Column

Een opberghoesje en mijn sympathie voor Citroën

By  | 

Een uurtje of acht ’s avonds. De buurman belt aan. “Erik, de lichten van de Picasso branden nog.” Ik ben verbaasd. Ik weet namelijk zeker dat ik de verlichting heb uitgeschakeld. Een korte blik op het voorsteven van de Citroën leert mij: de buurman heeft gelijk. Ik loop naar de auto, neem plaats, haal de verlichting van de automatische stand af, zet de lampen op reguliere wijze in werking en schakel de verlichting weer uit. Geen centje pijn, ook niet in de dagen erna.

Het is waarschijnlijk een onhandige actie geweest van mij.  Toch houdt het grapje met de verlichting mij even bezig. Ik besluit het instructieboekje te pakken en op zoek te gaan naar een nadere verklaring. Vergeefs. Ik druk het boekje weer terug in het opberg hoesje. Juist op dat moment realiseer ik mij weer eens waarom het merk Citroën mij altijd zo bekoort. Het komt mede door het naar canvas neigende stoffen hoesje met de gedrukte Double Chevron. Het tasje appelleert aan vrijheid. Tevens suggereert het vrijetijdsbeleving. Daarnaast is het een vingerwijzing naar alternatieve en eigenzinnige autobouw. Aan toegestane slordigheidjes, die de Citroën beleving juist versterken. Het appelleert aan Ami en Méhari. Aan alternatief en kaderloos denken. Aan open dak. Aan het meubilair van de allereerste 2 CV. Aan het Deux Chevaux geloof. Het tasje hóórt in een Citroën.

Eigen aardigheden

Het opberg tasje vertelt iets over de onvolkomenheden van een Citroën. Omissies in de afwerking. Of kleine, niet hinderlijke technische hiaten. Maar het vertelt vooral iets over de uitgangspunten die het Franse merk zeker in het verleden hanteerde bij het ontwerpen van haar auto’s. Ongedwongen vrijheid en tal van eigenaardigheden. Of eigen aardigheden, zoals mijn vader altijd zegt.

Familieliefde voor de Double Chevron

Hij kan het weten, zeker in relatie tot de vier Citroën modellen die wij vroeger thuis hadden. Er was altijd wel iets dat vraagtekens opriep. Vraagtekens, die beantwoord werden met extra liefde. Een liefde die, jaren nadat mijn ouders afscheid namen van het merk, tastbaar werd toen mijn vader en ik in 1995 de tentoonstelling over 75 jaar Citroën in de Amsterdamse Beurs van Berlage bezochten. Die tastbaarheid komt terug in de sympathie die ik voel als ik naar de Double Chevron op het stuurwiel van mijn Citroën kijk. Of een heel fijnzinnig ontworpen Citroën gadget zoals het bewuste opberg tasje uit het dashboardkastje pak.

Herinneringen

Dan koester ik de herinneringen aan de twee 2CV4 modellen en de twee GS-en van mijn ouders. Ik ontwaar dan het respect voor de XM die ik tijdens mijn stageperiode in 1993 regelmatig gebruikte, nog altijd één van de allerfijnste auto’s die ik mocht besturen. Dan denk ik aan de Xantia Break, die wij nog eens met vier personen huurden om naar de Franse wintersport contreien af te reizen. En beklijft de eigenzinnigheid van de Traction Avant van Tamme en Gepke Hansma, die de hoofdrol speelde in een AMK-reportage. En geniet ik van mijn Picasso, Nederland- en Europareiziger. Op zulke momenten ervaar ik sympathie voor veel Citroën modellen.

Goed in waar het écht om gaat

Het is een zwak. Een voor eeuwig verankerde merkliefde die ondubbelzinnig naar boven komt als ik besef: waar het echt om gaat, daar is een Citroën goed in. Als je er maar wat extra zorg en liefde aan besteedt. Zeker dan is Creative technologie geen holle marketingkreet, maar dékt hij de Citroën lading, ook onder het al jaren durende PSA-regime. Daarom voel vaak ik die typische Citroën sfeer. En die maakt zich ook van mij meester dankzij een alternatief maar gevoelsmatig o zo geraffineerd vormgegeven hoesje. Een onder de huid kruipend hoesje, dat ik af en toe even pak, maar eigenlijk nooit uit het dashboardkastje hoef te halen. Omdat mijn Citroën altijd functioneert. Op zijn eigen aardige en ongedwongen doordachte wijze.

Een wijze, die past bij iedere Citroën. Van 2CV tot DS. Van Traction Avant tot C6. Van Cactus tot Picasso. Het is een bijzonder merk. En dat is het!

2 Comments

  1. Leo

    24 april, 2017 at 12:50

    Ik wil ook een ‘like’ knopleo_top@hotmail.com

  2. Ulko Gosma

    23 april, 2017 at 22:50

    Waar zit de ‘like’ knop? Helemaal mee eens…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *