in

Sbarro Challenge. Concrete kolder

Sbarro Challenge. Concrete kolder
ER Classics Desktop 2022

Franco Sbarro heeft beslist gevoel voor humor. De Sbarro Challenge moet hij tijdens een gierende lachbui ontworpen hebben. En was het niet op dat moment, dan kreeg de creatieve Zwitser er toch op zijn minst een toen iemand deze uitzinnige creatie daadwerkelijk kocht.

Catwalk

Dat werd zelfs de slappe lach, want hij verkocht er uiteindelijk maar liefst tien exemplaren van. Waarschijnlijk aan eenzelfde types als de uitbundige elite die zich langs de beroemde catwalks van Parijs en Milaan bijna permanent beneveld zat te vergapen aan de ene na de andere idiote, slechtzittende en onpraktische creatie. Want dat was de Sbarro Challenge ook, idioot en onpraktisch. Maar hij zat niet slecht. Het interieur werd volledig op maat gemaakt voor de toekomstige eigenaar, inclusief de zitplaatsen. Die waren namelijk niet verstelbaar. Ze waren wel bekleed met Connolly-leer, evenals de rest van het interieur. Daarin was uiteraard veel meer te beleven, tot een heuse televisie met VHS-videorecorder aan toe. Nu is daar alleen de kringloopwinkel nog blij mee, in 1985 iedereen.


Cw-waarde

In dat jaar introduceerde Sbarro de Sbarro Challenge op de Motorshow van Genève. Onderhuids was deze unieke supercar voornamelijk gebaseerd op bestaande Mercedes-Benz techniek. In de dikke kont was zo’n Duitse V8 van 5 liter gemonteerd, die met behulp van een dubbele turbo een slordige 350 pk op de achterwielen losliet. De transmissie kwam echter van een Jeep Cherokee, ergens moest men blijkbaar toch binnen bepaalde perken blijven. Dat lukte bij zijn luchtweerstandscoëfficient fenomenaal: een Cw-waarde van alleen maar 0,26 is zelfs vandaag de dag nog uniek te noemen en dat was natuurlijk zijn bestaansrecht. Of toch op zijn minst het excuus voor zijn kolderieke wigvorm.

Dure grap

Het automobiele equivalent van een deurstopper. En net als de voor die potsierlijke welvaarts-oprispingen op de catwalk, was er oprechte belangstelling voor. Wat de kopers ermee wilden uitstralen was niet helemaal duidelijk, waarschijnlijk niet eens voor Sbarro zelf. Hij moet zelf ook hebben gedacht aan een uit de hand gelopen grap. Maar wel een dure, meteen maar even doorpakken: Franco vroeg met een stalen gezicht ruim 300.000 Zwitserse Francs voor deze Matchbox-madness op ware grootte. Dat was omgerekend, nog zonder belastingen, zomaar 450.000 ouderwetse guldens, toen ruwweg de waarde van een gehucht. Daar sloeg praalzucht echter totaal niet aan. Een Sbarro Challenge was toch de betere optie ter bevrediging van doorlopend opspelende ijdeltuiterij, een sterk miskende aandoening.

Weglaten

Die kon enigszins verzacht worden met de opgewaardeerde Sbarro Challenge Ⅱ en Ⅲ. De techniek in deze latere versies was afkomstig van Porsche, voortaan roffelde achterin een zescilinder boxermotor met turbo van 3,3 liter, met 300 en 400 pk. Het dashboard was ook herkenbaar van Stuttgartse afkomst, met behoud van de grappen grollen uit de eerste versie. Opnieuw tv en video en ook de uiterst vooruitstrevende achteruitkijkcamera zat bij de latere versies weer opzichtig in de bolle bips gemonteerd. De Sbarro Challenge was er de auto niet naar om iets te verhullen. Behalve bij de buitenspiegels leek de kunst van het weglaten bepaald niet consequent toegepast te zijn op deze uitslover. Maar schijn bedriegt. Neem de twee uitklappende spoilers bovenop de cabine, als airbrake. Dat lijkt voor de modale leek overbodig, maar is in werkelijkheid onmisbaar op elke boulevard. Of een roterende ruitenwisser, een absolute noodzaak voor notoire mooiweercoureurs. De immense voorruit zakte desgewenst in zijn geheel naar beneden, als alternatief zonnedak. Maar natuurlijk vooral om het volk een blik te gunnen op de dienstdoende bon vivant. Alle bare necessities waren dus aanwezig.

Leuren

Van de tien gebouwde exemplaren is nummer zeven de bekendste, het is de enige versie met vier zitplaatsen. Maar deze Sbarro Challenge is vooral bekend omdat er al jaren tevergeefs mee wordt geleurd op het internet. Van oorsprong wit, werd dit inmiddels grijze exemplaar al diverse malen te koop aangeboden, zonder ooit een vraagprijs te vermelden. Maar niemand durft blijkbaar. Ook het feit dat de eerste eigenaar niemand minder was dan Yves Saint Laurent trok nog niemand over de streep. En waar kenden we die ook alweer van? Ach, ja, de catwalk…

Abonneer nu en krijg AMK elke maand voor maar € 3,75.

8 Reacties

Geef een reactie
  1. Sbarro heeft meerdere indrukwekkende modellen gemaakt.
    Persoonlijk vind ik de Sbarro Lola replica de mooiste creatie uit zijn gamma.
    Sbarro is in ieder geval een creatief en productief persoon waarvan er veel te weinig zijn op deze wereld.

    • Deze Lola replica van Sbarro had in 1969 maar liefst 500 pk en een top van 310 km/uur.
      Was dus, naast deze Challenge, eveneens een duur speeltje voor de financieel beter gesitueerden onder ons,

  2. Sorry voor de schrijver van dit onbegrijpelijk negatieve artikel, maar ik (als trouwe volger) vind dit een fantastische auto om te zien!! En zo te lezen op vele fronten zijn tijd ver vooruit. Waarom niet een greintje waardering?

  3. Doet me een beetje denken aan de Gillet Vertigo. Wordt nog steeds gebouwd en verkocht geloof ik, tegen exorbitant hoge prijzen en ook in zeer beperkte aantallen. Net als de Sbarro het geesteskind van een genie uit een klein landje dat tegenwoordig niet veel meer voorstelt qua automerken… nee niet Zwitserland, maar… België!

  4. ….durf naar het lezen van dit stuk eigenlijk niet te zeggen: ik vind hem verschrikkelijk….MOOI !
    Wat een pracht van een exoot en het verband leggen met “ de kitcar” zoals Peter hiervoor geschreven heeft treft mijn gevoel over deze wagen exact !………. en ik rij regelmatig met de mijne. ( Sylva Leader)

  5. De jaren 80 waren een heerlijke periode om zich uit te leven op autodesigngebied d.m.v. kit Cars, vaak op oude Triumph of leverchassis.
    Het waren steeds extreme creaties waar de creativiteit ongeremd zijn werk kon doen. Hypermodern of ultraklassiek, ze waren steeds shockerend mooi t.o.v. de lelijke vierkante lelijke jaren 80 modellen die er toen te koop waren bij de dealers.
    In tegenstelling tot deze extreem dure Sbarro, waren de meeste kit Cars zeer betaalbaar en eerder bedoeld voor het grote publiek. Apal, Nova, van Clee, Ruska, Custoca, etc …
    Ik kon me vroeger echt vergapen aan dit soort creaties. Helaas zijn in de jaren 90 het meeste initiatieven op Kit car gebied de nek omgedraaid.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Alfa Romeo Spider 2.0 (1985) van Johan. Het Alfa-hart spreekt.

Alfa Romeo Spider 2.0 (1985) van Johan. Het Alfa-hart spreekt.

Audi TT. Rijden met een magistrale future classic

Audi TT. Rijden met een extravagante future classic