in ,

Opel Kadett B Coupé. Onderweg met een geliefde klassieker

In 1965 presenteerde Opel op de IAA in Frankfurt de Kadett B. De auto werd een succesnummer en werd tot in 1973 in tal van uitvoeringen gebouwd. Wij vonden bij Carrosso in Oldemarkt zo’n Kadett. Een Typ 92 coupé in de L-uitvoering uit 1971, gespoten in Pampasgrün en voorzien van de 1100 N motor. De Opel stond al een tijdje stil. De hoogste tijd dus om deze Kadett weer eens aan de omgeving toe te vertrouwen.


De Opel ziet er mooi uit en profiteert bovendien van de L-uitrusting. Dat betekent: chroomsierdelen, aluminium raamlijsten en een interieur dat indertijd mooi werd afgewerkt. De staat is origineel, er zijn alleen twijfels over de zwarte letters in de grille want officieel waren deze al vervallen in 1971. Nu we toch in de buurt van de motor zijn: ook onder de kap is alles netjes en vind je een balzaal aan ruimte. En een olievuldop die historisch gezien als één van de weinige onderdelen van deze auto niet klopt.

Mooie materialen, genoeg luxe

In de coupé zie je waarom je in de luxe versie zit. Achter het klassieke stuurwiel met drie naar voren gebogen spaken vind je een instrumentarium met links een watertemperatuur- en benzinemeter, een centraal geplaatste snelheidsmeter en aan de rechterzijde een zuiver lopend Kienzle uurwerk.

Fijne polstering

Verder zie je tapijt en mooi afgewerkte deurpanelen met links een kaarten vak. In het midden plaatste Opel de kortere pook, die omgeven is door een mooi paneel met Opel logo. En je vindt bijvoorbeeld mooi gepolsterd meubilair. Over polstering gesproken: dat geldt ook voor het dashboard, waar bovendien een diep en van bovenaf te openen kastje (of liever gezegd: kast) in is gemonteerd.

Ontwaken na lange stilstand

De Kadett ontwaakt na een lange stilstand en het duurt even voordat de 1078 cc OHV krachtbron mooi ronddraait. Eerst gebeurt dat op de handbediende choke, maar ook na een tijdje leidt deze nog een eigen leven. Pas na een langere periode loopt de motor mooi egaal, en kunnen wij de Kadett ook rijdend op waarde schatten. Ondanks de ooit opgegeven 45 DIN-PK van de 1078 cc motor maakt de Kadett best een kwieke indruk. De Opel trekt (in enige betrekkelijkheid) redelijk door tot een snelheid van 100 kilometer per uur, de bakverhoudingen (met een korte één en twee) helpen daar prima bij. De acceleratie voelt best levendig aan.

Levendig onderstel, levendig koetswerk.

Over levendig gesproken. het samenspel van demping en het redelijk beperkte absorptievermogen van de gemonteerde vering (inmiddels had de Kadett al schroefveren achter, naast een starre as en een panhardstang) verdient die kwalificatie ook. Het effect daarvan is een koetswerk dat constant in beweging is. De licht aanvoelende besturing vraagt daarnaast steeds om kleine rechtuitcorrecties. De beperkte tractie is daar mede debet aan en deze beinvloedt ook de remmanoeuvres. De Opel heeft moeite met het begrip koersvaste remstabiliteit. Bovendien trekt hij aan het einde van een (niet door een servo ondersteunde) remmanoeuvre sterk naar rechts, een exemplarisch gegeven. Dat duidt op de noodzaak van een inspectie van de reminstallatie. Tot slot: reeds bij een flauwe bocht is de rolneiging al behoorlijk groot. De historische bevindingen bevestigen ons beeld van de typische rijeigenschappen. Ook rond 1971 werden deze niet als sterkste punt van de Opel Kadett-B gezien.

Genoeg pluspunten, fijn meubilair, bedieningsgemak

Maar er is genoeg om Opels’ historische succesnummer te prijzen. De motor laat graag horen wat hij doet, maar de geluidsdemping is naar 1971-maatstaven redelijk in orde. De ook zijdelings prima ondersteunende voorstoelen zitten uitstekend en zij bieden ook een diepe en mooie zit. De bewegingsvrijheid aan boord is voldoende, dat geldt ook voor het bedieningsgemak. Knoppen en hendels zitten goed binnen handbereik. En via de korte pook schakel je met tamelijk korte verzetten en met gevoel door de vier gesynchroniseerde versnellingen.

Goede constructieve basis, wél onderhoud nodig

Constructief zit de Opel Kadett-B in de basis sowieso logisch in elkaar, en biedt hij vooral dankzij de van oudsher toch oer betrouwbare en feitelijk simpel te onderhouden techniek voldoende basis om er als klassiekerrijder nog lang plezier van te hebben. De voorwaarde is dan wel dat het reportage exemplaar écht een goede servicebeurt krijgt. En (op zijn minst) een inspectie van de al genoemde reminstallatie, de koeling, de choke en mogelijk pakkingen en rubbers is daarnaast echt aan te raden bij het reportage exemplaar, ook vanwege de lange stilstand van de Opel vóór onze rit.

Populair onderweg

Wanneer die zaken worden aangepakt dan heb je een klassieker te pakken waaraan je nog jarenlang veel authentiek plezier kunt beleven. Want de simpele techniek lijkt voor eeuwig te zijn gebouwd. Daarnaast doe je ook omstanders een plezier met de Kadett-B. Het aantal positieve reacties tijdens de impressie was behoorlijk. En een foto van een Opel Kadett-B doet het online ook altijd goed. Dat is niet voor niets, want hij roept mooie herinneringen op en is vandaag met zijn klassieke vormen een bezienswaardigheid. De Kadett-B is dus een graag geziene gast, zeker ook in de uitmonstering waarin wij hem reden.

Verklaring voor historisch succes

Herinneringen en nostalgische overwegingen zijn daarvoor niet de enige verklaringen. Wie vroeger een Kadett-B kocht wist dat hij of zij geen auto kocht met een uitgewogen rijgedrag. Maar die overweging legde het af tegen de wetenschap dat je dan wél een (ook dankzij de grote kofferruimte) praktisch bruikbare, goed in elkaar geschroefde, technisch eenvoudige en oer-betrouwbare gezinsauto in handen had. Een auto die bovendien vanwege een gunstig kostenplaatje de eigenaar financieel nooit voor hoofdbrekens stelde. Daarnaast kenden zeker de instapversies overzichtelijke aanschafprijzen.

Pretentieloos en geliefd

Voeg daarbij de pretentieloosheid van het veelzijdige modellengamma en de verklaring voor historische succes is daar. Want een Opel Kadett-B had véél, maar geen kapsones. Een luxe versie met een afwijkende carrosserie droeg bovendien bij aan de populariteit van deze modelreeks van Opel. Op een mooie voorjaarsdag in de omgeving van de Weerribben merkten wij, wat dat vandaag de dag betekent.

Met dank aan Carrosso, Oldemarkt 


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


 

 

11 Reacties

Geef een reactie
  1. In de jaren 80 en 90 deden wij regelmatig mee aan de drukbezochte auto-crossen in de Belgische en Nederlandse grensstreek. Indien mogelijk crosten wij (ik tenminste toch) met een Opel kadett. Dat waren tenminste auto’s waarop je kon rekenen en die bleven lopen, hoe hard je ze ook afbeulden! Een keer heb ik de cross gewonnen met zo een Opel, en die was in het midden doorgeknikt, de stoom vloog uit de kapotte radiator, maar de uitlaat was nog als nieuw en je hoorde het motortje dus amper draaien daar op de cross! Wel een geinig zicht natuurlijk. Ik wil maar zeggen, de betrouwbaarheid van zo een wagentje was legendarisch!!

  2. durk,ik heb er vroeger ook een gehad van1969 goud kleutig mischien ryd hy nog wel ergens was een beste auto veel plesier van gehad,.

  3. Prachtige wagen, koesteren en er mee rijden!

    Vroeger ook wel met B-Kadett gereden, de in de tekst genoemde voordelen kloppen inderdaad. En het genoemde rijgedrag ook: trager dan een Eend en zwabberen als een oude, doorweekte dweil. De auto die ‘wagenziekte’ zo ongeveer heeft uitgevonden. Maar ja, zoals Cor van der Laak al zei: “Kadett, hoeksteen van het gezin!”.

  4. Ik zie nog iets vreemds. Het luchtfilter is van het type oliebad en is van een eerdere serie Kadett. In deze serie hoort een plat luchtfilterhuis te zitten met een papieren element en een zomer- en winterstand. De wisselstroomdynamo past dan weer wel bij het bouwjaar. Eerder was er een gelijkstroomdynamo.

  5. Och ja, zo’n sportieve Opel coupe met een een N-motor die in zijn 1 en 2 best wel doortrekt is inderdaad een mooie terugblik op destijds….
    Je kunt inderdaad memoreren dat dit de ultieme sportwagen was voor Jan-de-arbeider-met-een-gezinnetje-waar-pa-stiekum-een-sport-wagentje-had-gekocht-om-de-blits-te-maken.
    In Frankrijk, Engeland en vooral Italië hadden ze er toch veel spannender familie sport auto’s voor. Mede daarom is zo’n Kadetje nu ook leuk, aandoenlijk zelfs.

  6. Die oliedop is beslist niet origineel, de grille ook niet. Maar staat hem wel. Desnoods past de originele tankdop ook als oliedop, dus daar is best aan te komen.

    Ik hoor nog tot de generatie die kan dromen hoe de B-Kadett ruikt, hoe de motor loopt en met welk geluid de deuren dichtslaan. Een pretentieloos werkpaard maar tegelijk was Opel zo slim om voor iedereen wel een Kadett te hebben: acht koetswerkvarianten, zeven motoren, drie uitrustingsniveaus en aan het einde nog vier speciale actiemodellen. Er is een wereld van verschil tussen de Kadett standaard met 1100N-motor en de Rallye Kadett 1900S om nog maar te zwijgen van de Olympia’s. Alle motoren zijn bij normaal gebruik en onderhoud nagenoeg onverwoestbaar.

    De Kadett was bedoeld om de Kever van zijn troon te stoten en dat lukte. Opzettelijk hebben de ontwerpers alle nadelen van de Kever bijna overdreven verbeterd: de Kadett had een kolossale kofferruimte, een soepele watergekoelde motor voorin (“waar hij thuishoort” volgens de folder), rondom voldoende glas en als een van de allereerste Europese auto’s zelfs rondom gebogen glas, een werkzame kachel, een voor die tijd goed comfort met laag geluidsniveau. Ook was de Kadett behoorlijk zuinig: de 1100N liep een keurige 1:14. Nadelen waren er ook: de voorspatborden waren zo dun als papier wegens de kreukelzones en gingen snel roesten. Ook was de Kadett door zijn kleine wielen en hoge opbouw zijwindgevoelig en zó lichtgewicht dat het veel uitmaakte of je er alleen of met vijf mensen in zat.

    De Kadett werd in 1968 de meestverkochte auto van Europa. Alleen in de bergen was hij minder sterk, door de al genoemde rare versnellingsverhoudingen met zijn korte 1 en 2 en daarna heel lange 3 en 4. Vandaar dat hij in Zwitserland (GM Biel) werd gebouwd als Opel Ascona 1700S. Die was potent genoeg om de Alpen te bedwingen maar is hier nooit verkocht.

  7. Prachtige auto in een dito kleur. Wanneer zie je die nog: puur, no-nonsense, eenvoudigweg mooi.

    De olievuldop valt me wel op: deze heeft bijna elke recente VW
    ‘Oil must not exceed maximum mark to avoid damage to catalyc converter’
    Ik vond deze tekst nooit grappig, tot nu in deze auto…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded.

Bianchi MT 61 legermotorfiets

Wat geven we ervoor?