in

Ouwe motorblablabladen en onze onschuld – column

Ouwe motorblablabladen en onze onschuld
ER Classics Desktop 2022

Een paar dozen vol met weekblad ‘Motor’ uit 1970 en 1971. Toen was ik een jaar of zestien-zeventien en had een hoofd vol dromen over motorfietsen en meisjes. In die volgorde. Dat interesse-spanningsveld over de prettiger geboetseerde soort speelde en speelt natuurlijk al sinds het begin der tijden. Alleen hadden we toen nog niet zoveel genders. Maar met die motorfietsen zat het heel anders. Die waren net ontdekt!

Tenminste: de motorfietsen waarover je serieus kon dromen. Niet de dingen die je reed omdat je geen geld voor een auto had. Dat kwam omdat de Japanners de wereld aan het veroveren waren. Die Japanners zijn een gespleten volk. Daar zijn studies over gedaan en boeken over geschreven. Ze zijn pragmatisch en toekomstgericht. Vanuit mijn familie heb ik geleerd hoe ze met hun verlies van WOII en hun misdaden in die tijd omgingen. Voorbij is voorbij. Niet meer over praten. Ai… Dat was eigenlijk hetzelfde als wij na de politionele acties deden.


Wat anders dan maar: Japanners zijn erg status- en prestigegevoelig. Ook onder elkaar. Dat leidde er toe dat de Japanse motormakers na het definitieve statement van de Honda CB750 juichend tegenover elkaar op gingen bieden. En dat leidde tot de motorfietsen waar elke rechtgeaarde 16+ jarige Zündapp- of Kreidlerrijder de natste dromen van kreeg. Voor het eerst waren er grote, snelle uiterst dynamische motoren.

Nog mooier was dat dat moois niet eens alleen uit Japan kwam. Ducati had in die tijd de 750 cc L-twins bedacht. Laverda’s waren onoverwinnelijk tijdens langeafstandswedstrijden, de Benelli Tornado was de meeste toeren draaidende Britse motor die er ooit uit Italië was gekomen. De Yamaha XS650 was de beste motorfiets die BSA nooit gemaakt had. En met de ultratoeristische Moto Guzzi 750’ers werd zelfs dapper en niet onverdienstelijk geracet. De zware Suzuki en Kawasaki tweetakten met expansie-uitlaten gaven een heel nieuwe definitie van geluidsoverlast.

Kortom: in een wereld waarin de snelheidsbeperkingen nog vrij symbolisch waren, hadden we voor het eerst motorfietsen waarmee je in volle draf naar de Vogezen of Alpen in plaats van naar de dichtstbijzijnde dealer kon draven. Al dat moois was – doorgaans gefinancierd –  gewoon onder handbereik van de motorrijders die toen gemiddeld tientallen jaren jonger waren dan dat we nu zijn.

Voor die tijd had je natuurlijk ook zware, snelle en uiterst stoere motoren. De BSA Spitfires, de Velo Thuxtons, de Triumph en BSA driecilinders die al jaren voor de introductie van de CB750 productieklaar waren. Triumph Bonnevilles, zelfs Harley Sportsters. Maar in de onschuldig blije wereld van het begin van de seventies gingen al die dingen enorm stuk in confrontatie met de Britse legendes op hun sterfbed. De enige serieuze, zware, snelle motorfiets die niet alleen snel maar ook betrouwbaar was, was de BMW R69S. Maar die was een soort van onbetaalbaar.

Intussen was die nieuwe, dynamische generatie zo revolutionair dat de motorjournalistiek er ook helemaal verbijsterd door was. In teksten en testen lees je echt authentiek oprecht enthousiasme. Want alles was allemaal zo nieuw, zo verrassend, zo fris!

Abonneer nu, daar worden wij blij van en u straks ook als het eerste nummer in de bus valt

En voor de ‘invoerkant’, de importeurs en de dealers gold hetzelfde: Er werd een heel nieuwe wereld van adverteren ontdekt. Een blije, enthousiaste en nog niet door puur marketing gedreven wereld zonder hoog betaalde, dubbel extra betaalde creatievelingen en professionals. De wereld was nog vertederend in zijn onschuld.

En zo’n jaar of vijf na de introductie? Dan was al dat moois intussen betaalbaar voor de jongetjes die 16-17 waren toen ze geïntroduceerd werden. Een R75/5 voor 3.000 gulden, een Ducati 750 GT met een probleempje voor 2.000 gulden. Een Honda CB 750 K2 voor twee mille, een GT 500 Suzuki voor zeshonderd piek, een Triumph Trident T150V voor 2.500 gulden, een Suzuki GT750 met zijspan en Reimo 3-in-1 voor 2.750 gulden…. Een TX voor 1.000 gulden. Een Laverda SF voor 3.200 gulden… Ik heb ze allemaal gehad…

Dat is nu allemaal helemaal anders.

En dat is wel een beetje jammer

Lees meer columns via deze link.

Lees meer verhalen over klassieke motoren via deze link.

Ouwe motorblablabladen en onze onschuld
Ouwe motorblablabladen en onze onschuld
Uit de collectie van Rob van Wisper Classics…. En inmiddels duurder dan 1000 gulden

22 Reacties

Geef een reactie
  1. Een keer als 18 jarige op een Honda 500 four van een vriend gereden. Met knikkende knieen eraf gestapt en gezworen dat zoiets niets voor mij was. Ik had me waarschijnlijk al snel doodgereden, Wat was dat kicken met die motor.

  2. Heb best goede herinneringen aan mijn Engelse fietsen: mijn 1e, Norton ES 2 uit ‘56, was zo lek als een mandje, na revisie van top tot teen in eigen beheer kurkdroog, en echt betrouwbaar: ritjes naar Basel zonder problemen. Mijn 2e: BSA 500 SS, tot op de draad versleten gekocht, desondanks ook probleemloos(afgezien van een enkele kleinigheid) bereden(niet zonder een paar ltr olie op het bagagerek). Mijn 3e: Norton Commando 850 Interstate: na reparatie van een scheur in het versn bak huis ook oerbetrouwbaar. Tussendoor nog een Ducati 250 MK 3, zelf opgebouwd uit bij elkaar verzamelde delen(frame van 200 Elite onder het hooi vandaan), met Borrani’s, geprepareerd blokje, fabrieks megafoon, GP kuipje: volledig probleemloos en op dijkjes beduidend sneller dan Japanse 250 en 350 2 takten.
    Later Morini 350 Sport met de grimeca voorin, en een Honda 500 Turbo: geniaal ding.nu spijt, dat ik ze niet meer heb….

    • Britse fietsen waren op het laatst ‘af fabriek’vaak tamelijk slecht. Maar met liefde, kennis en toewijding kon er veel goedgemaakt worden. Ze gingen pas massaal dood in confrontatie met de Japanners uit die tijd. En Italianen kon je ook fijn voor elkaar krijgen. Slechte reputaties kregen de machines door slechte berijders en sterke verhalen in de kroeg. En na die slechte verhalen in de kroeg stapte je met tien pils in je mik op de motor om zo hard mogelijk naar huis te rijden…

  3. in tegenstelling tot Michiel kocht ik ipv een BMW R50 die voor mij veel te duur was een Harley die stukken goedkoper was en won daarmee bij de Vughtse Motortoerclub een puzzelrit waarvan de meeste leden niet blij waren. De oudste motor, het jongste lid en de langzaamste motor. Dat vond men eigenlijk niet kunnen. Dus toen zijn we zelf maar een clubje begonnen dat inmiddels al meer als 50 jaar bestaat. En Dolf het Duitse blad Das Motorrad was hier in Nederland ook te koop. Daarin werd met een Guzzi van Munchen naar Bremen gereden en weer terug. Gewoon om te zien wat er stuk ging. De Guzzi bleef heel. Later werd dit ook met een Electra Glide gedaan. Buiten een paar verloren chomedingetjes bleef ook die rijden. En een collega van me reed met zijn Laverda een tractor doormidden op wat nu de N65 is. Gelukkig vloog hij er overheen en kon hij het een beetje geschaafd en verkreukeld na vertellen. Maar ook uit die tijd zijn de eigenbouwers die een automotorblok in een frame knutselden. Het blijft een schitterende tijd.

    • Reinder, ik heb een H1 gehad 2 jaar mee gereden 50000 km gereden en alles overleefd .Het was een RAKET van een motor.
      Zou graag nog eens een ritje willen maken op een H1 het gevoel en gejank weer eens willen ervaren.

  4. Ik sluit mij helemaal aan bij Maarten.
    En zoals zo mooi beschreven in het alweer prachtige verhaal, verlekkerde ook ik mij als 16+ Zündapp piloot aan al dat lekkers op twee wielen. Omdat het ding een probleem had met één van de cilinders, waardoor uit die uitlaat het verbrande derivaat van motorolie walmde, heb ik hem toen maar niet gekocht. Nu kon ik mij wel voor mijn kop slaan 🤦‍♂️ De Honda CB350 had anders na alle jaren zeker hier nog gestaan en ik had hem nog steeds gereden.

  5. Ja Dolf en dan vergeet je natuurlijk ook de Ëngelse ziekte” te vermelden. Een virus erger dan Ebola of Corana. Ik kreeg dat een paar jaar voordat jij ging twijfelen tussen motoren en meisjes. Toen was de keuze ook beperkt, wat de Jap was nog niet verschenen. Na een Harley Liberator en BMW drama (zeg maar misstap), kwamen na de Matchlessen, Norton en BSA’s, een echte Triton 650. Maar toen ik in 71 mijn 1e Trident kocht, was ik dus wel echt geïnfecteerd. Ondanks alle slechte publiciteit rijdt ik nog steeds met die Triple. Vandaag met mijn vrouw zelfs een koninklijke rit door Zuid Holland. Er zijn er inmiddels een paar Triples bijgekomen maar ook een moderne Italiaan. Het vreemde van dit virus is dat je er niet vanaf komt, het Spaghetti monster staat al een jaar binnen.

    • Als je van je chronische aandoeningen kunt genieten, dan zit je goed. Mijn T150V is ook bijna 50D probleemloos geweest. Maar hij vroeg meer zorg n aandacht dan een nuffig prinsesje!

  6. Weer een schitterend verhaal en voor mij klopt het door dezelfde ervaringen uit die periode.
    Dat was de tijd dat je met een nieuwe Kawa een lang weekend naar Spanje kon voor de GP.
    Reistijd? Een dag heen en een dag terug. Geen snelheidslimieten op de autoweg.
    De komst van nieuwe modellen(en soms ook fabrikanten) was niet bij te houden.

  7. Super artikel, Dolf! Klasse. Met weemoed terug aan ‘Motor’ gedrukt op ‘pleepapier’, met namen als Notier & Harmsen, Heesse, Goethem, ennoem maar op. De eerste Cb750, RE5, etc. Ik heb 2 volle dozen, bij het oud-papier terug gehaald, daar waar mn ouwe heer de blaadjes had weggezet. Waar de Japanners elkaar aftroefden, terwijl de Engelsen en Duitsers met hun motoren in de marge verbeteringen aanbrachten, en de Italianen vrolijk tussendoor hobbelden. Leuk hoor!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Veterama Hockenheimring. Van 29 april tot en met 1 mei wordt het als vanouds

Veterama Hockenheim. Van 29 april tot en met 1 mei wordt het als vanouds

Porsche 944

Porsche 944 – rijden met een glimlach