in

De Vogezen – column

Ooit waren de Vogezen het vakantiegebied voor dappere Nederlanders die zelfs de grenzen van België en Luxemburg durfden te overschrijden. De locals pikten dat snel op en tot op de dag van vandaag word je er als Nederlandssprekende verrassend goed begrepen. De Vogezen zijn daarbij een soort Ardennen XXL. Je kunt er heerlijk sturen zonder enge haarspeldbochten en collega motorrijders die daarin omvallen. Als het eens een dag nattig en koud is, kun je lekker op temperatuur komen in de Romeinse thermen van Plombières les Bains.

Ook leuk: Eindelijk droog in de Vogezen

Neergestort

De vorige avond had ik aan de bar het verhaal gehoord hoe, in de jaren zestig, de piloot van een Hawker Hunter (de Fransen spreken dat heel apart uit) zijn straaljager tegen een helling had geparkeerd. Er zou een monumentje zijn. Er zouden nog stukjes straaljager op de helling te vinden zijn. De volgende dag vond ik het monumentje. En er lagen ook stukken aluminium. De piloot had echt zijn dag niet gehad.

Ook lezen: Huis kopen in Frankrijk als klassiekerliefhebber. “Leuk om erbij te hebben”

Neergestort 2

Na dat avontuur bromde de Guzzi dapper door zijn verse K&N filters snorkelend binnendoor verder. Na een bocht zag ik een motorfiets in de berm liggen. Nu gaan er ook in de Vogezen verhalen over Roemenen en andere neoliberalen die met lokmotors, meisjes of mannen mensen tot staan brengen om ze te beroven. Ik bedacht hoe wanhopig een Roemeen moest zijn voordat hij op een binnendoorweggetje een freelancer op een oude motor zou beroven. En stopte. De XT660 lag op zijn zij. Een paar meter verderop lag zijn berijder. Die reageerde niet op aanspreken en hoewel hij met zijn gezicht naar het oosten lag leek hij geen muzelman in gebed. Ik maakte een paar foto’s, draaide hem om en voelde onder zijn kinband.

Ook leuk: Normandië, Noord Frankrijk. En een Goois meisje

Geen hartslag. Het leek er op dat de man zijn laatste verjaardag had gevierd. De telefonist van 112 hoorde mijn verhaal aan, zou actie ondernemen en vroeg me ter plekke te blijven. Ik had verder weinig te doen. Bedacht of ik mijn vondst er wat netter bij moest leggen. Maar de ex motard had blijkbaar vrede met zijn positie. Ik zocht een comfortabele boomstam en stak een sigaar op.

Een onbekend slachtoffer

Er stopte een diep doorleefde Renault 21. De chauffeur vroeg wat er aan de hand was. Ik gaf hem beknopt tekst en uitleg. Hij stapte uit om te kijken of hij de ex-motor rijder kende. Kende hem niet. Hij stapte weer in. De vermoeide diesel hoestte en sloeg walmend aan.

Zonder zwaailichten of sirenes

Een kwartier later kwam de politie rustig aanrijden. De agenten deden hun ding. We zetten de XT op zijn wielen. Het voorlopige idee was dat de motorrijder onwel was geworden, had geprobeerd zijn Yamaha op de jiffy te zetten en ter aarde was gestort. Met een minder harde klap dan de piloot met zijn Hawker Hunter, maar niet minder definitief. Of er nog een monumentje in zou zitten?  

Lunchtijd

Ik werd bedankt en mocht gaan. Het was intussen lunchtijd. En mijn sigaren waren bijna op. Daar moest aandacht aan besteed worden. De lunch was prima. Maar in de Vogezen is de sigarenvoorziening beroerd.

Nog meer columns via deze link.

Meer verhalen over klassieke motoren via deze link.

Vogezen het vakantiegebied voor dappere Nederlanders

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Een reactie

Geef een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *