Artikelen

Trikes…. Vreemd maar grappig

By  | 

(VW) Trikes. Je ziet ze best veel

En administratief zijn het best vaak klassiekers. De meesten ervan zijn gebaseerd op het achterstuk van het onderstel van een Kever. Het zijn pure fun-machines. Maar hun ‘roots’ liggen in de utiliteitshoek.

Harley Trikes

Motorfietsen waren dingen voor sukkels die geen auto konden betalen. Zijspannen waren er voor mensen die hun liefdeleven met de aanwas van extra familie beloond zagen en voor kleine ondernemers. Die kleine ondernemers gebruikten dat derde wiel als drager voor hun handel of gereedschap.

 

Maar een zijspancombinatie leek toch nog teveel op een motorfiets en stuurde raar vanwege de asymetrische opzet en aandrijving. Dat moest beter kunnen. Dat kon beter met een as aan de achterkant met twee wielen op dezelfde lijn. De Harley Servicars waren en zijn daar de mooiste voorbeelden van. En of ze een goed idee waren? Ze werden gemaakt van 1932 tot 1973.

VW trikes

Dat soort werkpaarden had nut. De latere trend om het motordeel plus aandrijving van VW Kevers als aandrijfunit voor trikes te gaan bouwen was letterlijk nutteloos. Het was een in de USA bedacht lifestyleding. En het idee werd breed opgepakt. Ze worden tot op de dag van vandaag gebouwd en grappig genoeg maken veel berijders er gewoon veel kilometers mee. Je ziet ze heel vaak in ritten met op enigerlei gehandicapten die vroeger alleen in zijspanbakken mee reden.


Het aan elkaar knopen van zeg maar ‘de voorkant van een motor’ en een stuk achterkant van een VW is niet niks. En hoe je ook je best doet om de constructie tussen aandrijfunit en balhoofd zo strak mogelijk te houden; er blijft een heel raar fenomeen: die voorkant is veel te licht. Dus zelfs met een 1200 cc Keverblok maak je constant wheelies. Het oprekken van de wielbasis hielp daar tegen. En toen we onlangs aan zo’n trike sleutelden vonden, we nog een dingetje waardoor de voorkant aan de grond bleef. De voorvork inclusief voorwiel en remmerij woog meer dan 1oo kilo.

‘Lijkt nergens op’

De testrit nadat we het spul weer in elkaar hadden, liet zien dat rijden op zo’n VW trike ‘nergens op lijkt’. Dat bedoelen we dan in de zin van wat wij als wegligging zien, maar ook qua stuurgedrag. Het is geen motor, het is geen zijspancombinatie, het is geen auto…

De eerste generatie VW trikes was vrij basic

Maar omdat het concept Amerikaans was en glasvezel versterkt polyester de Grootste Goddelijke Vormgever in mensen kan waarmaken, werd het bodywork van de driewielers steeds uitbundiger, luxer, groter en grootser.

Ook vrijheid & lifestyle moeten natuurlijk wel VEILIG!

Omdat vrijheid en lifestyle ook wel veilig moeten blijven kwamen er allerlei regels wat spatborden, verlichting en beenbescherming betreft. Dat laatste had als resultaat dat ‘moderner’ trikes nu met een hele werkvloer aan steigerpijp rondrijden, waar vroeger eventuele klappers werden opgevangen door de forward-controls en enkels van de piloot.

Ondanks de uiterst positieve inbreng van trikerijders bij tochten voor gehandicapten, zitten deze voertuigen voor ons ergens in het schaduwgebied tussen klassieker en motorfiets. Maar het geluid van een vrij ademend Kever (Porsche, Subaru of Harleyblok) is en blijft hartverwarmend.

Er is een aantal bedrijven dat zich heeft gespecialiseerd in trikes op VW basis.

Pas even op bij impulsaankopen in de VS: de kans een klassieke VW trike hier op kenteken te krijgen is beperkt. De machines van die bedrijven zijn wel op kenteken te krijgen omdat ze fabrikant zijn. Rewaco is in die hoek een staande naam.

Maar weet dat je na een dag sturen in je T-shirt akelige zonnebrand kunt oplopen.

 

De evolutieleer bewezen…

Trikes

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Daniel Helsen

    20 november, 2019 at 18:38

    “Je ziet ze heel vaak in ritten met op enigerlei gehandicapten die vroeger alleen in zijspanbakken mee reden.”

    WTF? Ten eerste worden “geh……” liever personen met een beperking genoemd, of andersvaliden…
    Ten tweede, wat voor een zinsbouw is dit:
    met op enigerlei gehandicapten ?

    Foei redactie!

  2. Jan van Lunteren

    30 maart, 2019 at 10:28

    In de file staan bij drukte en nat worden als het regent, niet het meest ideale vervoermiddel…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *