in

MG MGB Roadster (1964) en Triumph Spitfire IV (1977) 

MG MGB Roadster (1964) en Triumph Spitfire IV (1977) 

De twee letters ‘MG’ hebben bij de liefhebbers een magische klank. MG stond synoniem voor een betaalbare en karakteristieke sportwagen en is nog altijd- zeker in de klassiekerwereld- een begrip. Dat geldt ook voor de Triumph wat ook een sportieve nazaat is van het Engelse merk. 

Door: Dirk de Jong

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

De traditie is zichtbaar voor de garage van Bé Loer, waar deze cabrio’s in Britisch style staan te pronken. Ze worden nu als schatten gekoesterd. Voor Bé zijn het ‘Things of beauty’. Bé Loer is in het dagelijks leven zelfstandig ondernemer in de bouw. 

Bé: “Onze lokale pizzabakker haalde in 1998 een Fiat 500 uit Italië, waarbij de interesse werd gewekt om deze te restaureren en weer een tweede leven te geven. Dat werd succesvol afgerond, waarna het vele jaren voor mij rustig werd op het klassiekerfront.” 

Triumph Spitfire MK IV 

“In 2017 liet ik mij door enthousiasme meeslepen, toen ik Hamburg de bewuste Spitfire in verwaarloosde staat aantrof. De auto stond te wachtten op een liefhebber die bereid was tijd, energie en euro’s te investeren. En zo werd op een zaterdag in september de Spitfire naar Nederland gehaald.” 

Niet opknappen maar restaureren 

“Binnen een jaar werd de auto volledig gestript en weer opgebouwd. Goede onderdelen werden behouden, schoongemaakt en hergebruikt. Slechte onderdelen werden vervangen. Van bodem tot dak, van voor- tot achterbumper, het complete motorblok en interieur werd vernieuwd of verbeterd. Daarmee kwam er een eind aan een periode van sleutelen en een periode van dakloos toeren kwam eraan. Heerlijk de essentie van het open rijden te ervaren: wind door je haar, tranende ogen en koude oren, maar ook genieten van de omgeving, en de geluiden van de natuur.” 

Triumph Spitfire IV (1977) 

Niet restaureren, maar wel opknappen

“De MG bleek een gestrand project te zijn dat al jaren stond te versloffen en de vraag was of ik zin had om deze over te nemen en weer op te bouwen. Als nijvere knutselaar kon ik die kans niet voorbij laten gaan om de MG- nu wel minder fanatiek- aan te pakken. Algehele restauratie was niet nodig. Al eerder was het Britse icoon deels gerestaureerd, dus nu meer opknappen, interieur volledig vernieuwen, lakwerk onderhanden nemen en onderdelen waar nodig vervangen. Nu staan er dus twee Engelse klassiekers mooi te zijn.” 

Het is wel duidelijk uit het verhaal dat Bé graag aandacht besteedt aan het automobiele verleden en daar volop van geniet. Het volgende project staat alweer in de steigers, een NSU Prinz van 1977. Dat het hebben en restaureren van klassiekers zijn leven verrijkt maakt zijn enthousiaste verhaal wel duidelijk.

MG MGB Roadster (1964)

14 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik woonde nog thuis, in Moerwijk, ik werkte fulltime en via via ik kon een B-GT kopen.
    De rubberbumper 47-NG-45 was mosterdgeel in België geleverd, hier wit gespoten, ik meen schade opgelopen en zo heb ik ‘m gekocht.
    Denkend aan de B-GT: De uittrekbare en vast te zetten choke handle, het geweldige cockpitje, dat grappige achterbankje, het korte pookje, de kapotte zekeringbox (voordat een monteur daarachter was), de restauratie met bakken roest in die drievoudige dorpels, de zilverzwarte rostyles, het 1800 blok met de 2 SU’s achter in de B-Kadett, het prachtige “Brooklands green” waarin ik de MG had laten spuiten, de puzzelritten, een vacuüm gezogen tank bij vliegveld Lelystad.
    Ik ik tijdens dit schrijven het kenteken in: zit er een praktisch verse APK op de GT. Wat leuk dat-ie nog rondsnort!!

  2. Na veel wikken en wegen heb ik mijn MG-B toch weggedaan. Wat er nog rest zijn de vele MG-B’s in 1:43 en een schilderij van de auto gemaakt door Lior Kimmel dat aan de muur hangt. Ze heeft plaatsgemaakt voor een Mercedes 190 Ponton A. Wat blijft zijn deze mooie verhalen en herinneringen

  3. Donald, Je schrijft over de juweeltjes ut Italië en Frankijk, maar wat gezegd over de juweeltjes uit Duitsland? De SL-reeks van het merk met de ster : ook niet te versmaden qua design en looks.
    William,
    (een fervent W-107 fan).

  4. beste redactie,
    mag ik het leuke artikel in amklassiek.nl van Dirk de Jong over MG-MGB-roadster 1964 en Triumph Spitfire 1977 plaatsen in MG-Nieuws (het clubblad van de MG Car Club Holland), natuurlijk met bronvermelding?
    Alvast bedankt voor jullie reactie

  5. Heb twee Spitfire’s gehad, en er meer onder gelegen dan in gezeten, maar ik zou er zo weer een kopen, als ik er nog in zou passen. Het zou waarschijnlijk mijn dood worden, maar wat een mooie dood…

  6. Helaas Henk. Bijna alle auto’s lijken op elkaar. De kleinste van een serie is in de was gekrompen, de grootste heeft steroïden. En ja, die spleetogen nemen alles over. En zolang wij, Westerlingen, eraan toegeven, en we steeds maar, (onnodige) spullen blijven kopen van daar, en regeringen dit non-democratische, autoritaire regime niet boycotten, (zoals zij met andere landen wèl doen), zal het voor ons nageslacht, NIET goedkomen!
    En ja, ook de Engelse auto’s uit die tijd blijven gelukkig bij de liefhebbers!

  7. Geweldige auto’s! Ik heb ze beide gehad (niet die van de foto natuurlijk). Zo jammer dat het VK sinds de jaren ‘70 in de zelfvernietigingsmode zit met een opleving in de jaren 2000 en een versnelling in het kwadraat nu. Ze bouwden toch altijd verdraaid leuke auto’s. Nu is MG niets meer dan een flets label op Chinese meuk. Zo triest.

  8. Ik heb begin zestiger jaren als jonge werktuigbouwer mijn auotechnische kennis aangevuld met de hele serie cursussen die BMC in Cowley (Oxford) en Longbridge (Birmingham) bood aan bv. zoons van Morris en Mg dealers. Geweldige tijd een aanzet om daarna terug in NL voor klanten van het ouderlijk dealerbedrijf auto’s van wat meer pk’s te voorzien en de import van sportstoelen, sturen en MG hardtops aan te pakken. Zelf reed ik toen een “tartan red” MGB met natuurlijk spaakwielen en overdrive. Voorkeur toen voor Pirelli Cinurato’s die het 6.000 tot max 20.000 km uithielden. Geweldige herinneringen.

  9. Hats off , wat ziet die Spitfire er gelikt uit. Boel werk. En net zoals Peter schreef, misschien komen
    er weer echt mooie autos uit over een paar jaar, en geen 12 vierkante meter real-estate op wielen.
    Zat toevallig achter een BMW X7 vanochtend, ik dacht eerst dat het een busje was,
    Groeten.

  10. Is de MG te koop? Ziet we fraai uit, meerdere plaatjes zijn welkom om een idee te geven van de binnenkant, zowel interieur als onder de motorkap.

  11. Het is opmerkelijk hoe de mentaliteit in 1980 plots veranderde en men plots een afkeer kreeg van alle soorten cabriolets. Lelijk vierkant was vanaf dan de schoonheidsnorm en de productie van zowat alle betaalbare Engelse cabriolets stopte (muv Mazda die als enigste de fakkel overnam met de MX)
    Na de periode met MPV ’s en stationswagens als schoonheidsideaal, lijken we nu weer hetzelfde fenomeen door te maken met die lelijke suv ‘s, die iedereen onder publieke druk nu als prachtig bestempeld.
    Tijden veranderen en mogelijk worden over een aantal jaren echte mooie auto’s weer de norm en suv’s lachwekkend lelijk. Wie weet…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *