Nieuws

De Zündapp KS 125 Sport (1971-1977)

By  | 

 Zündapp dus.

“Zünder und Apparatebau-Gesellschaft mbH Nürnberg”. Dat werd natuurlijk “Zündapp”. En die ‘Zünder’, dat waren ontstekingsmechanismes voor dingen die overtuigend ‘BOEM!’deden.

Maar deze Zündapp  is van ver na het oorlogsgeweld. Hij begon als een ‘dozenproject’

Voor iemand die vindt dat fabrieksoriginele perfectie de norm is,  begint het verhaal dan met het inlezen, het scoren van een folder uit het betreffende modeljaar voor de details, het uitzoeken en bestellijsten maken. Bij de Internet bestellingen werd  telkens een scan van de folder bijgevoegd.  Het verschil tussen de verschilende KS bouwjaren was voornamelijk cosmetisch, maar er zijn wel wat verschillen qua bedrading en in het uitlaatsysteem.

De onderdelenschaarste

Er zit een spanningsveld tussen de 50 cc spullen die je  kunt kopen en de verkrijgbaarheid van spullen voor de 125 cc Dapps. Daarbij is de zaak van vraag & aanbod blijkbaar niet zo spannend dat het onderdelenaanbod al professioneel geregeld is.

Aan het eind van de rit

Intussen was de Zündapp KS 125 Sport al in 1972 een laatste (tweetakt) oprisping in de 125 cc wereld. Want het uitsterven van de lichte motorfiets was toen in Duitsland ook al officieel begonnen. En de Zündapp moest die snel krimpende markt delen met bijvoorbeeld de CZ 125, de Hercules K 125 T, de Honda CB 125, de Maico 125 SS en de Yamaha AS-3. In dat veld was de Zündapp nog eens de duurste speler ook.  Maar de naam Zündapp stond voor topkwaliteit. Bovendien was de Zündapp KS 125 Sport mooi om te zien. Een soort ranke, sprankelende plaatselijke opklaring.

Brommertanks

De eerste modeljaren hadden daarbij de mooie ‘brommertanks’ met verchroomde flanken en harmonicarubbers om de vorkpoten. Plus een in de koplamp gemonteerde teller. Dat maakte ze hoogst elegant klassiek sportief. Bij de latere modellen met ‘moderne tellertpartij’ was het gat in de koplamp overigens met een plestik blindplaat afgedicht.

De motor

De krachtbron was een zuigergestuurde eencilinder van 123 cc. Het blok leverde in de later versies een keurige 17,6 DIN pk bij 7.600 tpm en was daarmee de sterkste actuele 125’er en was thermisch heel gezond. Dat kwam door de doordachte plaatsing en vorm van de koelribben, speciaal ter hoogte van de kop. De zuiger had maar 1 L veer en de Dapp ademde in door een 27 mm Bing carburateur van het soort waarvan de choke intussen bewezen slecht tegen moderne benzine kan. Dat probleem is voor een paar euro en wat handigheid op te lossen met MZ spullen trouwens. MZ heeft een poosje Bing kloon carburateurs gemaakt.

Het vermogen ging via een natte plaatkoppeling naar de trekspie geschakelde vijfbak. Het motorblok was in rubber opgehangen. Technisch gesproken bleven de KSsen verregaand hetzelfde. Eerst leverden ze 15 pk en werden ze op gegeven voor een top van 115 km/u, vanaf 1973 waren dat er – voornamelijk door de andere uitlaat -17 waarmee een KS 120 km/u moest lopen. 100+ km/u zat er onder alle omstandigheden in elk geval in.

Vandaag de dag

Een Zündapp KS 125 Sport is nu een motorfiets om op zonnige dagen over de mooiste binnenwegen te dansen. . Zo’n 125 cc KS geeft zijn berijder evenveel rijplezier als aanspraak tijdens pauzes. Hoeveel beter kun je het als motorrijder wensen?

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Dolf Peeters

    7 mei, 2018 at 13:44

    We kregen een waardevolle aanvulling per mail. Die willen we graag delen. Daarom ter kennisgeving en om te laten zien dat zelfs originaliteit ter discussie kan staan:

    Leuk stuk over de Zündapp KS 125!!
    De afgebeelde KS ziet er ook schitterend uit!
    Alleen schrijft u dat voor de eigenaar van deze KS de fabrieksoriginele perfectie de norm is. Dit klopt niet helemaal, de afgebeelde KS is het model 1974, maar met nogal wat onderdelen die daar niet op horen te zitten, zoals de tellers, knipperlichten, stuurmontage, duo voetsteunen, zwart achterlicht (wel juiste model maar verkeerde kleur) en achter schokbrekers.
    Op het 1974 model horen losse VDO tellers, ochsenaugen knipperlichten, niet opklapbare duo voetsteunen, Boge achterschokbrekers, stuurmontage met bouten door het stuur en de middenbok hoort in dezelfde kleur als het frame. Niettemin blijft het ook met een mix van onderdelen een prachtig exemplaar.

    In de bijlage een foto van mijn 1974 KS 125 met origineel NL kenteken waar alleen aluminium Akront velgen in zitten i.p.v. de verchroomde Weinmann velgen.
    Arno Gaalman, IGM Trading bv

  2. Jan Keijzer

    6 mei, 2018 at 22:13

    Bekende lokatie 😉

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X