Sluitingsdatum nummer 1 -> 17 november
Bertus restaureerde zijn Fiat 2300 Berlina in tien jaar
De Fiat 2300 Berlina van Bertus Grootenhuis stond jarenlang stil voordat de restauratie begon. De 81-jarige oud-Wegenwachtmedewerker vond de blauwe sedan uit 1964 in Frankrijk en maakte er na zijn pensionering werk van. De carrosserie was opvallend gaaf, maar een aantal onderdelen vergde geduld en vindingrijkheid.
De 2300 was van 1961 tot 1968 het topmodel van Fiat en volgde de 2100 op. De Berlina deelde zijn basis met de 1800 en 2100 en heeft een zescilinder-in-lijn onder de motorkap. Naast de sedan was er ook een door Ghia getekende 2300 Coupé.
Een Fiat 2300 uit Frankrijk
Bertus kwam de auto ongeveer 25 jaar geleden tegen, zo’n 400 kilometer ten zuiden van Parijs. Een kennis had de Fiat rechtstreeks van de eerste eigenaar gekocht. Met ongeveer 63.000 kilometer op de teller nam Bertus hem voor 1.200 euro over en bracht hem naar zijn woonplaats, net over de Duitse grens.
Roest, plamuur of deuken zag hij niet, al was de lak slecht. Die was eerder slordig overgespoten en voelde korrelig aan. Pas na zijn pensionering had Bertus tijd om de Fiat aan te pakken. In 2013 begon hij met de demontage; uiteindelijk ging de auto volledig uit elkaar. De sierlijsten en bumpers werden opnieuw verchroomd en de carrosserie kreeg een nieuwe laklaag. Het spuitwerk werd de grootste kostenpost van de restauratie.
De zescilinder en de onderdelen
Bij de aankoop wist Bertus niet of de motor nog liep. Jaren later draaide hij de sleutel om en sloeg de zescilinder direct aan. Toch bouwde hij het blok uit en verwijderde hij de cilinderkop. Binnenin was nauwelijks slijtage te zien, passend bij de lage kilometerstand. Hij verving onder meer de kleprubbers en de distributieketting.
Het terugplaatsen van de aandrijflijn vroeg om een vaste volgorde. Door de positie van de vaste accubak konden motor en versnellingsbak niet samen op hun plaats zakken. Eerst moest de bak erin, daarna pas de motor.
Ook elders was de vraag wat behouden kon blijven en wat vervangen moest worden. De stoffen bekleding was nog redelijk en had geen doorzitplekken. Na herstel, reiniging en nieuwe vulling kon die in de auto blijven. Voor de aan de onderzijde verroeste benzinetank vond Bertus een bruikbaar vervangend exemplaar in Emmer-Compascuum.
De 2300 heeft schijfremmen rondom, maar een passende remdrukbegrenzer bleek lastig te vinden. Via een kennis in Pisa kwam Bertus uiteindelijk aan een vervangend onderdeel. Voor de lekkende kachelkraan vond hij geen vervanger; die repareerde hij zelf.
Na tien jaar werk kon de Fiat in Duitsland voor de TÜV-keuring verschijnen. Bertus gebruikt hem nu voor ritten in het grensgebied en bezoeken aan oldtimerbijeenkomsten. Een werkende jarenzestigautoradio voor een Fiat zoekt hij nog.
Het volledige verhaal lees je in Auto Motor Klassiek van november, nu in de kiosk.
Ook het lezen waard
Deze stukken raken aan Fiat 2300 of liggen er in elk geval dicht tegenaan.
- Fiat 2300 Coupé, nu eens een grote Fiat
- Reportageherinnering. Fiat 125 Special, 1971
- Fiat 130 Coupé. Al vijftig jaar bedoeld en onbedoeld exclusief
Verderop vind je nog meer foto’s.

Wat een wonder schone automobiel, superklasse gedaan
Bertus. Wat een schoonheid van een FIAT.
Dat je er nog jaaaaaaren plezier van mag hebben.
Een fantastische luxe sedan, Bertus!!!
Prachtig mooie auto, Bertus stond naast me op de oldtimerdag in Ruinerwold en heeft me de alles verteld. Met heel veel liefde gerestaureerd.
Respect!
Al zul je dat niet zo sel krijgen van de duits rijdenden; 2x zo duur, 2x zo slecht?!
Wat een mooie statige auto is dit! En de koningskleur blauw maakt het geheel prachtig.
Goed gedaan Bertus, wees er zuinig op!
Wat een prachtige wagen was dit toch. In die jaren bouwde FIAT, naar later bleek, veel iconische auto’s. Daar is helaas niets meer van over.