komen tot de conclusie dat de dop niet goed afsluit. Bovendien zit er waarschijnlijk nog behoorlijk wat lucht in het koelsysteem, wat natuurlijk te verwachten is als het helemaal leeg is geweest.

De volgende dag vervangen we de dop en vullen de koelvloeistof nog een keer bij. We rijden weer een lekker stukje. Nu blijft de temperatuur goed. We kijken elkaar goedkeurend aan, de Bel Air is weer tot leven gewekt.

Goede afloop

De Bel Air gaat lekker in bad. Na deze operatie en de proefrit is het tijd om hem eens lekker te laten ontspannen. We zepen hem lekker in met goede shampoo en spoelen hem af met warm water om hem vervolgens de mooiste plaats van de showroom te geven, in het Marilyn Monroe en Elvis hoekje naast de bar.

Samen met Erwin proost ik op de goede afloop en we drinken lekker een flesje bier.

Voor ik naar huis ga klop ik Opa (de Bel-Air) nog even op z’n dak: “volgende week komt de schoonheidsspecialist voor jou, dat heb jij verdiend, ouwe schurk!”

Inmiddels een week verder staat de Bel Air met dank aan vriend Ad er super netjes bij, lekker gepoetst en in de was. Wat een genot zo’n beauty in huis te hebben.

Natuurlijk mag je als AMK lezer deze Bel-Air ook eens komen bekijken. Hij staat bij www.daanschop.nl. Laat even weten wanneer je wilt komen, en de koffie staat klaar.

5 Comments

Leave a Reply
  1. Hoi Daan,
    Super dat die Bel-Air in orde is,en dat alles naar wens is gegaan.Je weet het maar nooit met oude auto’s, ga binnenkort aan mijn 56er Chevy beginnen.Helaas voor mij wel een paar verrassingen,maar die kunnen ook opgelost worden.Mijn grootste zorg is de hemel en de lekkage bij het achterraam,deze is erger geworden.
    Nu nog knutselruimte vinden voor de komende tijd.

    gr Klaus

  2. Heel mooi project !
    Ik heb inmiddels van 1e eigenaar, een 55’er, origineel NL geleverd, een 4.4L V8, na 50 jaar stilstand en 2,5 jaar werk, een rustperiode ingelast….
    42.000 km.’s pas gelopen….. 1e lak nog….
    Gr. Jeroen

  3. Hoi,

    Ik heb in 1992 ook zo’n Bel Air mogen bezitten. Was een groen/blauwe (turquoise) uit 1956 met het originele Nederlandse kenteken wat ook met VP begon. Denk dat destijds de auto’s in 1956 met de boot lang onderweg waren en pas in 1957 op kenteken in Nederland werden gezet. Altijd spijt van de verkoop gehad en is nog steeds het mooiste model Bel Air.

    gr. Jaak.

    • Zo iets denk ik ook Jaak, en wellicht zijn er een groot aantal 56-ers gekocht die nog gemodificeerd moesten worden voor de Europesche markt.
      Jammer dat hij weg is , maar goed je kan niet alles bewaren.
      Deze wil ik graag nog even in de showroom houden , maar zal ongetwijfeld weer naar een liefhebber verkocht worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *