Nieuws

Foodtrucks: een plaag of een zegen?

By  | 

Het moet inmiddels het meest slechte verdienmodel zijn lijkt ons: Het uitbaten van foodtrucks. Natuurlijk is het idee koddig: Je koopt een oudgediend, klassiek busje en maakt daar een rijdende keuken/voedseldistributie unit van.

Maar als je op een treffen, meeting of beurs komt waar er tien van die dingen in een halve cirkelvorm staan opgesteld? Als je dan beseft dat je voor foodtrucks zomaar serieus geld hebt moeten betalen? Dat er Foodtrucks staan die zomaar een halve ton hebben gekost?

En er is een goede kans dat er bij u in de buurt één of meer van die food trucks staan om vandaag hun slag te slaan in de oliebollenverkoop. Het voedselaanbod vanuit de trucks varieert trouwens van simpel tot hoogst exotisch. Tenminste voor mensen die gefrituurde insecten hoogst exotisch vinden.

De meest gebruikte basisbussen zij de gebruikelijke exemplaren. VW busjes hebben daarbij het nadeel dat het motorblok achterin woont. Citroën HY bussen zijn bijna de schoolvoorbeeldige gegadigden voor ombouw.

Dat ombouwen naar food truck – en bedenk dat het eindresultaat ook nog eens zomaar een halve ton aan euro’s kan kosten – is iets dat veel klassiekerliefhebbers en mensen met warm kloppende technische harten erg bezwaart. Ten eerste wordt er een klassieker ‘opgeofferd’ aan een trend die als een tsunami over het land spoelde. Ten tweede zijn veel van de ombouwwerkzaamheden aan de voormalige brave bestelbusjes dermate beroerd, onvakkundig en klungelig uitgevoerd dat de tranen je erdoor over je rug lopen.

Bussen en busjes zijn in het verleden natuurlijk ook vaak omgebouwd naar wat de eigenaar beter paste of mooier vond. Dus over de aantasting van de originaliteit valt te twisten.

Het foodtruck gebeuren en oliebollenverhaal werd gisteren actueel. Bij Potomac Classics zagen we in de afdeling ‘project cars’ een Borgward B611. Aan de voorkant melden vervaagde letters dat deze auto ooit voor ‘Tibi Versand’, een soort Duitse kleding postorderaar, heeft gereden. In zijn nadagen heeft de oude Borgward zijn kilometers in het Russische taalgebied gereden. Dat zie je in elk geval aan de sticker op de achterkant.

En nu staat hij in Terborg. En dat is een stuk minder oostelijk dan zijn laatste woon- en verblijfplaats. De auto is kenmerkend voor een parallelle verkoopstroom. Steeds meer klassiekerspecialisten bieden ‘projecten’ aan.

Dat kunnen heel leuke, speciale auto’s of motoren zijn. Maar doorgaans zijn het klassiekers waarvan zelfs een blinde direct ziet dat er handelstechnisch geen winst aan is te behalen door zo’n vondst op te knappen/ te restaureren of wat dan ook.

Maar voor een bevlogen koper kan zo’n klassieker – die vaak als een soort ‘bijvangst’ in huis is gekomen bij de handelaar –een prima aanschaf zijn. En bedenk: In de handel zijn alle prijzen vraagprijzen. En aan de aanbiederskant moet er zeker bij dit soort projecten aardig wat ruimte zitten.

Oh ja: de Borgward B611 werd vanaf 1959 bij Borgward in Bremen gebouwd. Het busje had 1,5 ton laadvermogen .De productie stopte in 1962. De B611 was er als gesloten bus, passagiersbusje en als bakwagen. De motor was een 1,5 liter benzinemotor of een 1800 cc Diesel.

Er zijn er bijna 15.000 van gemaakt. En daarvan is het met de meeste nog slechter afgelopen dan met dit exemplaar. Een exemplaar dat hopelijk geen food truck, maar gewoon een heerlijk nostalgische camper wordt.

En de oliebollen? Die bakken we zelf.

Foodtrucks
Zie het positief: Dit is een ‘project’
Foodtrucks
En deze basic food truck begon zijn leven ook als ‘project’
Foodtrucks

Foodtrucks

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X