in

Klassiekers en honden uit het asiel

De eerste Citroen BX van mijn Lief was een toevalstreffer. Ik kocht hen op de dag van haar afrijden. Onze honden komen doorgaans ook niet van de ‘dealer’ vandaan. De laatste drie hebben een asielverleden. En voor de mensen die nu mompelen: “Maar bij een asielhond weet je niets van zijn verleden”. Bedenk eens wat je van de voorhistorie van je partner weet. En doorgaans gaat dat toch ook allemaal aardig goed?

Terp was een kruising van iets met iets anders

Maar er zaten jachtgenen in en ze was hoogst getraumatiseerd vanwege het als pup opgroeien tussen vier kleine kinderen en een uitlaatbeleid van “Deur open plassen, poepen en weer naar binnen”. We besloten Terp in dienst te nemen en gingen voor de derde keer naar het asiel in Velp. Terp had tijdens de vorige twee sessies haar plan blijkbaar al getrokken: Toen ze aangelijnd was zette ze met de buik net boven de grond en met tractie op alle aandrijvingsmogelijkheden koers naar de BX die ze al eerder had gezien en die met open klep stond te wachten. In de negen jaar dat Terp bij ons was, was een BX nadrukkelijk ‘het ding dat haar van het asiel weg had gebracht’. Terp is al weer een poos dood. Maar haar altijd hyperactieve neus blijft in herinnering. Ze wilde altijd ruiken. Daarom reden we altijd met een achterraam op een kier. En dat is dus de nog steeds staande opmerking: “Doe jij de snuifschuif even open?”

Wammes was gevangen in de buurt van Ulft

Hij was heel duidelijk zwaar mishandeld geweest. Hij was angst op poten. Dus voor dat soort kneuzen hoef je helemaal geen hond uit een Roemeense of Poolse broodfokkerij te halen. Hier in Nederland zijn ook mensen die hun dieren slecht behandelen. Het asiel was voor Wammes zijn eerste veilige plek. We zagen dat er een goed beest in Wammes zat en besloten hem te nemen. Toen we hem op gingen halen was er paniek. De eerste twee ontmoetingen waren voorzichtig positief geweest. Maar van het asielterrein af? Een BX in? No way! We hadden onze zoon bij ons omdat die toch ook nog bij de roedel hoorde. Leander is groot en sterk. Dus hij tilde de asielzoeker op om hem in de BX te zetten. Het zal niet vanwege een hekel aan Citroëns zijn geweest, maar Wammes gilde uit paniek. Ik had nog nooit eerder een hond horen gillen. Toen we Wammes moesten laten inslapen dachten we eerst een paar hondloze maanden te vieren. En toen kwamen de Coronakriebels en konden er geen lange weekends Zeeland, Drenthe en Groningen ingepland worden.

Dus dachten we: We gaan – intussen weer een BX verder – maar weer op hondenjacht

In het asiel Apeldoorn vonden we Junior. Toen dat beest kwam was hij naamloos, volkomen onhandelbaar en niet gesocialiseerd. Omdat hij niets anders deed dan grommen werd hij ‘Grom’ gedoopt. Dat bleek geen goeie marketing. ‘Grom’ werd ‘Junior’, en dat was sales technisch beter, maar verder niet erg kloppend. Junior is zijn puppietijd echt allang vergeten. En van de rest van zijn familie is evenveel bekend als over zijn verleden. Er zitten teveel terriër genen in, maar gelukkig worden die enigszins gedempt door een scheut labradorsaus. Wij noemen onze nieuwe neuroot ‘Jim”. Na twee weken luistert hij daar ook naar. Het is een ernstig getraumatiseerde ADHD’er, maar er zit een goed hondje in. Hij komt al naar ons toe om te groeten, is inmiddels knuffelbaar… En de trauma’s? Die masseren we er nog wel uit.

Vrouwen, asielhonden en klassiekers knappen altijd enorm op van oprechte zorg, aandacht, liefde, geduld en respect. Vooralsnog staat Jim nog neutraal tegenover Citroen BX’sen. Misschien moeten we upscalen naar een XM. Oh ja: De CitroExpo gaat naar augustus.

 

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

4 Reacties

Geef een reactie
  1. Toch wel mooi om te zien dat je met bx-en evengoed omgaat als met honden. Of is het omgekeerd?
    Succes met de jacht op een XM. Als ik jou was zou ik een station zoeken. Die kofferbak is even groot als een hok van een asiel😇 Zal voor Jim wel goed wennen zijn.

  2. Ik zou zeggen; mooi BiX blijven rijden, die worden vanzelf weer art nouveau, nu ze hun wegwerp-status achter zich gelaten hebben.
    Niet dat een XM geen fijne kar is, maar da’s geen boodschappen auto of effe-naar-de-bouwmarkt-mobiel…daar zijn ze net iets te groot voor.
    Een XM is een reismobiel pur sang, iets voor de lange baan.

    • Als de economie straks weer booming is komen er gewoon een verse BX en een XM! Ik hou je showroom in de gaten en heb hier nog een flacon YMO voor je staan. Mijn wekelijkse excursie Arnhem is door de Coronakriebels even stil komen liggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *