Nieuws

Opsporing verzocht: Een rode Alpine A110

By  | 

Bij het opruimen van wat archiefspul kwamen we dit oude bestandje tegen. Er staan een paar foto’s van een Alpine A110 op die blijkbaar op weg is om dubbel stoer en extra snel te worden. De foto’s zijn zonder twijfel in Nederland genomen. En er staat zelfs een bijna herkenbaar persoon op een van de foto’s.

De vondst

Voor ons was dit bestandje nu passend in de rubriek ‘De vondst’. En we zijn ook meer dan nieuwsgierig of een lezer van dit bericht weet welke auto het betreft, van wie die Alpine nu is en wie de eigenaar er van is. We zien uw reacties graag tegemoet!

Een stukje geschiedenis

De Alpine A110 werd in 1962 gepresenterd op de Mondial de l’Automobile in Parijs als opvolger van de Alpine A108. Net zoals die A108 was de A110 grotendeels gebaseerd op onderdelen van Renault.

Een overdonderend succes

Beroemd werd de Alpine A110 kwam echter pas rond 1970, toen hij  grote rallysuccessen scoorde. Na veel nationale rally’s in Frankrijk te hebben gewonnen, werden ook veel overwinningen behaald op internationaal niveau. De meest roemruchte overwinning was die van de Rally van Monte Carlo in 1971 met de uit Zweden afkomstige Ove Andersson aan het stuur.

Maar dat was niet het eind van het verhaal

Nadat Renault Alpine 100% had overgenomen werd de Alpine A110 ingeschreven voor het Wereldkampioenschap Rally en daar werd de Renault Alpine A110 in 1973 de auto die het Wereldkampioenschap won. De Alpine werd tevens een exportproduct met West-Duitsland en Italië als grootste afnemers. In 1975 werd de A110 voor het laatst officieel door de fabriek ingezet. Hoewel er ditmaal vierkleps-motoren werden ingebouwd, kon de auto niet op tegen modernere concurrenten als de Lancia Stratos. De homologatie was echter geldig tot 1 januari 1984, dus de A110 werd nog vele malen ingezet door particulieren.

Ook voor gewone mensen

Voor de markt bleven de A110’s leverbaar in 1300- en 1600-vorm. Nog in 1975 kreeg de A110 de 1.647cc-motor. In juni 1977 tenslotte werd de laatste A110 gebouwd, een groene. In totaal bedroeg de productie zo’n tienduizend stuks, waarvan ongeveer een kwart bestond uit licentiebouw in het buitenland.

Fabricage door anderen

De Alpine is dus niet alleen in de fabriek van Alpine zelf gemaakt, maar ook in vele andere fabrieken over de hele wereld die de auto in licentie bouwden. Dat gebeurde in Spanje, Mexico, Brazilië en zelfs in Bulgarije. Over de (bouw)kwaliteit van die auto’s wordt wat gekibbeld. Maar ze zijn echt genoeg.

De afmetingen

De Renault Alpine is sierlijk, elegant en tegelijkertijd agressief en stoer. En hij is gemaakt in de tijd dat de gemiddelde Zuid Europeaan (zeg maar ‘iedereen onder Brussel’) ongeveer op 1 meter en 70 centimeter was afgezaagd. En een Zuid Italiaan van 1.67 meter was in die tijd echt niet klein.

De binnenafmetingen van de Renault Alpine A110 zijn op die maten afgestemd. Om het voorzichtig te stellen: een Nederlandse 50+ er van 1.87 meter en met een gewicht van 95 kilo (en dat is eigenlijk nog best netjes) moet conditioneel nog best goed opvouwbaar zijn om er in te passen. Of om er weer zelfstandig uit te kunnen komen.

Maar onder de streep zijn we dus reuze benieuwd naar de A110 op de foto’s.

Die zal intussen ook wel op zijn plek zitten

En wie herkent deze man, of deze mannen?

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. Bob van Soolingen

    24 mei, 2018 at 11:19

    Afgelopen zondag op een oldtimer festival in Liempde was een rode Alpine 110 aanwezig. Meer weet ik niet maar de organisatie misschien wel.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X