Sluitingsdatum augustusnummer -> 16 juni
Rover SD1 50 jaar: veertig SD1’s bij Metropole in Druten
Veertig Rover SD1’s bij elkaar is geen alledaags beeld, zeker niet van een model dat ooit nadrukkelijk brak met de klassieke Rover-sfeer van hout, leder en ingetogen deftigheid. Op 17 mei 2026 stond automuseum Metropole in Druten in het teken van vijftig jaar SD1. De bijeenkomst werd georganiseerd door Roy Barské en Johan Löwik.
De opkomst liet meteen zien hoe breed de SD1-familie binnen de liefhebberij is geworden. Deelnemers kwamen uit België, Duitsland en Noorwegen, en bijna alle typen waren vertegenwoordigd: van de 2000 tot en met de 3500 Vitesse. Alleen de 2400 turbodiesel ontbrak. Die bestaat nog wel in Nederland, maar er was geen exemplaar met geldige apk-keuring aanwezig.
Italiaanse lijnen, Engelse problemen
De Rover 3500 SD1 verscheen als een opvallend moderne auto. Ontwerper David Bache liet zich voor de voorzijde inspireren door de Ferrari GTB/4 Daytona en voor de achterzijde door de Maserati Indy. Ook de carrosserievorm was voor Rover een duidelijke koerswijziging: een vijfdeurs hatchback/fastback, met grote achterklep en aflopende achterlijn, gecombineerd met een achtcilindermotor.
De SD1 had daarmee veel in huis, maar hij kwam op de markt in een zware periode voor de Engelse auto-industrie. Dat merkte ook Rover. Elektrische storingen, waterlekkages en roest kwamen veelvuldig voor. Bovendien was de auto voor traditionele Rover-rijders een flinke stap weg van wat zij kenden. Vooral het ontbreken van leder en hout in het interieur maakte de overstap vanaf bijvoorbeeld een P6 minder vanzelfsprekend. Tegelijk wist Rover met de SD1 ook nieuwe klanten te bereiken.
Meer motoren en meer Rover-sfeer
In 1977 kwamen de SD1 2300 en 2600 met zescilindermotor beschikbaar. Die uitvoeringen hielpen de verkoop, al bleef betrouwbaarheid een gevoelig punt. Begin jaren tachtig probeerde Rover ook de meer traditioneel ingestelde klant terug te halen. In 1981 verscheen de Vanden Plas, een naam die verwees naar de Belgische koetsenbouwer en op verschillende Engelse luxe auto’s werd gebruikt.
De SD1 Vanden Plas kreeg lederen bekleding, een elektrisch schuifdak, hoogpolige vloermatten en houtaccenten op dashboard en portieren. Daarmee keerde een deel van de klassieke Rover-uitstraling terug, maar dan in een carrosserie die duidelijk uit een andere ontwerpperiode stamde.
In 1982 verhuisde de productie van Solihull naar Cowley. De SD1 kreeg daarna een facelift met een nieuwe neus, waarbij de verzonken koplampen gelijk kwamen te liggen met de motorkap. Ook de grotere achterruit, kunststof bumpers, een voorspoiler en een nieuw dashboard hoorden bij de modernisering.
Het motorenaanbod werd verder uitgebreid met een 2 liter motor uit de Austin Princess en een 2400 turbodiesel van VM Motori. Ook technisch veranderde er het nodige: de automatische transmissies van Borg Warner maakten plaats voor GM 400-automaten.
Voor het sportievere imago kwam de 3500 Vitesse. Die uitvoering kreeg brandstofinjectie, goed voor 193 pk, en was uiterlijk herkenbaar aan een zwarte kunststof achterspoiler en de tekst “Vitesse” op de achterportieren. Ook de 3500 Vanden Plas werd leverbaar met injectiemotor; die uitvoering kreeg de naam Vanden Plas EFi.
De SD1 bleef niet beperkt tot de openbare weg. Rover zette het model ook in de race- en rallysport in. In 1984 won de SD1 het kampioenschap in het Britse BTCC. In 1986 eindigde de productie na 303.345 gebouwde exemplaren. De opvolger werd de Rover 800-serie.
Jubileummeeting bij Metropole
Bij de jubileummeeting in Druten maakte de variatie binnen de reeks het verhaal van de SD1 goed zichtbaar. De aanwezige auto’s liepen van 2000 tot 3500 Vitesse. Ook de Rally SD1 “Computer Vision” van Johan Löwik was aanwezig; Löwik rijdt zelf classic rally’s met deze auto.
Deelnemers bezochten tijdens de dag ook automuseum Metropole. Zo draaide de bijeenkomst niet alleen om aantallen en uitvoeringen, maar ook om een model dat liefhebbers kennen om zijn ontwerp, techniek en de bekende zwakke plekken die bij de SD1 horen.
Nog even verder lezen
Hier vind je nog een paar stukken die goed aansluiten op Rover SD1 Druten.
- De Rover SD1, de laatste (sle)Echte Rover
- Rover SD1 V8 Convertible. “Doe mij er maar één, zo’n open SD1!”
- Het kopen van een Rover P5 of P5B
- Rover 800
Hieronder vind je nog meer foto’s.
Heb zelf twee van die V8 uitvoeringen gehad, een automaat, en een met 5bak. Prince if darkness deed lucas alle eer aan, maar al mer al een fijne auto, en relatief zuinig oo de lange weg.
In begin jaren 80 gekeken en proef gereden in een SD1 2600 rond Eerbeek.
Stond als jonge occasion te koop.
Snel besloten om geen bod te doen: de motor miste vermogen, allerlei knopjes en schuifjes zaten vast of liepen stroef om maar wat te noemen. Durfde ook niet verder te zoeken naar een goed exemplaar: als deze Rovers na weinig km en jaren al zo gaar over kunnen komen, dan belooft dat niet veel goeds. Jammer, want het concept sprak me erg aan..
Helaas jammer dat men de Buick V8 niet noemt die River “leende” van GM !
Begin jaren 80 emigreerde mijn neef naar de USA. Zijn Rover 3500 VandenPlas kon hij helaas niet meenemen.
Omdat in België de wegenbelasting voor auto’s volgens cilinderinhoud berekend wordt, was de verkoop geen succes. Uiteindelijk is deze mooie, erg jonge luxe wagen per kilo verkocht aan een sloperij.
zonde…
Altijd al een van mijn favoriete modellen geweest blijft een mooi ontwerp