Motoren

De BFG 1300. ‘Le moteur Shaddock’

By  | 

Ooit was er een tekenfilmserie op tv: De Shaddocks en de Gibi’s. De filmpjes waren altijd vrij surrealistisch en de Shaddocks waren vreemde wezens die vaak zinloos met techniek bezig waren of technisch maar wat aanrommelden.

Maar we doen de BFG 1300 te kort door hem weg te schrijven als Shaddock motorfiets

De denkers achter het idee waren de heren Boccardo, Favario en Grange. De eerste van dat trio verdween al snel uit beeld. Het idee was geboren in de schaduw van een soort ‘uitvindersbeurs’, het ‘Concours Lépine’. In 1978 won het dappere drietal daar 50.000 Franse franken met hun idee om een zware Franse motorfiets te maken met gebruik van zoveel mogelijk bestaande (Franse) auto onderdelen. Die insteek moest garant staan voor betaalbaarheid, verkrijgbaarheid, eenvoud en betrouwbaarheid. De uiteindelijke productie begon in 1982.

Succes met autotechniek

Op dat moment had de Honda Goldwing de wereld al laten zien dat ‘autotechniek’ in een motorfiets een heel goed en mooi resultaat opleverde. De BFG stak daar met zijn lompe lijnen en zijn uit de Renault 5 Alpine over genomen dashboard nogal onbeholpen bij af. Bovendien hadden de van oudsher toch behoudende motorrijders het er moeilijk mee dat de BFG geen reservestand voor de beznzine voorraad had. De enkele, centraal gemonteerde carburateur zat ze ook al niet lekker.

De BFG haalde uit zijn 1.299 cc 70 pk

Maar het blok scoorde wel vet op zijn koppel. De ook 70 pk sterke BMW R100RT leverde ook 70 pk maar had een maximum koppel van 58,8 Nm bij 4.100 tpm. De BFR trok bij 3.500 toeren 98,1 Nm! Daarbij was de BFG zo comfortabel dat hij echt een echte kilometervreter was. Bij 6.000 toeren was de topsnelheid vlak 200 km/u. Maar bij 4.000 toeren draafde zo’n BFG braaf 130 km/u. En dat kon hij eeuwen volhouden. De viercilinder boxer liep daarbij iets van 1 op 14. Het blok was ook soepel genoeg. Al vanaf 1.500 tpm in zijn vijf ging zo’n BFG er strak vandoor.

Stuurde beter dan een Goldwing

Met zijn lange tank, gestrekte zithouding en het vlakke stuur was de BFG daarbij, met zijn wielbasis van 1.600 mm, een veel beter, actiever sturende motor dan de Goldwing. De vijf versnellingsbak schakelt goed. En al dat lelijk hoekige kuipwerk geeft een prima bescherming tegen de wind en de elementen. Remmen deed deze Franse reus ook prima omdat de remmen van Brembo af kwamen. De inzetbaarheid en betrouwbaarheid van het idee zijn intussen bewezen. Binnen de Franse BFG club loopt een machine die er momenteel al meer dan 480.000 km op heeft zitten. Probleemloos!
Eigenlijk was de BFG een soort Honda Pan European die zijn tijd te ver voor uit was.

De stand van zaken

Er zijn volgens onze info zo’n 600 BFG’s gemaakt. Een del daar van ging naar diverse overheidsdiensten. Ooit zagen we drie nieuwe exemplaren die toen al jaren onverkoopbaar waren in Amsterdam. De laatsten der Mohikanen hadden MBK op de tank staan. Binnen de BFG club zijn er nog ongeveer 4.000 exemplaren bekend.

Hier vind je ze nauwelijks, maar in Frankrijk kost een opknapper een mille of twee. Nette, goede exemplaren brengen maximaal 6.000 euro op. Het plasticwerk is vaak krokant geworden door UV straling. Vervangend spul is er niet of nauwelijks voor.

Mocht u toevallig zo’n BFG bezitten, dan horen we dat graag van u.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. erik van lent

    1 september, 2018 at 09:38

    Ik heb er eentje op de brug gehad een paar jaar geleden. Bijzonder.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X