Artikelen

Klassiekerijden is weer leuk. En duurzaam.

By  | 

DieselDe storm is voorbij: Klassiekerijden is weer leuk. En duurzaam.
De storm is voorbij: Klassiekerijden is weer leuk. De mensen die uit pure budgetoverwegingen een in Duitsland niet meer toegelaten oude Mercedes diesel reden zitten massaal te broeien op nieuwe Slimme Plannen om zo goedkoop mogelijk uit te zijn. Achter een tram aanhollen is bijvoorbeeld goedkoper dan een tram pakken. Achter een taxi aanrennen is nog rendabeler.  En hun voormalige, houderschapsvrije transportmiddelen zijn markttechnisch terug op de marktwaarde die ze feitelijk al hadden : “NUL”.
Wij als echte klassiekerliefhebbers betalen wat meer voor onze auto’s die tot voor kort nog echt houderschapsvrij waren, maar de algemene mening is, dat dat ons niet echt pijn doet. Roken, dat is pas een dure hobby.
Het sneue is natuurlijk dat we gewoon weer eens om de tuin zijn geleid. Want de productie van elke ‘schone’ wagen doet nog steeds niet veel goeds aan de eindige voorraden grondstoffen en de toename van plestik componenten, daar knapt het milieu ook al niet van op. En niemand praat over de viezigheid en de energie die er nodig zijn om steeds meer accu’s voor elektrische- of hybride voertuigen te maken. En ook niet over het feit dat al die dooie accu’s straks voor een massief stuk milieu problematiek gaan zorgen.

VOLVOIn Duitsland is al een keer berekend dat je ruim veertig jaar lang met een goed onderhouden Volvo 240 of Mercedes middenklasser kunt rijden voor dat je even veel milieubelasting hebt gecreerd als er ‘vrij’ komt bij de fabricage van één Toyota Prius. Duitsers zijn gek op dat soort rekenwerk. En de propaganda voor moderne ‘schone’auto’s is alleen maar aangestuurd door de industrie die ‘Milieu’als  ‘selling point’ heft ontdekt. En diverse eigenaars  van zulke auto’s zijn intussen door hun houderschapsvrije termijn heen en beginnen hun auto’s al weer met andere ogen te bezien.
Eigenlijk zouden wij klassiekerrijders M?V dus beloond moeten worden. Wij rijden duurzaam. En veel ontspannender dan de leaseridders M?V die in hun met elektronische gadgets afgeladen met laag % fiscale bijdrage met een vertrokken bekkie in de file staan te smartphonen omdat ze hun volgende afspraak gaan missen. Die slimme fiscale ondersteuning heeft overigens, net als veel plannen van onze regeerdelaars, meer gekost dan opgebracht.

 

Wij, klassiekerliefhebbers,  rijden duurzaam. Klassiekerrijden past in de new age gedachtenwereld. We moeten duurzamer, prettiger en zuiniger gaan leven. En met het in stand houden van een klassieker betoon je respect aan het verleden, het heden en de toekomst. We worden geconfronteerd met de beperkingen van ons vervoer. Daar hebben we niet alleen vrede mee, we ervaren het als prettig. En de huidige verkeerdrukte plus alle snelheidsbeperkingen maken de huidige vermogens en haalbare snelheden van bijna alle moderne auto’s ongeveer net zo zinnig, praktisch en leuk als dat u of ik 84 centimeter groot geschapen zou zijn. Met de duimstok er naast is het heel indrukwekkend. Maar wat kan je er nog mee? Struikelen? Zwaaien naar passerende binnenvaartschepen? Net als een olifant proberen er pinda’s mee op te rapen?
BXHier binnen het team rijdt iemand een Citroën BX uit 1991. Die veertienhonderd loopt een op vijftien en weegt bijna niets. Het is een volwaardige auto.. Die bijna niets kost en ook garagetechnisch op het meest vriendelijke niveau zit. Gaat mee op vakanties. Naar Frankrijk natuurlijk. En – benadrukt de eigenaresse -: Het is een Echte Citroën.

Maar intussen heeft alle gedoe in de houderschapswereld voor ons wel dikke winst op geleverd. De klassiekerhandel heeft er hier een trauma aan over gehouden aan de handelskant. En het is nu al zover dat zelfs Portugezen Nederland hebben ontdekt als goedkoopte eiland als het om de aanschaf van klassiekers gaat.


AMPHICAREn dan gaat het niet eens alleen om klassiekers met een hoge duurzame gebruikswaarde, maar ook over Jaguars, Corvettes en andere topklassers. Auto’s met prijzen waar wij Hollanders van huiveren. Maar recentelijk kwam er nog een Fransman uit Nice kijken naar een Amphicar van 45.000 euro. En de Mercedes Staatslimousine die van Mao Tse Dong was?

Die is via een Nederlandse handelaar terug gegaan. Niet naar Duitsland. Naar China.

Dus laten we niet meer zitten sobben en dromen, maar massaal aan duurzaamheid en ons geluk werken: Koop (er) een klassieker (bij)!

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *