in

Facebook vs de Echte Mensen

Audi 100 Avant

Audi Avant voor verzinkerijFaceBook wordt overschat. Omdat de digitale wereld nu eenmaal niet echt is. Wel handig… Maar niet echt dus. Gewoon, echt mensen kennen, ze in het wild ontmoeten, dat is feest.


Het is winter, maar voelt aan als herfst. Herfst is bekend om zijn regen. Nadat ik voor de tweede keer in een week doorweekt ben heb ik het wel even gehad. Dus bel ik Vernon. Vernon is lokaal handelaar in budget automobielen. Hij heeft ook altijd wel een paar motoren staan. Ik pak mijn Aldi Smartphone: “Vernon, Dolf hier. Ik moet een auto hebben”

Vernon vroeg voor de zekerheid: “Heb je nog steeds geen geld?”. Een overbodige vraag. “Kom woensdag maar langs.” Er kwamen weer een paar wat droger dagen, dus ik vergat die hele auto tot de volgende stortbui. Ik zette de Guzzi somber nadruipend weg en pakte de Honda CB 125, die ik voor onduidelijke lokale bezigheden gebruik, omdat dat ding altijd wel mee terug te nemen leek in een net aangeschafte auto. Het bleef regenen.

Audi Avant voor verzinkerijIk stapte druipend bij Vernon op de hof van mijn dwerg. “Ah, ik dacht al: waar blijft hij toch?” zei Vernon, een man die de kalmte en rust misschien niet zelf heeft uitgevonden, maar die er zeker en vast bij was toen de eerste proefpaketten van die eigenschappen uitgedeeld werden.

Het verhaal kwam op een zijspoor omdat er een 450 cc Ducati in de toonzaal stond. Met maar 11.000 km op de klok, maar met een wat doorleefd uiterlijk. De geel/zwarte Duc mocht weg voor een tientje per cc. Leuk! Maar ik was er om mijn voiture op te halen. Buiten stond een enorm grote Audi 100 Avant vijfcilinder uit 1983 op onwaarschijnlijk brede velgen. Net een puppie met grote poten. Het ding leek me niet snel om te vallen.

“Niemand wil hem hebben straalde Vernon tevreden. En nu koop jij hem dus voor veel te veel”. Het ‘veel te veel’ viel erg mee. We rekenden af met kleingeld en schoven de Honda moeiteloos achter in de Audi.

Thuis werd de Avant op de parking gezet en de Honda er weer uitgewrikt. Het rook inmiddels lekker in de Audi die blijkbaar benzine absorberende bekleding had. Prima!

Alleen even oppassen met roken dus. Daarna bleek pas wat voor gewoontedier een mens is. Want het bezit van een automobiel zat niet in mijn systeem. Dus bleef ik de motor pakken. Gelukkig viel het muntje uiteindelijk wel. Via de tamtam hoorde ik van een liefhebber die ging opruimen. Interessant genoeg om te gaan kijken en na keihard onderhandelen mijn slag te slaan. Het familiekapitaal werd vrijgemaakt en de achterbank van de Audi neergeklapt. Dat geeft een laadlengte van meer dan twee meter. De transactie lukte. Op naar huis!

Evenzo goed bleef de Audi daarna weer staan. Als magazijn voor de partij onderdelen waarvan ik intussen een BSA B33 aan het maken ben, is hij erg praktisch. Handige dingen die auto’s! En het blijft gewoon prima motorweer.


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


 


3 Reacties

Geef een reactie
  1. Dag Peter: Mee eens. Intussen ben ik om en heb ik de Avant ingewisseld tegen een Audi 100 sedan. Een heel nette ook nog! De auto heeft de 1900 cc vijfcilinder carburateur motor en is daarmee nog eens tamelijk zeldzaam ook. De 1983 ‘er wordt gewoon het hele jaar door op vol tarief gereden, krijgt keurig zijn beurtjes en onderhoud en kan nog jaren mee!

    Met vriendelijke groet,

    Dolf Peeters

  2. Toch vind ik die Audi 100 typ44’s en 80 B3’s nog steeds erg onderschatte auto’s. Zeker met de vijfcilindermotor zijn ze erg sterk, lees ik overal. Mijn eigen 80 uit de jaren ’90 is weer zonder al teveel kosten door de apk gekomen. Maar ik verdenk klassiekerliefhebbers ervan meer interesse te hebben voor krukkige roestbakjes 🙂 Daar zit meer uitdaging in.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nu nog goedkoop: de Jaguar XJ (1986-1994)

Tikken en speldenprikken in herenkostuum