Column

Klassiekers en Internet

By  | 

Of Internet nu een zegen of een vloek is? Het geeft in elk geval ook aan mensen met de intelligentie van een nat dweiltje, het soort mensen dat in betere tijden geketend in vochtige kerkers tegen zichzelf in bescherming werd genomen, de mogelijkheid om zich eens lekker breed te maken. Kijk maar eens op MP en Speurders. Bij een vraagprijs van vijf mille zijn er altijd grote geesten die met 500 euro beginnen te bieden. Dat doet me denken aan mijn diensttijd.

‘Zullen we neuken?”

Een pelotonsgenoot ging tijdens elke keer stappen strak op willekeurige meisjes af en vroeg dan met een hoopvolle blik in zijn ogen “Zullen we neuken”. Het kwam er nooit van, maar hij droomde er van dat er ooit een keer “Ja” gezegd zou worden. Ik verwacht dat hij nog steeds maagd is.

Een bevriende dealer kreeg op die manier bezoek van iemand die met opgestoken zeilen de zaak binnen kwam. De zaak was voor de bezoeker klip en klaar. Hij had via internet bij een particulier een youngtimer gekocht. Die motor was serieus stuk gegaan. De voormalige eigenaar adviseerde hem dan maar verhaal te gaan halen bij de dealer waar de motor in onderhoud was geweest. De zaak van onze vriend dus. Wat er nu precies aan de motor stuk was gegaan werd niet duidelijk.

Een boze klant

Terwijl zijn bezoek uitsluitend op ‘zenden’ bleef staan, keek de dealer in zijn bestanden. Het kenteken van de motor stond er in. Er was twee jaar geleden een nieuwe accu geplaatst. In het kolommetje ‘notities’ stond: “Klant had accu via internet gekocht”. Er was tien euro montageloon verrekend. Dat verhaal pikte de bezoeker natuurlijk niet. De verkoper van zijn kapotte motor had immers duidelijk gemaakt dat het aan hem niet had gelegen? En dan hier, in zo’n dure zaak je verantwoordelijkheid niet nemen? Een schande was het! Als hij niet ter plekke geholpen zou worden zou hij via FB en de fora de zaak eens glashelder maken. Dan zouden al zijn vrienden zien hoe klanten tegenwoordig behandeld werden in een motorzaak.

“U heeft geen vrienden”

Onze bevriende motordealer heeft alle water al onder alle bruggen door zien stromen. Hij koestert zijn klanten en zijn grenzen: “Ten eerste bent u geen klant en ten tweede denk ik niet dat u ook maar één vriend hebt. Ik vraag u de winkel te verlaten.”

Een keurige aanpak toch? Zelf heb ik de trotse traditie op elke transactie geld toe te leggen, of – volgens kenners – altijd te veel te betalen. Maar ik blijf er positief onder. Toen ik een bagagerek aanbod en daar vrijwel onmiddellijk een positieve reactie op kreeg maakte ik zowat een huppeltje van plezier. Of ik nog wat fotootjes op kon sturen? Bij zoveel positieve kooplust was dat geen probleem. Daarna volgde een mailwisseling met veel mitsen en maren en telkens weer verzetten afspraken om het rekje op te komen halen. Op de uiteindelijk toch maar definitief afgesproken datum, zelfs mijn positiviteit heeft zijn grenzen, kwam mijn gedroomde klant niet opdagen.

Gewoon rustig blijven

Ik stak er een sigaar bij op en haalde de schouders op. Vriend Mike, die beroepshalve in de internet verkoop zit, heeft in dit soort gevallen de troostende opmerking: “Wolkenlopers en steunzolen, dat zijn het.” De dag na de afspraak kreeg ik een mailtje: “Chips, ik was het helemaal vergeten, maar ik heb ergens anders een rekje gevonden. Met koffers en een spatbord. Maar die passen niet. Ik wil jouw spul graag komen halen.”

Ik heb geantwoord dat ik hoopte dat hij bij zijn vrouw zo’n lang voorspel niet zou laten eindigen in een snelle wip bij de buurvrouw. In de tussentijd is het redelijk weer. Ik heb een andere motor gekocht en heb nu ernstig ruimtegebrek in de garage. Misschien had ik gewoon een brommer in moeten ruilen. Plaatsgebrek is een goede reden om afscheid te nemen. Toch?

Maar dat vond ik zielig voor hem. Ik wilde graag weten bij wie hij terecht zou komen. Maar om de motor die nu zo in de weg staat op internet te zetten? Ik heb er eigenlijk niet zo’n zin in. Ik koester mijn vertrouwen in de mensen. Ik vraag wel eens wat rond binnen de vriendenkring.

Internet



Ook leuk om te lezen…

contentbanner

Nu in de winkel

Het novembernummer van Auto Motor Klassiek, met deze maand onder andere restauratieverslagen van de NSU Prinz, b en een Rabeneick prototype. Heel bijzonder is de Honda City, sowieso bijna niet gezien in Europa en deze is ook nog eens nieuw.

En verder:

  • Rover P5B Coupé
  • Laverda RGS
  • Shelter en andere dwergauto’s
  • 40 jaar Lancia Delta
  • Oldtimer en Classic Cars Leek

En meer dan 25 pagina's nieuws, technische tips, evenementenverslagen, previews en ruim 40 pagina's oldtimers te koop. Abonneer nu en bespaar bijna 40% per maand.

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    7 Comments

    1. Barry Kamp

      19 mei, 2019 at 00:22

      Wat een feest van herkenning. Kon ik vandaag weer eens lachen, bedankt Dolf

      • Dolf Peeters

        19 mei, 2019 at 10:59

        Ik heb er zelf wel eens bijna om moeten huilen. Ooit had ik een SP III te koop. Belt er iemand uit Venlo met een heel verhaal. Ik zei hem dat hij een heel ander motor moest zoeken omdat zo’n SP hem niet gelukkig zou maken. Hij wilde toch komen kijken. Het zal wel… Komt er anderhalf uur later een man aanlopen. Onze hond keek hem al wat argwanend aan. Man loopt naar de SP. Zegt: “de kleur staat me ook niet erg aan”. Draait zich om. Loopt weg. Ik denk dat het die man uit Venlo was…

    2. Ed van der Meulen

      18 mei, 2019 at 21:51

      De intelligentie van een nat dweiltje ? ????????

      • Dolf Peeters

        19 mei, 2019 at 11:00

        En als je zo’n ding een poosje laat liggen, dan gaat hij ook nog heel raar aanvoelen…

    3. Rjab

      18 mei, 2019 at 21:08

      Is de motor die ‘in de weg staat’ de Guzzi?

      • Dolf Peeters

        19 mei, 2019 at 10:55

        Niet ‘de’Guzzi. Ik heb er drie. Maar twee daarvan zijn Cali 3’s. Mijn gewone Cali drie is een geteisterd werkpaard dat tegen de drie ton loopt. Die hou ik voor ongeveer altijd. Ondanks het feit dat er al een baard met een hipster er achter was die eer serieus geld voor wilde bieden. Want “Oh wat een doorleefd patina! ” Maar ik kon een heel nette late Cali 3 met spaakwielen kopen. En dan ga je dromen over een Cali Cafe Racer.Vanwege die spaakwielen. En nette Cali 3 spullen worden aardig schaars. Dus ik dacht het project een stuk te financieren met de verkoop van Origineel Cali spul. Maar ik vind, na wat poetswerk & nalopen, het ding te netjes, te mooi en te goed om hem om te bouwen. Ondanks de spaakwielen 🙂 Als hij weg is, dan koop ik een kleine Guzzi om om te verbouwen. Die kleine Guzzies zijn geen drop waard en toch leuk. En – niet onbelangrijk – zo’n Guzzietje neemt ook minder plek in in de garage 🙂 Want ruimte is altijd een pijnpunt…. Vraag beantwoord?

        • Rjab

          19 mei, 2019 at 21:59

          ?
          Ik heb mijn ‘ruimteprobleem’ op kunnen lossen door voor €50 pmnd op 50 m afstand een leegstaande kas te huren. Mijn tijdprobleem is blijven plakken. M.a.g. Dat t reviseren v.d. GWing 1100 carbs zo langzaam gaat dat ik details vergeet van hoe ze ook al weer in mekaar zaten?. Ultrasoon Alibaba-bad werkt suuuuper. Dat dan weer wel. En heb op MP een jaar jonger set carbs gescoord MET uitschroefbare stationairsproeiers. Die waren (waarsch door te weinig rijden ) sinds aanschaf een drama. Ik kom zo langzamerhand tot de ontdekking dat een GWing niet makkelijk ‘servicebaar’ is. Maar ja financieel zit vervangen er niet in.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *