in

Gereedschap en sleutelen. Omdat het rotweer is

Het is dat ze vervallen in een dodelijke reeks herhalingen. En dat ik Mike Brewer een engerd vind. Maar dankzij Wheeler Dealers ben ik wel op het bestaan van Cleco’s en lasmagneten geattendeerd. Gereedschap is leuk. Zelf sleutelen ook.

Toen ik op de MTS zat was dat moois er nog niet

En later tot voor kort bestond mijn lasapparatuur uit een goedkoop electrisch lasapparaat, wat klemmen en doorgaans net iets te oude elektrodes. Bakken in plaats van lassen is een zwaktebod, ik weet het.

Goed genoeg, en niet duur

Maar met het spul dat onze adverteerders aan voorheen onbetaalbaar speciaalgereedschap aanbieden is het leven veel leuker geworden. Ten eerste kun je natuurlijk nooit genoeg gereedschap hebben. Een kennis van me heeft zelfs, puur uit emotionele overwegingen een hele wand Snap On tools. Niet dat hij het gebruikt, maar hij is er heel blij mee. In zijn ‘werkplaats’ staat ook een mooie hydraulische heftafel, een oude Chesterfield bank en een ijskast uit de jaren vijfig. Oh ja, en zijn motorfiets. Op de heftafel.

Met goed gereedschap en alle informatiefilmpjes die je op Youtube vindt, is gewoon zelf werken echter heel haalbaar geworden. En er zijn intussen al een paar mensen uit mijn kennissenkring die meer schik hebben gekregen aan het werken aan, dan aan het rijden met hun klassiekers. Eentje heeft er zelfs een bijverdienste aan. Want er is bijna niemand mer die weet wat hij met contactpunten aanmoet.

De tijd dat vrije denkers daarbij een heftafel maakten van een afgekeurd ziekenhuisbed is ook al voorbij

Momenteel zal de productie van nieuwe heftafels wel even wat minder zijn in verband met het Corona – het virus, niet het bier – gedoe. Maar een hefbrug is het beste dat China ons na de afhaalchinees heeft gebracht. Als je dan toch de knip trekt: koop er een waarbij de achterkant omlaag kan klappen voor de demontage van het achterwiel.

Die Cleo’s uit de kop zijn meer autodingen, maar ik wilde ze alleen al hebben omdat ik ze wilde hebben. Lasmagneten zijn breder inzetbaar voor het positioneren van alles en nog wat en het uit een put hengelen van de contactsleutels die daarin zijn gevallen.

En apparatuur waar je ook als zo goed als ongeschoolde, na het lezen van de gebruiksaanwijzing en het bekijken van een paar Youtuubjes een redelijke las mee legt? Er zijn mensen die zoiets voor hun verjaardag krijgen. En dat is positief.

Want de trend van de recente jaren is dat mensen klassiekers zijn gaan beschouwen als lifestyledingetje of – en nog – investeringsobject. Daar kun je mogelijk schik aan beleven, maar wanneer alle onderhoud en sleutelwerk uitbesteed wordt aan mensen die daar beroepsmatig mee bezig zijn? Het is natuurlijk een zaak van perceptie. Maar voor mij lijkt het er toch een beetje op het na het uitspreken van de huwelijkbelofte even een vakman te bellen om de huwelijksnacht aan uit te besteden.

Bij al dat gesleutel zit er wel een addertje onder het gras: Zelfoverschatting

Je werkt immers aan techniek waarbij details als remmen en zo best wel een dingetje zijn. Daarbij wijzen we nadrukkelijk naar zelf benoemde Harley Goeroes (Veel tattoos, baarden, high fives, ze zeggen ‘Bro’) en de vaak aanzienlijk jongere bouwers van caféracers, scramblers, bobbers en meer van dat soort verschijnselen uit de kantlijn die momenteel nogal actueel zijn. Omdat de basis van dat soort werk vaak een wat minder gewaardeerde klassieker is, zien we nogal eens wat van die machines, ook vanuit ons taxatiebedrijf. En geloof ons, daar komen we traantrekkende, gevaarlijke constructies tegen. En de eigenaar heeft daar dan nog stevig voor betaald ook.

Het idee is dus: Zelf aan je klassieke motor werken is leuk en doorgaans geen ‘rocket science’. Maar lees je in, weet wat je doet, raadpleeg Youtube en zorg voor goed gereedschap. En dat laatste hoeft dus niet onbetaalbaar te zijn.

Bedenk je wel even voordat je aan bedrading begint. Zeker wanneer er al aan een kabelboom geprutst is. Voor minder dan een tientje heb je een universeelmeter inclusief gebruiksaanwijzing.

Oh ja: Nog een welgemeende raad: werk in een opgeruimde omgeving en probeer de werkplek overzichtelijk te houden. Anders gaat alles mis en ben je alles constant kwijt.

Meer Praktijk en Techniek via deze link…

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

6 Reacties

Geef een reactie
  1. Een motorheftafel heb ik ook.
    Reuzefijn ding.

    Een zkhuisbed verbouwen is een goede optie, maaromdat er best nog vraag is naar die dingen (b.v. voor verbouwen naar heftafel) kosten ze weinig inder als een originele.
    Als je dan al een bed kan vinden, veel belanden er in de handel naar priveklinieken of het buitenland.

  2. Een heftafel is idd een errrrruuuggh mooi/handig/nuttig ding. Je rug ‘vaart’ er wel bij, vooral als je door je lengte niet geschikt bent voor laagbijdegrond werk, of het is gewoon te koud om over de grond te dweilen 😜 Als je een GWing of een HarlieDavidzoon erop wil zetten kies dan de zwaaardere uitvoering. Ook is een schaarheftafel de betere keus omdat het zwaartepunt zich dan niet verlegd met optillen.
    Uit ervaring: Zet de motor EERST OP DE BOK. Het is een echt zware klus om je GWing naast de heftafel op te moeten rapen. Zet hem ook met sjorbanden vast.

    • Ik was in een milde bui. Wat ook zo vreemd is: familieopstellingen. Uitgevonden door Bert Hellinger. Maar ik heb er wel heel bijzondere dingen van meegemaakt Echt bizar. Doe mij dus maar een motorfiets en een heftafel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *