in

Downgrading. Omdat minder soms meer is

Onlangs zag ik een oude- en een nieuwe Bonneville. De een, de 650 cc’er met een trots ‘Made in England’ stickertje. De ander, een 1200 cc, komt uit Thailand. Maar of alle groei verbetering is? Zo’n nieuwe Bonnie is bijkans boulemisch.

Groter dus beter?

Motorfietsen zijn sinds 1970 enorm gegroeid. Veel motorrijders zijn meegegaan in die trend. Totdat ze beseften dat het allemaal toch wel wat extreem werd. Tel daarbij dat wij klassiekerrijders soms ook aardig wat jaren op onze tellers hebben staan. Bedenk daarbij hoe tragisch het is als je ziet dat iemand echt moeite heeft om zijn dikke GS te beklimmen om er vervolgens wankel mee weg te rijden.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Er is in elk geval een voorzichtige trend om ‘kleiner’ te gaan rijden. Na 25 jaar lang op oude- of klassieke dikke Moto Guzzi’s te hebben rondgeknord, heb ik nu een V65C gekocht. Een 650 cc van vijftig pk. Dat bevalt me bijzonder. Ook al omdat de prijzen van minder iconische modellen zoveel lager liggen dat je daar als freelancer heel blij van wordt. Van de opbrengst van mijn zeer ervaren  California III  kocht ik een keurige motorfiets met maar 40d kilometer ervaring. En ik ben intussen oud genoeg om me ter herinneren dat 650 cc echt zoveel was dat het halve dorp ervoor uitliep om zoiets indrukwekkends te bewonderen.

Een stapje terug

Binnen de vrienden en kennissenkring heb ik dat intussen vaker zien gebeuren: minder cilinderinhoud, vermogen en gewicht inruilen voor meer ongecompliceerde motorpret. Een BMW zescilinder tegen een R75/5, een 1300 cc Yamaha tegen een 650 cc Triumph Tiger – want jeugdsentiment – en een Goldwing tegen een Silverwing. Vriend Gert heeft de zaak nog rigoureuzer aangepakt: Hij verkocht zijn zijn vette Aprilia en rijdt nu een Kreidler bromfiets.

In het huidige verkeersbeeld kun je het elastiekje nog meer uitrekken. Want zolang je snelwegen en de Stevio ontloopt kun je ook de dikste pret hebben met 125 cc machientjes. Natuurlijk moet je daarbij zelf geen 200+ pond wegen. Want indachtig de oude tunerswijsheid dat elke kilo die een coureur minder weegt gelijk staat met een pk vermogenswinst kom je rekentechnisch heel vreemd uit.

Jeugdsentiment en Chocomel

We besloten iemands eigen ‘Route 66’ eens rustigjes over te doen. Ooit was mijn vriend Ernie in zijn prille jeugd van Tiel naar Cadzand Bad gereisd. Op de fiets. De foeragering tijdens die nonstop monstertocht bestond uit fietstassen vol met literflessen Chocomel. Die rit zouden we zo’n halve eeuw later nog eens rijden. Op twee Hondaatjes. Ernie’s 90 cc supersport is al zo’n veertig jaar bij hem. De reis begon met een vers gereviseerd 90 cc blok. De Supercub was een opgevoerde Japans-Chinese bastaard met een enorme carburateur en een brul uit de uitlaat waar elke Ducati of Laverda eigenaar jaloers van werd.

Een oude route door nieuwe wijken

De uit het geheugen gereden koersroute was in vijftig jaar nog te rijden. Al moesten we nu door de bebouwings- en expansiedrift van een halve eeuw opeens door woonwijken, winkelcentra en voetgangersgebieden. En iedereen knikte ons vriendelijk toe. Er werd gezwaaid. Er werden duimen opgestoken. Het veer Kruiningen-Perkpolder is allang uit de vaart. Dus wij pakten de boot naar Breskens. Die ferry is er voor voetgangers, fietsers, brommers en scooterrijders. Wij reden op twee officieel gekentekende motorfietsen. Gelukkig hadden we ons huiswerk gedaan.

Voor het kaartjesloket plakten we met dubbelzijdige tape twee geleende bromfiets kentekenplaten over de nummerborden. Probleem opgelost.

Het is allang bewezen dat je met de motor in één ruk over de snelweg van Utrecht naar Tirol kunt blazen. Maar op twee motorfietsjes helemaal binnendoor van Tiel naar Cadzand Bad reizen? Een rit van zo’n 350 kilometer? Daar doe je zomaar tien uur over. Dan heb je een heerlijke dag gehad en je komt ontspannen aan.

Daarna wandel je om de spieren los te maken naar de Zeemeeuw. Je bestelt pils en maakt je keuze uit de menukaart. ’s Avonds pak je dan nog een borrel en een sigaar. En dan lig je om tien uur moe, maar zielstevreden in je mandje. Reizen is vermoeiend…

11 Reacties

Geef een reactie
  1. Wat is “gs” eigenlijk? Staat dat voor “geen slecht” , of voor geen sores of i.d.? Lijkt me sterk, gezien de hoeveelheid eigenaren die ik hoor klagen

  2. Dolf,

    Je oude trouwe Guzzi 1000 SP3 doet het ook nog steeds goed!
    Is inmiddels wel wt kilootjes afgevallen, de kuip heeft plaats gemaakt voor een T5 kuipje.

    Groet Paul Peeters

  3. helemaal herkenbaar. Eind vorig jaar mijn heel dikke Amerikaan ingeruild tegen eentje die een honderd kilo lichter is. En verschillende vriendjes hebben al gezegd dat ik nu met een veel bredere smile op mijn motor zit. Rijden was geen punt maar het manouvreren vond ik zwaar worden. En dan merk je het verschil in gewicht het beste.Zal wel een nadeel van het ouder worden zijn maar nu geniet ik nog volop.op mijn toch nog best wel zware lichtgewicht.

  4. Ja, de dikke 4-cilinders zijn weg, ook de aanleiding om in de winter ww te rijden.
    En een nestje ééncilinders, harstikke leuke buikschuivertjes maar mijn nekwervels speelden op. Daarvoor in de plaats een enkele 650 V-twin mét cardan, dat laatste voor mij onderhand een vereiste.
    Nee, géén italiaan, zelfs geen klassieker. Want ook van het moeten sleutelen kom ik terug en wil naar minder. Minder PK’s maar ruim voldoende, minder gewicht en minder verbruik. En voor het echte recreëren neem ik gewoon de fiets. Inderdaad, minder is méér.

  5. Leuk. Zeer inventief met de bromfietsplaatjes.
    In het huidige verkeersbeeld kun je het elastiekje nog meer uitrekken. Want zolang je snelwegen en de Stevio ontloopt kun je ook de dikste pret hebben met 125 cc.

    Stevio is bedoeld de STELVIO. Mooi pas ben er laatst overheen gegaan met mijn Yamaha FJR 1300

  6. Ik heb naast een goed gevulde stal met motoren tussen 250 en 850cc ook twee Hondaatjes die 50cc ook heel stoer grommend laten klinken.
    En helaas voor de ‘bigger is better’- believer; daar heb je ook énorm veel lol op..
    Dom ouderwetsch pruttelen en van de wereld om je heen genieten bij een verbruik van 1 op 60 ofzo…heerlijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *