Uitzonderlijke Sprite

Er is niets nieuws onder de zon. Het ‘pimpen’ van een auto bijvoorbeeld. Direct na het verschijnen van de Austin-Healey Sprite in 1958 zagen veel tuners heil in het wagentje. Klein, wendbaar en licht, moest er een zogenaamde pocket rocket van te maken zijn.

Overbekend zijn de modificaties van John Sprintzel, die ‘Sebring’ werden genoemd. Tegenwoordig een zeer kostbaar object, althans als het een echte is met een aluminium koetswerk. De replica markt draait voor wat dat model betreft inmiddels op volle toeren. Desgewenst aan te schaffen in polyester of aluminium, met of zonder snelle motor, specificatie, afhankelijk van hoe goed gevuld uw zakken zijn. In die eind jaren vijftig en de jaren zestig, zelfs zeventig waren er verschillende handige zakenlieden die de lijnen van de Austin-Healey Sprite en MG Midget wisten te verfraaien.

Het meest bekend is misschien wel de firma Ashley Laminates. Die konden voor zo’n peuter een strak gelijnde motorkap leveren, desgewenst met een idem dito hardtop. Werd het ineens een totaal ander autootje. Werkelijk tientallen specialisten hielden zich hiermee bezig en niet alleen in Groot-Brittannië, maar ook Zwitserland, Frankrijk en de Verenigde Staten. Een daarvan was de firma Peasmarsh Reinforced Plastics Ltd. Uit het Britse Peasmarsh nabij Guildford, u weet wel, in het Graafschap Surrey. Ten zuiden van de Britse hoofdstad. Die leverden voor de Sprite ‘Frogeye’ gestroomlijnde motorkappen met ingebouwde koplampen. Dergelijke motorkappen zien wij niet zo vaak. De hedendaagse liefhebber gaat voor het Ashley of Speedwell model.

De hierbij afgebeelde Sprite (uit 1962, dus een van de allerlaatste ‘Frogeyes’!)) zagen we enige tijd geleden in Groot-Brittannië. Een uitzonderlijk wagentje dat in zijn vroege jaren al helemaal werd aangepast. Van het geknutsel was men toen al onder de indruk, zodanig dat het inmiddels ter ziele gegane, Britse blad ‘Hot Car’ er in 1969 een uitgebreid artikel aan wijdde. De specificatie is dan ook indrukwekkend. De firma Downton, ook geen onbekende in de wereld van BMC tuners-van-toen, leverde voor de versnellingsbak een close ratio tandwielset, de volledig bewerkte 1275 cm3 motor is onder andere voorzien van een aluminium vliegwiel van weer een andere beroemde tuner-van-toen Aquaplane.

Die hielden zich toen hoofdzakelijk bezig met het sneller maken van Fords. Als kers op de taart is er tevens een Shorrock Supercharger gemonteerd. Heel bijzonder. Verder kijkend, kloppend en voelend vallen nog meer zaken op. De deurtjes zijn van polyester, de wielen 5,5 inch breed. Aan de voorkant zijn Dunlop schijfremmen gemonteerd, aan de achterkant – originele! – Alfin remtrommels. U heeft vast wel eens mooiere spatbordverbreders gezien? Een blik in het interieur doet je als argeloze liefhebber huiveren. Laten wij het maar een work of art noemen, het resultaat van een op hol geslagen knutselaar?

De stoeltjes zijn helemaal perfect, zelfs het originele Les Leston stuurwiel kan bekoren, maar dat dashboard… Hoewel, tussen alle metertjes en knopjes zit toch mooi een uiterst zeldzaam metertje waarmee de druk van de super charger kan worden afgelezen en een metertje waarmee het niveau in het carter kan worden gemeten zonder dat de motorkap open hoeft, de peilstok eruit getrokken hoeft te worden… Vol trots laat de eigenaar, die het wagentje onlangs op het spoor kwam en wist aan te schaffen, de aankoopnota uit 1962 zien, een boel ‘papierwerk’ omtrent de Shorroch Super Charger, zelfs een bonnenboekje waarmee in de jaren van de Suez crisis benzine kon worden aangeschaft… Het karretje is 42 jaar geleden gespoten en heeft 23 jaar in een garagebox gestaan. De motor loopt, het ding rijdt en remt. Daar is alles mee gezegd. Met een beetje goede wil kan echter alle patina bewaard blijven en dat is toch ook wel wat waard?