Nieuws

Triumph TR4 en TR4A. Britse elegantie met Michelotti signatuur

By  | 

Aan het begin van de jaren zestig startte Triumph met een nieuwe episode op sportwagengebied. De TR4 maakte 55 jaar geleden zijn publieksdebuut op de autoshow van Londen. Technisch leunde hij op voorganger TR3A. Cosmetisch gezien was de nieuwe Triumph TR4 een moderne sprong voorwaarts, geïnstigeerd door de Standard Motor Company en ontworpen door Michelotti.

Tamelijk bekende, vierkante en soepele 4 in lijn

Triumph had al enige tijd een naam hoog te houden op het gebied van sportauto’s. De Britten hadden vertrouwen in de technische basis van de TR3A. De achterwiel aangedreven TR4 kreeg een vergrote viercilinder TR3A motor aangemeten met een cilinderinhoud van 2.138 cc. De boring werd vergroot van 83 naar 86 millimeter, de slag bleef 92 centimeter. Een voor die jaren indrukwekkend maximum koppel van 172 Nm kwam al vrij bij 3.350 toeren per minuut, mede een gevolg van het feit dat de door twee Zenith Stromberg carburateurs beademde motor tamelijk vierkant van opzet was.

Ook onderstel en remmen reeds beproefd

Het onderstel had een bekende configuratie. De wielophanging vóór bestond uit A-geleiders en schroefveren. Tevens kreeg hij een dwars stabilisator. De achteras was star. Voor de vering aan de achterzijde zorgde half elliptische bladveren. Ten opzichte van voorganger TR3A groeide de spoorbreedte. Remmen was mogelijk dankzij schijfremmen aan de voorzijde en trommels achter. Het remcircuit was hydraulisch. De versnellingsbak kende vier volledig gesynchroniseerde verzetten voorwaarts. Optioneel was deze uit te rusten met een overdrive.
triumph-tr4-afbeelding

Prachtcombinatie

De TR4 betekende méér dan oude wijn in nieuwe zakken. Michelotti slaagde erin om een ultieme combinatie te vinden tussen elegantie en sportiviteit. De lange en hoge neus met een aansprekende doorlopende grille en grote kijkers was een echte TR4 karakteristiek. En de diepe zit, die uitzicht bood op een fraai afgewerkt dashboard met tal van meters, gaf het sportieve gevoel extra cachet. Ronde vormen en scherpe lijnen zorgden voor een fraaie combinatie.

Evolutie: de TR4A

In 1965 werd de TR4 opgevolgd door de TR4A. De grootste aanpassing vond plaats binnen de ophangingssystematiek. Aan de voorzijde bleef alles zoals het was; aan de achterzijde kreeg de TR4A trekkende draagarmen en schroefveren. Het resulteerde in een meer comfortabele wegligging. In Amerika kwam het evenwel voor dat om prijstechnische redenen de oude configuratie van de TR4 werd gebruikt. Motorisch vonden er lichte wijzigingen plaats, waardoor het vermogen van 100 naar 104 PK steeg. Cosmetisch gezien vielen de extra lampjes aan de voorzijde op. En het dashboard werd nu voorzien van een fineerhouten laag. In Amerika werd dit overigens ook al in de TR4 gebruikt. Voor Europa was het nieuw. Nog een detail: de handrem verhuisde van plek en bevond zich nu op de midden tunnel. Uiteindelijk werd de TR4A opgevolgd door de uiterlijk sterk overeenkomende TR5, die met een zes in lijn 2.498cc motor werd geleverd.

Aansprekende klassiekers

Welke versie we ook bespreken: de Triumph TR4 en TR4A waren schoolvoorbeelden van de combinatie van beproefde techniek en cosmetische aanpassingen aan de eisen des tijds. Het waren prachtige wagens die tevens dankzij deelname aan tal van rally’s bijdroegen aan het aansprekende imago.  Aansprekende klassiekers bovendien, die nog steeds in staat zijn om pure begeerte op te wekken. Coventry, gaat u alstublieft weer zulke auto’s bouwen?

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X