Sluitingsdatum augustusnummer -> 16 juni
Ducati 750S restauratie: een 750S uit 1974 opnieuw opgebouwd
De Ducati 750S restauratie van Marnix van der Schalk begon in april 2012 met een motorfiets in onderdelen. Hans Smid kreeg de 750S via een persoonlijke e-mail aangeboden en dacht meteen aan Marnix, een Laverda 750-twinliefhebber met restauratie-ervaring en een uitgesproken zwak voor de Ducati Sport. In Castricum ging het niet alleen over de verkoopprijs. De verkoper wilde vooral weten of de motor bij iemand terechtkwam die begreep wat zo’n project waard is.
Foto’s: Hans Smid voor Auto Motor Klassiek
Een 750S vraagt nu eenmaal om meer dan alleen sleutelzin. De ‘roundcase’ Ducati werd slechts drie jaar gebouwd en hoort bij de door koningsassen aangedreven modellen die zelden worden aangeboden. De eerste Sports verschenen in 1972 nog met het brede GT-frame. De door Leopoldo Tartarini getekende ‘Z-stripe’ hoort bij die vroegste reeks. Daarna volgden Sports met een smaller subframe, terwijl bouwjaar en batch invloed hadden op onderdelen als voorvork, remdelen, schakelaars en de plaats van het contactslot.
Ducati 750S restauratie met jaargangdetails
Die verschillen maken een Ducati 750S restauratie interessant én lastig. Het vaak gehoorde verhaal dat Ducati monteerde wat voorhanden was, helpt een restaurateur maar beperkt verder. Bij een Sport uit 1974 gaat het om de juiste combinatie van onderdelen, de staat van het uitgangsmateriaal en de bereidheid om details uit te zoeken die op het eerste gezicht klein lijken. Het bouwpakket maakte bij de eerste inspectie een vrij complete indruk. Een belangrijke meevaller was dat het motorblok al door Van den Biggelaar was gereviseerd.
Na aankoop verhuisde de Ducati naar Rotterdam. Het motorblok werd gecontroleerd zonder de carters te splitsen. Grote tegenvallers kwamen daarbij niet naar boven, al bleek het kettingtandwiel nog niet vervangen omdat het borgwiel muurvast zat. Ook moesten enkele koelribben op de carterpan worden hersteld. Zulke klussen bepalen zelden de uitstraling van een restauratie, maar ze kosten wel tijd, gereedschap en geduld.
Voor de remmen kreeg de 750S Scarab-delen. De rempomp werd met Brembo-binnenwerk opgebouwd via FTR Classic Motorsports, de remleidingen kwamen van Goodrich en de koppelingen via Back to Classics. De juiste Marzocchi-schokdempers kwamen via een Duitse vriend. Aan het frame moesten afgeslepen steuntjes en de montageplaat van de spanningsregelaar opnieuw worden gemaakt en gelast. Zo schoof het werk vanzelf van controleren naar reconstrueren.
Onderdelen maken als zoeken niet genoeg is
De tank van dit modeljaar was van metaal, maar het polyesterwerk vroeg om een andere aanpak. De bijgeleverde replicadelen pasten slecht en de originele zijdeksels waren te ver heen om nog te redden. Marnix begon daarom met het namaken van de zijdeksels. Dat pakte zo goed uit dat uiteindelijk alle polyesterdelen in eigen beheer werden gemaakt, met gele gelcoat zoals dat ook in de fabriek gebeurde.
Veel van het resterende werk bleef eveneens binnen de eigen werkplaats. De draadboom werd opnieuw gemaakt met de juiste kleurcodes en connectors. De zwarte spetterlak op kroonplaten en onderpoten kwam uit een spuitbus, maar pas na de nodige proefpogingen. Ook het spaakwerk deed Marnix zelf. De 32 mm Dell’Orto-carburateurs werden gereviseerd en opgefrist, de cockpit kreeg de tuimelschakelaar voor één of twee Voxbell-claxons en het originele Aprilia-zekeringkastje ging terug op zijn plaats. Zelfs de lastig te vinden Aprilia JOD-reflector zat bij de onderdelen.
Na een jaar stond er weer een 750S Sport. Geen handelsobject, maar een zorgvuldig opgebouwde Ducati met Marzocchi-voorvork en Scarab-remdelen, waarin veel werk juist schuilt in zaken die op papier nauwelijks ruimte innemen: onderzoek, passen, herstellen en opnieuw maken. Hans Smid zet in het verhaal ook de verschillen naast zijn eigen Ducati 750S uit 1974. Die begon als project met een gereviseerd motorblok en een dubbelgevouwen frame met Nederlands kenteken, en kreeg een Ceriani-voorvork, Brembo-rempomp, Brembo-remklauwen en een niet-originele tweede remschijf. Die vergelijking laat zien hoe smal de marges zijn wanneer een Sport per bouwjaar correct moet worden opgebouwd.
De uitgebreide versie lees je in Auto Motor Klassiek van juni 2026, die ligt nu in de kiosk.
Nog wat leesvoer
Wie na dit verhaal over Ducati 750S restauratie nog even wil doorlezen, kan hier terecht.
Hieronder volgen nog meer foto’s.
