Overal, in alle schuren…

De motormarkt voor moderne motoren heeft zo’n constipatie dat mijn zoon, die diergeneeskunde studeert, de eigenaar van een paard met zo’n koliek direct het recept voor paardebief in roomsaus met uien zou geven.

Vanuit de particuliere hoek zijn er legio aanbieders van nette motoren voor nette prijzen die het na drie jaar adverteren tegen een ooit redelijke prijs helemaal moe zijn. Het aanbod is groot, de vraag aanzienlijk minder. En vorige week sprak een oldskool motorzaakhouder nog: “Over twintig jaar is er geen motormarkt meer. Dan zijn er alleen nog maar liefhebbers van klassiekers.”

In de reguliere motorhandel is het nog de werkplaats die het schip drijvend houdt. Maar wanneer je lokale motorzaakuitbater pas geleden nog van zijn jongste dochtertje te horen kreeg: “Pappa, wat is dat eigenlijk ‘chocolade’?” dan besef je dat hij al die motorfietsen in zijn showroom daar niet uit hebberigheid koestert.

Vanuit die insteek was Wim al tijden gebiologeerd door de oudste advertenties op Internet verkoopsites. Hij was zoekend en had zijn eisenpakket geformuleerd in de zin dat hij een leuke motor wilde hebben die niks mocht kosten. Hij besliste conform de huidige marketing- en sales methodieken pro-actief op te gaan treden. Neuriënd plaatste hij een gratis oproepje in wat lokale krantjes: “Ik heb geen midlife crisis en zoek geen Harley. Maar als u een motorfiets hebt staan waar u toch niet meer op rijdt, wilt u me dan contacten?”

Een week later waren er 21 reacties binnen gekomen. Het grootste deel daarvan wilde Wim aan een Honda CB 500 of 550 helpen. De conditie van de machines varieerde van ‘Het zijn ongeveer vier dozen vol spul en het frame heb ik ook nog ergens staan.” tot: “Na de dood van mijn man staat de motor nu al 31 jaar onder een kleed in het stookhok van het huis.”
Er was ook iemand die een Imme aan bood. Iemand met een in de weg staande BMW R60/7.

Iemand die een oude motor achter in een schuur dacht te hebben staan en Wim die motor aanbood als hij hem helpen wilde die schuur leeg te halen.

Dat klonk als het betere jongensboekenwerk. De schuur was groot, vervallen en vol. Pas in het tweede weekend kwam het eind, en de motorfiets waarover was gesproken in zicht. Het gebeurt niet elke dag dat je als opruimhulpje een complete maar erg stoffige Velocette Venom als betaling in natura krijgt.
Het ding was na 40+ jaar slapen in een droge schuurhoek in een wat droevige, maar ongeschonden staat. Maar de buddy was door muizen aangevroten en de banden waren krokant verhard.

Wim forceerde een passend sombere blik. De eigenaar van de nu lege schuur mis-interpreteerde Wims camouflageblik. “Ja. Het ding is inderdaad nog minder dan dat ik me herinnerde. Maar het is dan ook wel vijftig jaar gelden dat mijn vader hem wegzette. Weet je wat? Ik geef je er 50 euro en een krat bier bij voor de hulp en het wegbrengen. En ik heb er nog wat oude foto’s van. Die mag je ook hebben. Wim heeft inmiddels een gloednieuwe Suzuki V-Strom 650 besteld en betaald en een BMW R60/7 gekocht om op te knappen. De V-Strom overwintert bij de dealer wiens dochtertje nu eindelijk weet hoe chocolade smaakt. De BMW staat op de hefbrug die hij ook van de opbrengst van de Venom kocht. Goed bezig.

Oh ja: help je buurman eens de schuur opruimen.