Tussen Wheeler Dealers en Flipping Bangers – column

Auto Motor Klassiek » Motoren » Tussen Wheeler Dealers en Flipping Bangers – column
Er classics inkoop

Wheeler Dealers draait vanaf 2003 of zo. Flipping Bangers vanaf 2017. De afleveringen van WD worden in een volstrekt kannibalisme herhaald. Flipping Bangers is wat kwajongensachtig rommelachtig naar onze smaak.

Maar het gaat allemaal over in stand houden van doorgaans verwaarloosde of ondergewaardeerde klassiekers met een half oog op budgetten. Die insteek kun je natuurlijk ook gebruiken bij tweewielers. En dan kun je de klus gewoon in je eentje doen. De insteek was niet om Edd China’s perfectie na te streven, maar wel om het wat serieuzer te nemen dan die twee smurfen van Flipping Bangers. Het enige concept dat daarvan werd afgenomen was dat de wedergeboorte van de IZH zo weinig mogelijk moest gaan kosten.

Zo kwam er onlangs zoals eerder vermeld die 350 cc IZH in beeld. We nemen de tweetakt zijn afkomst niet kwalijk, maar zijn kleur is natuurlijk Oud-Russisch schaamrood. Na ons hiermee politiek te hebben gevrijwaard kunnen we tevreden melden dat die kleur precies identiek is aan de spuitbussen Action rood.

Toen de machine werd geadopteerd was hij verregaand compleet, maar aardig verwaarloosd. Maar er was compressie. Er waren vonken.

Dus werd er eerst eens goed schoongemaakt en gepoetst. Voor zo’n klus kun je best een paar dagen uittrekken. Daarbij zie je de motorfiets niet alleen opknappen, maar je ziet het geheel ook in al zijn details.

De IZH bleek helemaal onversleuteld. Dat is altijd mooi. Kenmerkend voor ex-Sovjetspul: boutkoppen van 12 en 14 mm en het ontbreken van onderlegringen. Overigens zitten veel onderdelen nog vast met gewone bouten met een zaagsnede. Zelfs bij een productie van meer dan 1.000.000 stuks was het blijkbaar niet nodig om met zeskanten of kruiskoppen te werken. De tank en voorkant werden lichtjes opgeschuurd, geprimerd (Action) en gespoten (Action). Daarbij was het spuitbusje met ‘chroom’ (Action) een nette oplossing voor het ‘detailen’ van het voorspatbord.

De remmen werden schoongemaakt. De sleutels van de voorrem werden schoongemaakt en van een likje vet voorzien. De dikke remvoering van de 2LS voorrem draaide in een gave trommel. De achterrem was na reiniging en lichtjes invetten van de assen van de sleutel ook optisch 100%. De remankerplaat aan de voorkant kreeg weer een wit jasje. De kleur wit van de Action radiatorlak bleek daarbij de perfecte match. In de tussentijd kregen alle binnenkabels dagelijks een paar druppels naaimachine olie. En na een week bewogen ze zo glad als een paling in een emmer snot.

De decompresseur op het blok bleek met een elektrisch lasapparaat immobiel gemaakt te zijn. Maar gelukkig zat er op het bijna complete motorblok waarmee Richard Busweiler dit project sponsorde om te vieren dat hij nu al bijna 25 jaar mijn Ural onderdelen leverancier is, een perfecte kop, een nieuwe cilinder en een verse zuiger. De pakkingen waren een serieuze uitgave. Ze kwamen bij Rolpa uit voorraad en samen met de verzendkosten kwam het spul boven de € 10 uit.

Natuurlijk werd de kop met de frisse decompresseur keurig op moment gemonteerd. Het zwarte crossstuur werd vervangen door een bijgeleverd chromen exemplaar. De afdekdeksels van de carburateur kregen een jasje van zink/aluspray (Action). De M8 bouten waarmee de dingen op hun plek werden gehouden, werden vervangen door aangepaste kunststoffen aandraaidingesten die ooit op een breimachine hadden gezeten, maar die ogen als OEM-parts. De stuurdemperknop was ooit gedraaid uit een stuk nylon en zag er niet uit. Daar hoorde volgens het Internet een soort bakelieten handwieltje te zitten. En laat vriend Jan E. Nu net precies twee handwieltjes hebben liggen die alleen voor Echte IZH Kenner van niet echt zijn te onderscheiden. Tijdens het weer monteren sprong het veertje dat het positioneringskogeltje in zijn holletje moest drukken weg. Maar daarvoor bracht het veertje uit een Bic pen uitkomst.

Het ontbreken van één knipperlicht werd opgelost door montage van een ongeveer bijna identiek exemplaar uit de rommelbak van kameraad Ernie W. Omdat de IZH optisch zo was opgeknapt werd er echter een diepte-investering gedaan. Bij Gekra Motors, huisleverancier sinds bijna 30 jaar, werden er twee gebruikte MZ knippers gescoord en het enige deel dat er bij het project missend was bleek daar ook te leveren: de benzinekranen van de Moto Guzzi V50 Nato en die van de IZH bleken identiek qua schroefdraden. Omdat het gewoon makkelijk werkte, werd de benzineslang zo’n ouderwets transparant en later keihard wordend stuk meter ‘van de rol’. De twee meter die ik kocht was wat aan de lange kant, maar ik had ook nog wat lengte nodig voor de Ural zijklepper waar op nu eenmaal wat weinig ruimte is voor moderne E bestendige dikke benzineslang.

Zo ben je dan een paar weken prettig bezig tot op het moment dat je bedenkt dat het ding verder alleen nog een accu en benzine nodig heeft. Die accu was er nog wel. En de lokale Shell pomp zit op loopafstand. Dus werd de 5 liter jerrycan (Action) op voorhand gevuld met een scheutje tweetakt olie dat werd afgetopt met bijna vijf liter V Power. Om het eens te proberen ging er eerst een litertje in. Nadat de jerrycan weg was gezet en het leven met een sigaar was gevierd bleek er een half litertje mengsmering onder de motor te liggen.

De benzinekraan kreeg een extra smirit ringetje en de vlotterkamer kreeg een remmenreiniger douche en werd met perslucht droog geblazen. De volgende dosis mengsmering bleef in zijn hok. Zonder contact werd er eerst met de choke vol open wat op de kickstarter gedanst. Daarna ging het contact aan. De lampjes van het berijders info centrum lichtten vriendelijk op en met de tweede trap sloeg de 350 cc éénpitter aan.

De garage vulde zich direct met een blauwe walm die zo dik was dat als je je schoen in de lucht gooide de schoen zowat in de rook bleef hangen. Met de garagedeuren open werd het geruime tijd vrij blauw in de buurt. Maar de oude olieresten verbrandden voorbeeldig en de motor liep mooi. Reageerde vlot op het gas. Pakte mooi op. Daarbij klonk de tweetakt een stuk agrarischer dan de MZ die ik vorig jaar had en ruilde tegen mijn huidige Guzzi. Omdat ik de motor heb geschorst was de proefrit even de straat op en neer. Maar het enige euvel bleek dat de knipperlichten niet werkten. Ik was vergeten ze aan te sluiten.

Voorlopig ben ik dus de verbaasd trotse eigenaar van een van de weinige gekentekende IZH Planeta 5’s in Nederland. Dat die kentekenzaak vrij apart is, zie je bij onze Oosterburen. Op Kleinanzeigen staan deze motorfietsen voor heel behapbare bedragen. Maar meestal staat erbij: “Motor heeft compressie en vonkt. Motor heeft geen kenteken.”

Onder de streep kun je dus een mooie Harley WLC scoren voor iets van € 22.000 of gewoon je geluk vinden in een knakenaanschaf plus een paar dagen prettig sleutelen. Als er nu iemand zijn Liberator wil ruilen tegen mijn IZH, dan zeg ik daar geen nee tegen. Want ik heb nog wel mijn dromen. Alleen lig ik er niet meer wakker van. Maar of ik van zo’n Harley net zoveel domme schik zou hebben als van mijn door bijna iedereen versmaadde ex-Soviet konijn?

Ik dacht het niet!

Maar onder de streep is het verhaal over onbetaalbare klassiekers dus zo ernstig nog niet. Zelfs niet als je voor een BMW R69S twintig mille neertelt. Want de nieuwste BMW topper, de 1300 GS, die kost met een paar extra’s dertig mille. Maar onder de 1.000 euro vind je de liefste scharreldieren uit de jaren tachtig. En om zo’n machine leuk in orde te maken hoef je alleen maar redelijk handig, maar zeker geen technisch genie te zijn. Dan heb je een motor waarvoor je geen extra sloten op je schuurdeur hoeft te zetten. Een motor die je kent en waarover je kunt vertellen.

De basis van dit verhaaltje ligt trouwens bij de ontmoeting met een man met een fantastisch mooi gerestaureerde, waardevolle topklassieker. Hij wist er eigenlijk niet meer over te vertellen dan wat dat topstuk hem had gekost. En dat is pas echt armoede.

Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers
Tussen wheeler dealers en flippin’ bangers

REGISTREER GRATIS EN WE STUREN U ELKE DAG ONZE NIEUWSBRIEF MET DAARIN DE LAATSTE VERHALEN OVER KLASSIEKE AUTO'S EN MOTOREN

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Als het artikel bevalt, deel het dan ook even…

9 reacties

  1. Autoprogramma’s zoals wheeler dealers etc geven de indruk dat restaureren een eitje is en op enkele weken lukt. Even de chromerij binnenstappen met oude bumpers en een uurtje later weer naar huis met nieuw verchroomde…
    De praktijk is heel anders en duurt meestal jaren

  2. Waarom een Harley WLC ook zoveel geld kosten moet, heb ik nooit gesnapt; er zijn er nog zoveel van, en de meesten staan gewoon stil in een garage of woonkamer..
    Mijn AWO ligt op het moment op de werktafel voor een complete blokrevisie, de krukas uit ’78 was echt op.
    Dat scharreldier ooit voor drie knikkers en een uitgekauwd kauwgommetje gekocht, tegenwoordig wordt daar ook grif voor betaald.
    Zelfs Franse klassiekers, waar iedereen met een boog omheen liep, kunnen rekenen op groeiende interesse….en bijbehorende prijs.
    Ik heb me een jaar of wat geleden op een Salira gestort, ook al zo’n scharreldier; geinig tweetaktje met een Engels hart.
    Ook leuk…lol voor een drol en twee knikkers.

  3. Heb van de eerste melding van de izh genoten tot nu , zo zie je maar rust roest niet en weer een ervaring rijker , chapau 😂😉

  4. Prachtrelaas! De IZH tot leven gewekt. Ik hoop dat je de schoen na het optrekken van de blauwe rook weer gevonden zult hebben 😆Zoals Boudewijn de Groot ooit zong: “Als de rook om je hoofd is verdwenen….”. Je voert ons pretentieloos bijna minutieus door het hele project. Dat is bij Wheeler Dealers wel anders. Alsof iemand in zijn uppie met nauwelijks gereedschap om zich heen de hele
    Motor van een Rolls Royce eruit en weer erin sleutelt en nog geen gezellige zooi om zich heen heeft liggen bovendien. Een operatiekamer zou daar zowat nog wat van kunnen leren. Ook weet Mike Brewer altijd toch ooh zo goed dat ze veel winst op een auto zullen maken!! Vervolgens zien we die voorspelde winst in de onderhandelingen over de verkoopprijs als sneeuw voor de bloedhete zomerzon verdwijnen. Maar goed: “There’s no business like show business”. Met de voeten op aard en met de rook om je hoofd klinkt het veel realistischer, en dat is het ook. Hulde! Wel voorzichtig zijn met mengsmering en gloeiende levensvierende sigaren 😬!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maximale bestandsgrootte van upload: 8 MB. Je kunt uploaden: afbeelding. Links naar YouTube, Facebook, Twitter en andere diensten die in de reactietekst worden ingevoegd, worden automatisch ingesloten. Bestanden hier neerzetten