Praktijk en techniek

Mist, vonken en de bobine met de BX

By  | 

Wij rijden uit duurzaamheidsoverwegingen – een lang verhaal kort: klassieker rijden is duurzamer dan een Tesla rijden – ook gewoon dagelijks klassiek. Eén van die dagelijkse klassiekers is inmiddels nummer vijf uit een opeenvolgende reeks Citroën BX’sen. Zijn bijna perfecte uiterlijke staat bleek na aanschaf onderliggend leed te verhullen, maar dat pad is intussen ook al bijna gelopen. De kleine ‘Hydraulique’ deed zijn werk verder braaf.

Niet starten

Na ’s avonds keurig weggezet te zijn wilde hij de volgende dag niet starten. Dat was terwijl de mist nog als een klamme deken over het land lag. Dus de oplossing van het probleem leek voor de hand te liggen: vocht. De verdeler, de bobine en de bougiekabels kregen een douche met vocht verdrijver. Even wachten… Starten… Niks. Tenminste: niet lopen. De startmotor jengelde wel vrolijk rond. Spuitbussen zijn ook gereedschap. En remmenreiniger is een soort ‘start pilot 1.0’. Een straal remmenreiniger in de luchtfilter. Starten… Weer niks. Er werd een andere auto gepakt, mijn Lief ging naar haar werk en het thuisfront wachtte tot de mist weg was.

Geen vonken

Het even inpluggen van een scharrelbougie en dat ding tegen massa leggen maakte de zaak duidelijk: geen vonk.  Bij een auto als een BX 1400 met carburateur is het elektrische schema nog op Ed & Willem Bever niveau. Het ontstekingstraject is : accu, contactslot, bobine, het ontstekingsmoduul, de verdelerkap, rotor. En iedereen weet dat bobines nooit stuk gaan. Voor de goede orde werd er met de multimeter nog even gekeken of er spanning op de bobine stond als het contact aan stond: “Check!”

Met zijn buik op de grond

Het nadeel was toen dat de immobiele BX naar zijn aard plat op zijn buik op de grond lag, niet startte en daarom niet transportabel was. Dat op zijn buik liggen deed hij op zijn standaard parkeerplek, buiten. Aan de openbare weg. De neus van de BX stond strak tegen de groenstrook tussen parkeerplaats en het trottoir. En toen kreeg ik een déjà vu van veertig jaar geleden. Toen zat ik bij een temperatuur van om en nabij het vriespunt ook met mijn knieën op het gras te sleutelen. Het werd tijd voor koffie, bezinning en een telefoontje.

Duizenden digitale vrienden en volgers zijn natuurlijk top

Maar ik heb de omgang met echte mensen altijd meer gewaardeerd. Ik belde naar garage Berben in Ulft die vanaf de eerste BX in de familie altijd voorbeeldig het benodigde onderhoud en reparaties aan de Citroëns van Sylvia heeft uitgevoerd. Omdat de BX in zijn huidige situatie niet eenvoudig in Ulft te krijgen was werd de zaak alternatief aangepakt: “Ik heb hier een goede gebruikte verdeler, een ontstekingsmodule en zelfs een bobine liggen. Daarmee moet 95% van de startproblemen op te lossen zijn. Doorgaans is het de ontstekingsmodule die stuk is”.

De mist was opgetrokken

Ik stapte op een klassieke motorfiets en haalde de spullen op in Ulft. Een lang verhaal kort: Vervangen van de onstekingsmodule deed niets. Vervangen van de verdelerkap en rotor? De condensator dan? Ook niks.

De stekkeraansluiting tussen de gemonteerde bobine en de uit Ulft meegenomen bobine was anders. Bij de lokale elektrowinkel AMP stekkertjes met rare maten gescoord. Vier verloopdingetjes gemaakt om de stekker en de bobine bij elkaar te brengen. Als het niet kan zoals het moet, dan moet het zoals het kan. Starten. Lopen.

Uiteindelijk was het toch de bobine. Terwijl bobines dus eigenlijk nooit stuk gaan omdat ontstekingsmodules dat immers altijd doen.

 

De ‘Berben onstekingsreparatieset’. Alleen de bobine gaat niet terug

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

4 Comments

  1. Tommy

    24 november, 2018 at 21:31

    Als je klassiek rijdt, ligt het voor de hand om een ontstekingssetje op voorraad te hebben liggen. Dan rijdt je ook na zo’n storingkje 10 minuten later vrolijk weg.

    Duur is het spul doorgaans niet eens, zeker als je het rustig kan bestellen via een grote webwinkel, omdat het toch op voorraad komt te liggen.

    • Dolf Peeters

      26 november, 2018 at 10:41

      Gelijk heb je. Maar in dit geval was het wijsheid achteraf. Mijn Lief rijdt al 20 jaar BX. En dit was de eerste keer dat er problemen waren. Wel weer puur karakter; de BX heeft haar wel keurig thuis gebracht. Het probleem deed zich pas de volgende ochtend voor

  2. Dominique Boudt

    23 november, 2018 at 08:51

    Ontstekingsmodules van Ford Escort lieten het soms ook wel afweten. Ik had destijds een BX 1900 diesel. Zalige wagen. 200000km, nooit geen sleutel op gezet(uitgez. onderhoud)
    Dominique

  3. Ed van der Meulen

    22 november, 2018 at 08:12

    Leuk geschreven verhaal weer! Heel herkenbaar ! 😁😁😁

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X