Artikelen

De Panel Van : Gewoon vrachtautootjes

By  | 

Panel vans zijn ‘busjes zonder ramen’. Utiliteitsvoertuigen van de kleinere en sobere soort. En daar doet het feit dat The A-Team een GMC ze heel oneigenlijk gebruikte niets aan af. In The A-Team zijn er trouwens vijf GMC-bestelbusjes gebruikt, waarvan er twee mooi en onbeschadigd moesten blijven (deze worden ook wel de ‘fotomodellen’ genoemd). Er zijn heel veel ‘onofficiële, vervangende’ vans gebruikt (ook van andere merken als Chevrolet en Ford). Dat waren de auto’s die zwart met de rode striping gebruikt werden voor het grove werk.

Geen brede velgen, geen V8’s

De panel vans, ook ‘delivery vans’ genoemd,  waren gebruiksvoorwerpen. Na de oorlog werden ze in grote aantallen gemaakt en er mag gezegd worden dat ze erg belangrijk zijn geweest voor de Amerikaanse economische groei na WOII. Want ze waren heel breed inzetbaar. Feitelijk waren ze de stedelijke tegenhangers van die heel grote andere groep ‘multitools’ in de States, de pick ups. Ze moesten goedkoop te produceren, eenvoudig en degelijk zijn. Want Amerikanen zijn bij uitstek lomp als het op onderhoudsgevoeligheid aankomt. Menige werkezel kreeg na zijn eerste jeugd niet veel meer onderhoud dan alleen het bijvullen van de olie. Gelukkig waren de constructies dermate overgedimensioneerd en feitelijk laag belast.

Ze waren taai

En zo bleven de panel vans maar lopen en lopen. Totdat ze echt op waren. Dan werden ze verlaten. Maar dat kon dus lang duren. En wat er niet opzat, dat kon niet kapot. Qua bouwkwaliteit kan op zijn best gezegd worden dat ze degelijk waren. Maar bij de productie waren zeker geen kwaliteitsbewakers betrokken die met pijnlijke nauwkeurigheid de correcte spleetbreedte tussen de panelen controleerden.

Onder dat bodywork zat techniek uit het jaar kruik. Een stevig chassis met daaronder aan de voorkant een drie en een halve liter zes- (of optioneel een achtcilinder). Zo’n zescilinder leverde een pk of 80-90. Automatische transmissies waren voor een beter slag volk bedacht. Daarbij is het grappig dat veel Amerikanen gewoon niet wisten wat ze met een handgeschakelde versnellingsbak aanmoesten. Ze hadden leren rijden in een automaat. En dat was het dan.


Er zijn best veel overlevenden

Door de grote aantallen die er geproduceerd zijn en door hun taaiheid, plus betere klimaatsomstandigheden zijn er toch nog best veel panel vans overgebleven in diverse staten van vermoeidheid. Maar door hun eenvoud en de nog steeds goede beschikbaarheid van onderdelen zijn ze goed en niet eens tegen de hoofdprijs te restaureren. Dat ze bij hun wedergeboorte vaak worden voorzien van een V8 en een automatische transmissie, dat is een dichterlijke vrijheid die de Amerikanen daarbij graag op de koop toenemen.

Mooi gedaan

Ons fotomodel, dat we bij Venema in Drempt troffen, is een eerlijke restauratie. De essentie van de auto is behouden. Hij heeft zijn originele zescilinder en is niet gepimpt. Als bedrijfsvoertuig is zo’n van hoogst gedateerd. Rijden doet zoiets als een vrachtwagentje. Maar voor kleinschalige inzet, als aandachtstrekker of uit pure nostalgie is zo’n panel van een topper. Bovendien past er een motorfiets in en kun je erin slapen.

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. Arjoan

    4 april, 2019 at 10:29

    Heb in zo’n auto leren rijden als klein ve ntje Ford flat head V 8, starten met een voetschakelaar, ik dacht bouwjaar 55.
    Ziet je niet veel, meer pick-ups

  2. Rjab

    3 april, 2019 at 22:18

    Lijkt mij (met automaat en ⛽️) een prima hondenauto. Ter vervanging van de V850. ?

  3. Ed van der Meulen

    3 april, 2019 at 22:10

    Tis inderdaad een plaat van een auto! Word je hebberig van ! Heb helaas niet ff € 24.900,00 klaarliggen ! ?

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *