Column

Een motorrit. En een link met Kerstmis

By  | 

Onlangs presenteerde een industriële grootbrouwer een herboren budgetbier: “Een unieke propositie die past tussen een karaktervol speciaalbier en een dorstlessende pilsener.” Logo en stijl bleken doorvertaald naar alle ‘touch points’. En als u denkt dat er alleen maar na het nuttigen van veel budgetbier zo dom gepraat wordt…

Marketing gezwatel 2.0

Bij de presentatie van de 2019 Harley-Davidson modellen sprak de Director of Styling, “De kleppendeksels zien eruit alsof er metalen huid strak over dikke spierbundels ligt.”

 

Designsmurfen en marketing Gargamels zijn de gesel van onze tijd. Ze zijn opkloppers van krokant gefrituurde lucht en dromerijen van het soort waar 12 jarigen het mogelijk warm van krijgen. Vroeger was het voldoende om een schaars gekleed exemplaar van de vriendelijker geboetseerde sexe op de folder te zetten en te melden dat de motor in kwestie 170 kilometer per uur snel was!

Op Italiaanse folders was het meisje het mooist en was de topsnelheid een suggestie. Britse motorfolders presenteerden fraaie jonge dames, die naar we hopen, aanzienlijk minder storingsgevoelig waren dan de tweewielers waarop ze gedrapeerd waren. Jonge dames op BMW’s werden ‘af fabriek’ niet gepropageerd. Ondanks dat er voorbeelden zijn die het tegendeel lijken te bewijzen.


Intussen dient alles ‘ge-verbijzonderd’ te worden. Budgetbier, klepdeksels, voedsel, reizen. Het maakbare leven volgens FB en Instagram. Het ‘Beleven’ van ons motorleven. Ons avontuur en onze vrijheid zijn naadloos verbonden met Het Internet, nek braces, airbagjacks, CE protectoren, high-end motorkledingsystemen, de keuze uit tientallen voorgeprogrammeerde routes.

Wij zijn zeker en vast niet tegen vooruitgang. Maar we leven het liefst met de banden op de grond in plaats van met het hoofd in de cloud. Want wanneer je je niet laat meeslepen in de waan van de dag, dan blijft motorrijden de belangrijkste bijkomstigheid in het leven. ‘Gewoon gaan’ is ons advies. En als je vader of grootvader met zijn motorfiets heel Europa kon doorkruisen? Dan moet zo’n inmiddels klassieke motor dat toch nog steeds kunnen? Hij heeft in de tussentijd genoeg ervaring op kunnen doen.

Ezels met een kruis op de rug

Zo waren we op onze klassiekers een steenslagpiste opgedoken die zich versmalde tot hij bij een oude boerderij doodliep. In de hete middagzon deed de erfhond louter uit plichtsbetrachting zijn blaffende best. Wat ezels keken geïnteresseerd over een hek. Er kwam een gebogen oude man uit het boerderijtje. Hij zag eruit als tachtig, maar had zomaar zestig kunnen zijn. Hard werk en veel zon doen rare dingen met mensen.

Het boerderijtje bleek een parkeerplaats voor de huur-ezelvloot van de ouderlings dochter. We hadden intussen onze brommers opgebokt en liepen mee naar het hek waar de ezels achter stonden. Ezels zijn net klassieke motorfietsen en vrouwen: Ze reageren prima op liefde, respect en aandacht.

Al pratend en ezels achter de oren krabbend kwam ter sprake dat die ezels zo’n mooi donker kruis over hun rug en schouders hadden

“Dat is een teken van God,” verklaarde de oude boer. “Het is het Andreaskruis. Want toen de Maagd Maria zwanger was van het Kindeke Jezus werd zij gedragen door een ezel.” Kijk, dat is info die je al Googlend niet direct vindt. Het was niet helemaal in lijn met de ezelworst die we op de lokale markt gezien hadden. Maar er zijn wel meer dingen geweest waarbij er tussen de ideeën van God en mens een zeker spanningsveld zat.

We namen afscheid. Draaiden om en hobbelden terug. Onze klassiekers droegen ons braaf zoals het ezeltje Maria had gedragen. Maar in onze herberg was nog wel plaats.

We hadden niet door de woestijn gereisd, maar hadden domweg leuke weggetjes gereden. We hadden ons later  verassen. En we waren verrast. Nu werd het etenstijd. Daarom mochten de TomToms en de Garmin gaan bekvechten. Want waar we terecht waren gekomen? Geen idee. Maar van het dorp waar we zouden slapen? Daar hadden we de naam van.

Voor het slapen keken we wat op de kaart om te zien waar we zoal geweest waren.
Het was een topdag.
En planningen?
Die maken we achteraf.

 

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. L de Vos

    22 december, 2019 at 16:12

    Wederom weer een prachtig verhaaltje Dolf ,ik heb genoten .

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *