Column

Een assertieve mevrouw

By  | 

Een tevreeden rooker…

Afgelopen zomer zaten mijn Lief en ik op een terras. Wat te drinken er bij. Sigaartje er bij. Toen nam een passerende mevrouw de moeite om bij ons tafeltje te stoppen om ons te wijzen op het feit dat wij rokers hinderlijk voor het welbevinden en de gezondheid van de andere terraszitters waren. Dus of we onze rookwaar maar wilden uitmaken. Ik was eerst even verbaasd, maar blies haar toen een rookwolk in het gezicht, een bewezen manier om hinderlijke insecten te verdrijven.

Zomers gekleed

Toen ik deze hete zomer in de namiddag een rondje Achterhoek deed werd ik er tijdens een tankstop door een mevrouw op geattendeerd dat ik geen veilige motorkleding aan had. Als ik dus zou verongelukken dan zouden wel veilig geklede motorrijders via hun premies de reparaties aan mijn karkas moeten betalen. Of ik daar maar eens rekening mee wilde houden.

Respect voor fietsers

Een paar weken geleden zette ik mijn trouwe klassieker op de plek in het lokale winkelcentrumpje waar hij – en de subtiele olievlekjes op de tegels daar kunnen dat bewijzen – al jaren regelmatig geparkeerd staat als ik boodschapjes doe. Er kwam een vinnig ogende mevrouw op me af die me er op aansprak dat ik met mijn motor het trottoir op was gereden om hem daar te parkeren. “Mijnheer heft blijkbaar geen respect voor de rechten van voetgangers en fietsers”. Mwah. Voor voetgangers wel.

Maar tachtig procent van de fietsers heeft alleen aandacht voor de smartphone in hun knuistje. Geen doelgroep om respect voor te hebben lijkt me. Wel een doelgroep om rekening mee te houden. Want als een geblinddoekte dronken fietser al social communicerend zijn of haar fiets van een balkon vanaf de derde verdieping zijn of haar fiets voor de wielen van de klassieker gooit, dan ben je toch nog de sjaak. Want: fietsers zijn een beschermde diersoort.

Midlifecrises

Wel weer een soort van vertederend: Terwijl ik mijn helm af deed kwamen er drie puberachtige meisjes langs. De ene keek mij aan en zei: “Mijn vader kocht een motorfiets toen hij een midlifecrisis kreeg. Maar dit is gewoon een heel oude motorfiets volgens mij. Heeft u al zo lang geleden een midlifecrisis gehad? “

Ik legde haar uit dat alleen mannen die spijt hebben van dingen die ze niet hebben gedaan midlifecrises krijgen. Ik heb hoogstens spijt van een paar dingen die ik wel heb gedaan. En dat mijn Lief en deze motorfiets al heel lang mijn leven deelden. Dat werd nog een aardig gesprek. Want het was gebaseerd op interesse. De voorbeelden daar voor waren gebaseerd op bemoeizucht, net als de tirade van de dame die helemaal flipte vanwege de verfletste hamer & sikkel op de neus van mijn oude Russische zij-klepper. Een belediging van de democratie. Een klap in het gezicht van de mensen die familie hadden verloren bij het neerhalen van MH17.

Wat mag er dan nog wel?

Als de vlag er zo bij staat, dacht ik, dan zitten alle bezitters van Honda’s, BMW’s, Opels, Volkswagens, Suzuki’s en Fiats ook aan de verkeerde kant van de lijn. Want wat de Duitsers, Italianen en Japanners in WOII hebben gedaan, dat was ook niet fris. En in praktijk collaboreerden de bewoners van Nederlands favoriete vakantieland Frankrijk massaal met de Duitsers.

Je zou er bijna door vergeten dat er enorm veel vriendelijke, slimme en positieve vrouwen zijn. Maar waar al die bemoeidrang vandaan komt? Ik weet het niet.

In mijn vrienden M/V en kennissen (M/V) kring gaat het er gelukkig veel prettiger aan toe

Er zijn verschillende meningen waar over soms enthouisiast gedebatteerd wordt. Lang niet iedereen is het overal mee eens. Maar de basistoon is er eentje van gemoedelijkheid en tolerantie. En dat is een houding die je prettig vaak aan treft onder klassieker liefhebbers. En dat geldt ook voor de dames in die sector.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. Hans Klippel

    27 september, 2018 at 20:43

    Mooi geschreven!
    Als ik mijn oren open en let op wat anderen vinden van anderen, kom ik ’s avonds doodmoe thuis. Het lijkt wel een nationale sport te worden om anderen de maat te nemen.
    Prachtig hoe je in dit verhaal dit fenomeen heel cynisch een plaats weet te geven.

  2. Jaak

    25 september, 2018 at 16:48

    Leuk verhaal maar ook ik hou niet van roken ;-). Heb dat nooit nodig gehad om me een man te voelen 🙂 (sorry geintje maar wel waar haha).

  3. Peter

    25 september, 2018 at 13:54

    Beetje in dezelfde categorie als veel vegetariers. Het is een soort geloof en anderen moeten worden overtuigd, liefst met zo weinig mogelijk humor. Niet dat ik hele dagen grote stukken vlees eet, maar je zou het bijna gaan doen.

  4. Bastiaan Van Der Hoek

    24 september, 2018 at 21:05

    wat is het toch heerlijk om zoiets te mogen lezen. Hier in Vancouver hebben we dezelfde types rondfietsen. Niets op fietsers tegen, maar self proclaimed cyclists………..enough said.

  5. Edwin (CMS)

    24 september, 2018 at 16:51

    haha, mooi verhaal Dolf

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X